"Niech Ci się spełnią marzenia" - Barbara O'Neal

Życie zmienne jest...

   Z twórczością Barbary O’Neal miałam styczność po raz pierwszy przy okazji lektury „Recepty na miłość”. Wtedy po raz pierwszy również przekonałam się, że proste historie mogą być naprawdę fantastyczne. Jej książki mają to do siebie, że są ciepłe i prawdziwe, a dodatkowo pokazują pasję autorki, jakim jest gotowanie. „Niech ci się spełnią marzenia” to kolejny tytuł, który miałam okazję ostatnio poznać. I tym razem również byłam zachwycona. Chociaż przejawia wiele smutnych momentów i nie jest zakończona typowym literackim happy endem, to pozostawia po sobie same radosne wrażenia, a ja zyskałam pewność, że to nie ostatnia powieść pani O’Neal, po którą sięgnę…

   Cztery blogerki – Lavender, Ginny, Ruby i Valerie – poznały się w sieci i to tam narodziła się ich przyjaźń. Jednak urodziny jednej z nich staje się okazją do tego, by w końcu spotkać się twarzą w twarz. Lavender, która kończy przeszło osiemdziesiąt lat, postanawia zaprosić przyjaciółki na swoją farmę lawendy, gdzie będą miały możliwość bezpośredniego spotkania i świętowania. To wydarzenie okaże się dla każdej z nich zaskakującym doświadczeniem, bowiem w drodze na farmę, jak i na samej farmie, czeka ich wiele przygód i niespodzianek. A które z pewnością odmienią ich całe życie.

   „Niech ci się spełnią marzenia” to tytuł, który nie jest czymś zaskakującym, nie jest czymś odkrywczym, ale z pewnością warty naszej uwagi. Barbara O’Neal po raz kolejny udowadnia, że prostota może iść w parze z ciekawością. Historia, która ma miejsce na kartach tej powieści, urzeka już od pierwszych stron, niesamowicie wciąga i do końca nie pozwala czytelnikowi się oderwać. Autorka skonstruowała ją w ten sposób, aby przygody głównych bohaterek, które świetnie uzupełniają całą treść, wywoływały u czytelnika najróżniejsze emocje. To dzięki temu czytamy z nieskrywaną ciekawością każdy rozdział, kibicujemy bohaterkom w ich ciężkich chwilach, śmiejemy się razem z nimi, martwimy się. Powieść w pełni angażuje odbiorcę w przeżycia bohaterek, czytelnik tym samym staje się członkiem ich wydarzeń. Dlatego po skończeniu czujemy niedosyt i pragniemy jeszcze więcej.

   Książka zyskuje również na charakterze dzięki kulinarnej pasji naszych bohaterek. Jest to również pasja samej autorki, co widać w tekście na pierwszy rzut oka. Czytając powieść można śmiało poczuć kulinarnego ducha – wszystko wygląda bardzo realistycznie, kolorowo i pomysłowo. Bez względu na to, czy czytamy wpisy z blogów naszych bohaterek czy też zwykły opis tego, co i jak gotują. Wiele razy można złapać się na tym, że sami poczujemy chęć na coś dobrego. Dlatego nie radzę sięgać po książkę z pustym żołądkiem:) Autorka świetnie opisuje (choć nie rozpisuje się, co wpływa na jej korzyść) każdą sytuację i każdą czynność, wplatając w to wiele emocji, dlatego z łatwością oddajemy się tak przyjemnej lekturze.

   Czy czegoś jej brakuje? Nie sądzę. Chociaż może powiedziałabym , że więcej radości. Nie ma co jednak narzekać – powieść jest dobrze skonstruowana, przemyślana i napisana z sercem. To dobra historia, wyważona między szczęściem a smutkiem, pełna ciepła i pasji. Świetnie oddaje różnorodność emocji, jakie siedzą głęboko w człowieku. „Niech ci się spełnią marzenia”, powiedziałabym, to tego rodzaju książka, po którą może sięgnąć każdy i każdy odnajdzie w niej coś wartościowego. Serdecznie polecam!

Autor: Barbara O'Neal

Tytuł: Niech ci się spełnią marzenia

Wydawnictwo: Literackie

Rok wydania: 2015

Liczba stron: 430

Co nowego? - kilka infomracji na start.

Witajcie!
Trochę ostatnio u mnie cicho - nic dziwnego, brak czasu związany z nauką do egzaminów, lekki remont i ogólne obowiązki sprawiły, że zabrakło go na czytanie i niestety pisanie... Na szczęście powoli wychodzę na prostą, egzaminy pozdawane, więc już niedługo parę nowych wpisów. A co szykuję? Nowe recenzje (świetnego obyczaju i ciekawego poradnika), kolejny wpis z cyklu "The best of BBC" oraz pierwsza polecanka - ciekawy tytuł z jego fragmentem:)
Co nowego jeszcze słychać w książkowym świecie?
Korzystając z luźnego posta, zachęcam do poznania fragmentu książki Patricii Briggs, która niedługo ma swoją premierę: "Piętno rzeki". Oto kilka informacji:

Seria przygód Mercedes Thompson łączy kryminał, romans, thriller i oczywiście fantasy.

Piękna, wytatuowana zmiennokształtna półindianka, mechanik samochodowa o imieniu Mercedes. Niespotykane połączenie tworzy bardzo oryginalną i wyrazistą postać. Silna, niezależna i spełniona…czego chcieć więcej.

Kolejny tom serii z Mercy Thompson to ciąg dalszy przygód niesamowitej dziewczyny.

Wesele nie poszło zgodnie z planem, niemniej dziesięciodniowy miesiąc miodowy nad brzegiem rzeki powinien to zrekompensować. Czy na pewno… ?

Niespokojne fale rzeki Koulmbii przyniosą kolejne niespodzianki,a zapowiadająca się błogo i namiętnie romantyczna podróż poślubna zostanie nagle przerwana.

Zło mieszka w dorzeczu rzeki Kolumbii – tylko jeden człowiek może mu stawić czoła. Mercy i jej towarzysz Wilkołak alfa będą potrzebować jego pomocy, jeśli chcą przeżyć...

MERCY THOMPSON przyszła na świat 20 listopada jako córka białej Amerykanki – Margi Thompson i Indianina imieniem Joe Stary Kojot.

Mercy nigdy nie poznała swojego ojca – zginął w wypadku samochodowym nim przyszła na świat.

Mogło by się wydawać, że najgorszym problemem nastoletniej matki będzie samotne wychowywanie Mercy. Okazało się, że to drobiazg w porównaniu z tym co w genetycznej spuściźnie pozostawił dziewczynce ojciec Joe.

Mercy okazała się być zmiennokształtną, istotą znaną rdzennym Amerykanom głównie z legend, zdolną przybrać zwierzęcą postać. Matka Mercy nie bardzo wiedziała cóż począć ze zwykłym niemowlęciem, a co dopiero z dzieckiem, które niekontrolowanie zmienia się w szczenię kojota. Oddała więc córkę na wychowanie istotom, które według niej były najbardziej do Mercy podobne – wilkołakom.

Mercy dzięki swojemu dalekiemu krewnemu, który należał do wilkołaczej społeczności, trafiła do stada samego Marroka, przywódcy amerykańskich wilkołaków w Montanie.

Po zakończeniu studiów przyjechała do Tri-Cities w poszukiwaniu posady nauczycielki historii. Niestety nie dostała tej pracy, jednak udało jej się zaczepić jako pomoc w warsztacie samochodowym. Po jakimś czasie Mercy kupiła warsztat i zaczęła prowadzić biznes samodzielnie specjalizując się w volkswagenach (co było przyczyną ciągłych docinków jej klientów: "Mercedes, mechanik volkswagena?" – pytali z przekąsem.)

Dwa lata po jej osiedleniu się w Tri-Cities do miasta przybył Adam Hauptman, wilkołak Alfa, a wraz z nim jego stado. Mercy wolała się trzymać z daleka od wilkołaków.Jako ich wychowanka aż za dobrze wiedziała jak trudnymi i terytorialnymi potrafią być sąsiadami. Jednak pech chciał, że nowy Alfa w okolicy kupił ziemię tuż obok jej malutkiego domu-przyczepy. 

FRAGMENT

 

A 17 lutego? Nowa powieść nakładem wydawnictwa Rebis: "Miecz Attyli"

Rok 439. Cesarstwo rzymskie staje w obliczu zagłady. Wandalska nawała w zdumiewającym tempie przetacza się przez Hiszpanię i północną Afrykę. Rzymianie tracą twierdzę w Kartaginie, a to może oznaczać kres ich panowania w basenie Morza Śródziemnego. Jednakże na wschodzie rodzi się nowe, nieporównywalnie większe zagrożenie: barbarzyńska potęga z azjatyckich stepów, plemię najokrutniejszych wojowników, gnanych żądzą podboju - armia Huna Attyli.

   Dla grupki rzymskich żołnierzy i tajemniczego mnicha z Brytanii szansa na ocalenie jest jedna. Trzeba wznieść się ponad zepsucie i słabość cesarzy, przywrócić pamięć o dniach chwały rzymskiej armii. Natchnieni duchem walki, gotowi są zrealizować zuchwały plan, lecz droga do zwycięstwa prowadzi przez samo serce ciemności – cytadelę króla-wojownika, najokrutniejszego władcy w dziejach świata. Zbliża się bowiem rozstrzygające starcie, największa bitwa w historii Rzymu, a wygra ją ten, kto dzierżyć będzie najpotężniejszy symbol władzy stworzony ludzką ręką: święty mieczy Attyli.

"Łupieżcy niebios" - Brandon Mull

Niezwykła przygoda!

   Brandon Mull to pisarz, który pod każdym względem zachwyca niejednego czytelnika. Potrafi świetnie operować słowem, a jednocześnie wymyślać coraz to nowsze i ciekawsze historie, które wciągają kolejno każdego, kto postanowi przeczytać jego książki. Tym razem mamy okazję poznać jego najnowszą powieść, która otwiera nowy cykl świetnie zapowiadającej się serii – „Łupieżcy Niebios”. To z pozoru prosta przygodowa historia dla młodzieży, która być może niczym szczególnym się nie wyróżnia. Ale wystarczy po nią sięgnąć, zacząć czytać i z miejsca ją pokochamy. Po raz kolejny autor stworzył coś, co od początku do końca jest energiczne i wciągające, gdzie główny bohater z miejsca staje się naszym przyjacielem, a na koniec historii zdajemy sobie sprawę, że chcemy dużo, dużo więcej.

   Cole wraz z przyjaciółmi niefortunnie trafia w tajemnicze miejsce zwane Obrzeżami – miejsce, gdzie nic nie wydaje się realne. Kiedy powrót do domu okazuje się trudnym zadaniem, musi zrobić wszystko, aby przetrwać. Nie będzie to jednak łatwe w miejscu, gdzie wszystko rządzi się swoimi magicznymi prawami. Cole jednak nie daje za wygraną – kiedy trafia do Łupieżców Niebios, nadarza się okazja, by sprawdzić własne siły i obmyślić plan ucieczki…

   To nie pierwsze moje spotkanie z tym autorem i nie powiem, miałam spore wymagania wobec tego tytułu. Po raz kolejny jednak udowodnił, że ma niesamowitą wyobraźnię i fantastycznie kreuje wciągającą opowieść. „Łupieżcy niebios” to kolejna książka Mulla, która od początku wydaje się niepozorna, po to, by z każdą stroną niesamowicie wciągnąć czytelnika. Akcja rozpędza się, z każdym nowym rozdziałem odkrywamy coraz to nowsze fakty, które nie raz mocno zaskakują, a pod koniec wprost pragniemy poznać ciąg dalszy. Autor zadbał o to, abyśmy my – odbiorcy – nie nudzili się podczas lektury, dlatego co rusz możemy napotkać w fabule coraz to nowsze przeszkody, bohaterowie zmagają się z coraz trudniejszymi zadaniami, a w międzyczasie mamy okazję „zwiedzić” świat, do którego trafiła główna postać. Wszystko to wygląda naprawdę niesamowicie – barwnie, dynamicznie i szczegółowo. Łatwo zatracić się w takiej lekturze.

   Brandon Mull to pisarz, któremu nie straszne wymyślenie nowych miejsc i postaci oraz ich skomplikowanych nazwy i wyglądów. „Łupieżcy niebios” to opowieść, w której również mamy okazję poznać nowe ‘stwory’, niesamowite miejsca, nietypowe urządzenia i zupełnie odmienne priorytety (dryfdyski, chmuromur, niebolot, Formiści). Dzięki temu historia wygląda bardzo bogato, przygody głównego bohatera i jego przyjaciół śledzimy z nieskrywaną ciekawością (co dalej?) i oczywiście ogromną przyjemnością. Tytuł zyskał na tym dużo charakteru, powieść wygląda oryginalnie, a czytelnicy odczuwają nieskrywaną satysfakcję. To naprawdę świetny początek serii.

   Mówiąc zatem krótko: „Łupieżcy niebios” to fantastyczna powieść przygodowa dla każdego miłośnika wciągającej i charakterystycznej książki. Ma w sobie wszystko, czego możemy od niej oczekiwać: dobre tempo akcji, zaskakujące momenty, ciekawe tło i interesujących bohaterów. Brandon Mull zadbał, aby czytelnik miał sporo frajdy przy lekturze – co rusz możemy spotkać coraz to nowsze i bardziej intrygujące miejsca, postaci i wydarzenia. A wszystko to oprawione w energiczną fabułę, od której nie sposób się oderwać. Jak najmocniej polecam. Wszystkim i każdemu z osobna!

Autor: Brandon Mull

Tytuł: Pięć królestw. Łupieżcy niebios

Wydawnictwo: Egmont

Rok wydania: 2014

Liczba stron: 440

Nowy Rok, nowy wygląd :)

Kochani,
oprócz nowych cykli, postanowień i wyzwań, z Nowym Rokiem chciałam co nieco zmienić w wyglądzie bloga. Poprzedni szablon był ok, ale jak to ja, ciągle bym coś zmieniała:)
Dziś przyszedł dzień, aby dokonać paru zmian i, jak widać, praktycznie wszystko gotowe:) Pracuję jeszcze nad małymi uproszczeniami, dodatkami, ale już teraz mogę oficjalnie przedstawić Wam nowy wygląd bloga.
Tadaaam!
I jak go oceniacie? Koniecznie dajcie znać, czy szablon Wam odpowiada, czy wszystko wyświetla się jak należy, no i czy jesteście za tym, żeby pozostał :) Chyba, że macie jakieś osobiste propozycje odnośnie jego wyglądu - chętnie ich wysłucham:)
Ja osobiście jestem zadowolona, akurat wszystko wyszło tak, jak planowałam, więc męczenie się pół dnia z HTML opłacało się:)
Już jutro zapraszam na nowiutką recenzję, a tymczasem życzę cieplutkiej niedzieli!

Jadźka

"The best of BBC" - wprowadzenie.

Witajcie,
niedawno pisałam o nowych cyklach, które chciałabym prowadzić na blogu i dziś pragnę rozpocząć jeden z nich. Mianowicie chodzi o serialowy cykl "The best of BBC", który będzie skupiał naszą uwagę na najciekawszych, tych małych i tych dużych, produkcjach brytyjskiej telewizji.

Dziś krótkie wprowadzenie. Jakiś czas temu recenzowałam filmy i seriale, linki do opinii na ich temat znajdziecie w zakładce "Kącik filmowy", ale żeby było prościej, udostępnię tutaj po kolei każdy z nich.
Na początek, jako że to pierwszy wpis, krótkie informacje na temat...

Te seriale już widziałam (lub na bieżąco śledzę) i recenzowałam na swoim blogu (kliknijcie w obrazek, przeniesie Was do recenzji) i każdy z nich mogę z czystym sercem polecić.Wyróżniają się dobraniem dobrej obsady, zbudowaniem świetnej scenerii, oddaniem szczegółu i stworzeniem fantastycznego klimatu. Do dziś chętnie wracam do każdego z nich i przyznam się, że chociaż znam niektóre odcinki na pamięć, mam ochotę obejrzeć je raz jeszcze:)
Czy polecam coś w szczególności? Koniecznie obejrzyjcie "Sherlocka" i "Luthera"! "Sherlock" to fantastyczny obraz znanej postaci Sherlocka Holmesa, przeniesiony do współczesnego Londynu. Duża akcja, moc zaskoczeń i mnóstwo dobrego humoru. A "Luther"? Dreszczowiec, którego mi brakuje. Po 3 sezonach wciągającej akcji przerwano produkcję i pozostaje nam jedynie obejść się smakiem. Ale nie ma tego złego - po kilku odcinkach pełnych emocji, intryg, zagadek i spraw kryminalnych, możemy czuć zadowolenie. W końcu nie ma tak wiele dobrych seriali kryminalnych...

Na dziś to tyle:) Zaznaczyłam, że wpisy będą krótkie, a z racji, że te propozycje zostały zrecenzowane, dodałam zaledwie kilka dodatkowych słów. Już za tydzień nowy tytuł, który, zdradzę, jest kolejnym kryminałem, do którego chętnie wracam:) Zatem wpadnijcie niedługo! Mam dla Was sporo ciekawych propozycji.

Do napisania!

Jadźka

"Śmierć przybywa do Pemberley" - P.D. James

Mroczny powrót do Pemberley...

   Historię „Dumy i uprzedzenia” zna prawie każdy. Na cały świecie zebrała spore grono fanów, a po dziś dzień wiele czytelniczek chętnie wraca do przygód Elizabeth i pana Darcy’ego. Jeśli zatem lubicie tę powieść Jane Austin, a w dodatku jesteście miłośnikami kryminałów – mam dla Was dobrą wiadomość. P.D. James stworzyła mroczny ciąg dalszy tej historii. „Śmierć przybywa do Pemberley” to dalsze losy państwa Darcy i ich krewnych, przedstawione w charakterze nieco mniej barwnej niż miało to miejsce w „Dumie i uprzedzeniu”. Wiele rozczarowań, niedopowiedzeń, mroczne widmo… to tylko przedsmak tego, co w niej przeczytamy. Wbrew pozorom nie trzeba się martwić – chociaż autorka nie ta sama, klimat zupełnie inny – to wrażenie pozostaje to samo. I chociaż brakuje jej trochę do oryginału, na pewno wielu przypadnie do gustu…

   Akcja dzieje się sześć lat po ślubie Elizabeth i Darcy’ego. W ich małżeństwie nie ma tyle szczęścia, ile może się wydawać. Niedopowiedzenia i intrygi to tylko przedsmak ich codzienności. Na domiar wszystkiego w ich rodzinnym życiu dochodzi do tragedii – jeden z jej członków zostaje znaleziony martwy w pobliskim lesie. Jak zginął? Czy prawdopodobne jest… morderstwo? Wszystko jest możliwe. Jednak w świecie tak złożonym z wielu kłamstw, udowodnienie winy będzie bardzo trudne…

   Jako fanka Jane Austin musiałam przeczytać ten tytuł. Z drugiej strony miałam jednak pewne obawy, czy historia mi się spodoba, czy kontynuowanie jej przez inną osobę wyjdzie jej na dobre… Przeczytałam ją i muszę powiedzieć, że spodobała mi się. Nie jest to oczywiście fantastyczna kontynuacja, brakowało mi przez całą lekturę pewnej lekkości, jednak ostatecznie przypadła mi do gustu. Przede wszystkim jestem pod wrażeniem stylu pani James. Potrafiła uchwycić tego XIX-wiecznego ducha tamtych czasów. Świetnie oddała każdy detal – nie tylko miejsc akcji, ale również poszczególnej postaci. Widać również, że dobrze naśladowała zaczęte przez Jane Austin wątki, ale dodatkowo nie ulepszała ich po swojemu ani na siłę nie próbowała kopiować jej własnego stylu. Jane Austin jest jedyna w swoim rodzaju, dlatego dziękuję autorce, że potraktowała swoją książkę w taki a nie inny sposób.

   Szykując się do lektury tej książki, należy przygotować się na naprawdę długie opisy. Dialogi w rozdziałach są nikłe, autorka bardziej skupiła się na opowiadaniu historii poprzez narratora, który świetnie poradził sobie z relacjonowaniem zdarzeń, ale również z oddaniem emocji. Nie należy się jednak bać tak długich opisów – nie zanudzą Was. Wręcz przeciwnie. Wszystko zostało oddane naprawdę w dobrym szczególe (od akcji po relacje między bohaterami), dlatego czytanie idzie płynnie i z zaangażowaniem. Zaintrygowanie nasz rośnie z przeczytaniem każdej kolejnej strony, więc skończenie lektury nie powinno zająć wiele.

   Teraz wątek kryminalny, któremu najbardziej chciałam się przyjrzeć. Trochę czułam niepewność przed lekturą – połączenie historii od Jane Austin i kryminału? Intrygujące, ale niepewne. Na szczęście obawy poszły w kąt, bowiem autorka dobrze sobie poradziła. Umiejętnie połączyła charakterystyczne dla XIX wieku obyczaje z wątkiem zbrodni, który emanował tajemniczością. Do końca utrzymany w dobrym klimacie, dobrze rozwiązany, zero nieścisłości. Myślę, że będzie to tytuł, który dobrze poradzi sobie wśród innych kryminałów.

   Mimo wszystko jednak wciąż odczuwam wrażenie, że czegoś mi w niej brakowało. Nie mam pojęcia, co to może być, bowiem wątek kryminalny jest (i to dobry), dobrze nakreślona historia – jest. I przede wszystkim autorka nie starała się zastąpić niezastąpioną Jane Austen. Po przeczytaniu tego tytułu wciąż towarzyszy mi to uczucie, niemniej jednak z miejsca chciałabym ją polecić. Nie tylko fanom podobnych historii czy też miłośnikom kryminału. Przede wszystkim fanom twórczości Jane Austin – macie dobrą okazję, by znów poczuć ten charakterystyczny klimat i znów „pobyć” z bohaterami „Dumy i uprzedzenie”. A to nie byle co. Zachęcam – dobra lektura gwarantowana.

Autor: P.D James

Tytuł: Śmierć przybywa do Pemberley

Wydawnictwo: W.A.B.

Rok wydania: 2014

Liczba stron: 317