"Chłopaki Anansiego" - Neil Gaiman

Rodziny się nie wybiera...

    Moje pierwsze spotkanie z twórczości Neila Gaimana nie należał do udanych. Zbiór opowiadań pt. „Dym i lustra” był zbyt zróżnicowany jak na mój gust. Trochę nudnawy, z lekka niedopracowany. Kolejne lektury tego pana okazały się jednak całkiem niezłym zaskoczeniem. Powieść „Chłopaki Anansiego” to jedna z tych książek, które sprawiły całkiem miłą niespodziankę. Fantastyczna historia z ciekawym wątkiem mitologicznej opowieści i sporą dozą poczucia humoru to, jak się okazuje, recepta na sukces. Fani tegoż właśnie gatunku nie powinni czuć się rozczarowani.

   Gdy umiera ojciec Grubego Charliego, Pan Nancy, który w bardzo oryginalny sposób żył (takowo również zmarł), pozostawia synowi wiele różnych rzeczy w spadku. Nie spodziewał się jednak, że jedną z nich będzie szczupły i przystojny mężczyzna, który stanie na progu jego drzwi. Kim jest? Twierdzi, że jego utraconym bratem. To zdarzenie zmienia życie Grubego Charliego w… koszmar? Być może. Tak różny od niego brat zamierza zmienić wszystko, co dotychczas działo się w jego życiu. I to dosłownie. Z nudnej i szarej egzystencji zostaje wyrwany w aż nazbyt rozrywkowy szał. Bo w końcu jego ojciec był bogiem-oszustem. A on za wszelką cenę chce upodobnić go do pana Nancy’ego…

   Trudno zmieścić się w kilku zdaniach, aby opisać, o czym jest powieść. „Chłopaki Anansiego” to złożona historia, gdzie dzieje się wiele i na różnych płaszczyznach. Przede wszystkim jednak jest to dość obszernie kraszona humorem powieść, gdzie nic nie jest takie, jakim się wydaje. Ale po pierwsze: postaci. Tutaj autorowi należą się brawa. Dwaj skrajnie różni bohaterowie dominują powieść. Nie w sposób nachalny, skądże znowu. Dwie różne osobowości przełamują każdy wątek i charakteryzują całą historię. W pewnym sensie są oni filarem całej fabuły. I chociaż wiele innych aspektów zasługuje na centralną uwagę, to właśnie ci dwaj bracia wysuwają się na pierwsze miejsce. Dlaczego? Bo właśnie ich życiorysy przewijają się od początku do końca, ich dialogi nieustannie bawią do łez oraz kreują pewnego rodzaju obraz sytuacji. A także są tak oryginalni, że nie sposób ich przeoczyć.

   Druga sprawa: humor i wątek fantastyczny. To dwie cechy, które również są ważne, ale i splatają się ze sobą. Humoru tutaj jest gruntowną cechą, co dodaje powieści dobrego tempa. Zaś wątek fantastyczny po prostu oczarowuje. Autor potraktował magię bardzo szczególnie. Do opowieści o magicznych zdolnościach dodał nieco elementów mitologicznych (opowieści o Anansim – pająku), co dało efekt naprawdę intrygujący. Jest tu tak wiele mieszanek wszelakiej maści, że nie sposób ich wszystkich wymienić. Ale uwierzcie na słowo – naprawdę wygląda to efektywnie. I jakże zabawnie…

   Po ułożeniu wszystkiego w całość powstaje nam powieść niebanalna i nader ciekawa. „Chłopaki Anansiego” taka właśnie jest – oryginalna i mocno intrygująca. Chociaż za piórem tego autora osobiście nie przepadam, to ten tytuł z miejsca przypadł mi do gustu. W tej powieści udowodnił, że potrafi pisać dobrze, z werwą i humorem. I ma naprawdę niezłe pomysły. Oby więcej podobnych historii. Polecam!

Autor: Neil Gaiman

Tytuł: Chłopaki Anansiego

Wydawnictwo: MAG

Rok wydania: 2014

Liczba stron: 368

"Niecni dżentelmeni" - seria fantastyczna Scotta Lyncha

Z jakim przystajesz, takim się stajesz...

   Ostatnio rzadziej czytuję fantastykę, co niestety jest dla mnie trudne, gdyż jestem ogromną fanką tego gatunku. To na nim praktycznie nauczyłam się poznawać literaturę, którą uwielbiam niezmiernie. Współcześnie jednak brakuje dobrej, czystej fantastyki, jaka powstawała wcześniej. Zdominowany rynek przez wampiry, anioły i inne „stwory” przestał się podobać, zupełnie osłabł. Na szczęście pojawiają się również i te dobre tytuły. Przejawem dobrej literatury z pewnością będzie seria „Niecni dżentelmeni” autorstwa Scotta Lynch’a. Z pozoru wydaje się zwyczajna, jednak po przeczytaniu pierwszego tomu ma ochotę się na więcej. Zwariowane przygody Locke’a Lamory oraz Jean’a Tannen wprost wciągają i nie raz bawią do łez. I nie ma w tym ni krzty przesady.

   Seria składa się z trzech (jak do tej pory) tytułów: „KłamstwaLocke’a Lamory”, „Na szkarłatnych morzach” oraz „Republika złodziei”. Mogłabym opisywać i recenzować każdy z osobna, jednak wniosek jest taki, że każdy tom

jest niemal identyczny i mają identyczną wartość. Choć fabuła się zmienia, to odczucia po ich lekturze są wręcz takie same. Co więc najbardziej przemawia na ich korzyść? Z pewnością wartka akcja, mnóstwo nietuzinkowych przygód i mega humor, który przejawia się praktycznie na większości stron. Dzięki temu, że powieści zostały napisane z dystansem, czyta się je lekko i wręcz nie można oderwać się od lektury. Nie brakuje w nich również intryg, czyli to, co cenię sobie niezmiernie, ale również bogactwo osobowości, do których zaliczymy naszych głównych bohaterów.

   Co można powiedzieć o dwóch postaciach Lamory i Tannena? Przede wszystkim ich umiejętność pakowania się w kłopoty i różnego rodzaju skandale nadaje charakteru nie tylko im samym, ale całej historii. Obaj są równie sympatyczni, nadają fabułom wielce komediowy wymiar, co wpływa na czytelnika bardzo mocno. Nie tylko chcemy bardziej poznawać naszych bohaterów, ale także pragniemy więcej ich przygód, na co nie ma narzekać w każdej z tych części. Scott Lynch postarał się o naprawdę wielce przygodowe książki fantasy, które przypadną do gustu każdemu, kto po nie sięgnie. A już zwłaszcza tym, którzy lubią ten gatunek tak mocno, jak ja.

   Kolejną dobrą cechą tej serii jest niezmienna ilość dobrej akcji i stylu. W przypadku serii książkowych można mówić o raz lepszej raz gorszej części. Tutaj jednak sytuacja jest z gruntu stabilna. Nie ma co

wyróżniać pojedynczych części, bowiem każda z nich jest bogata w dużą liczbę przygód bohaterów oraz ich humor. Co prawda kolejne z nich przynoszą odpowiedzi na dany temat, np. przeszłość Lamory itp., ale to są pojedyncze sytuacje, kiedy osobliwa część serii ma w sobie coś wyjątkowego. Świetnie się uzupełniają, a to chyba najważniejsze.

   Dodajmy jeszcze, że umiejętność autora do kreowania fabuły jest bardzo wysoka. Nie stawia na banały, ale również nie komplikuje, co daje efekt bardzo ciekawy. Co więcej, potrafi dobrze operować słowem, co pozwala na wciągającą lekturę oraz momenty pełne emocji. Co prawda początki zdawały się trudne do przebrnięcia, trochę słabiej wyglądały, a co gorsze, pojawiło się to w każdej z trzech części, jednak na szczęście były to tylko pierwsze rozdziały. Dalsze historie rozwijały się w mega szybkim tempie, a czytało się szybko i z dużą satysfakcją.

   Mówiąc krótko: seria ta z pewnością jest warta uwagi. W dobie książek fantastycznych, gdzie prym wiodą wciąż wampiry i inne wytwory autorskiej wyobraźni, brakuje lekkich i wciągających historii, które pozwolą na odetchnięcie od codzienności. Seria Scotta Lyncha ma to do siebie, że nie męczy i potrafi zaskoczyć. To z pewnością jednak z lepszych serii, jakie czytałam (prócz „Harrego Pottera czy też „Eragona”). Bardzo dobrze, że takie powieści wciąż powstają, bowiem jest jeszcze nadzieja dla fantastycznego świata. Oby więcej podobnych historii… Polecam!

Autor: Scott Lynch

Tytuł: Niecni dżentelmeni: 1. Kłamstwa Locke'a Lamory, 2. Na szkarłatnych morzach, 3. Republika złodziei

Wydawnictwo: MAG

Rok wydania: 2013 (II)

Liczba stron: 556; 628; 656

"Miasto kości" - Cassandra Clare

Czy dostrzeżesz to, co ukryte?

   Seria „Dary anioła” to kolejna seria, która zawładnęła młodymi czytelnikami. Obok znanej Sagi „Zmierzch”, Trylogii „Igrzysk Śmierci” czy też „Akademia wampirów”, powiedzmy, została wyróżniona przez swoich fanów, zyskując na ogromnej popularności. Przeglądając wiele opinii na jej temat, można odnieść wrażenie, że seria ta jest wręcz wyjątkowa. Często zastanawia mnie taka masowa fascynacja, która po bliższym zapoznaniu książek, wydaje się wręcz… dziwna. Zwłaszcza wtedy, gdy tytuły okazują się nijakie, wręcz w żadnym stopniu nie obrazują tego, o czym mówią opinie innych. Tak stało się przy okazji lektury „Szeptem” Becci Fitzpatrick, która okazała się zdziecinniałą i niedojrzałą lekturą, ale blisko było również przy spotkaniu „Miasta kości” Cassandry Clare. Choć z jednej strony mocno wciąga, to z drugiej mało zachwyca. Czy na pewno wszyscy myśleli o tej samej lekturze, pisząc o niej własną opinię?

   Clary Fray to nastolatka jakich wiele. Jednak pewnego dnia okazuje się, że widzi coś, czego inni nie mogą zobaczyć. Na jednej z imprez dostrzega, jak zostaje zabity człowiek. I tylko ona jest tego świadkiem. Później okazuje się, że to nie był człowiek, a demon, którego zabił Nocny Łowca. Z czasem Clary odkrywa, że jej zdolność „widzenia” łączy ją z Mrocznym światem, o którym nic nie wiedziała, a jednak była z nim związana odkąd się urodziła. Kiedy zostaje porwana jej matka, wszystko się zmienia. Musi zaufać jednemu z nich, Jace’owi, jednak nie jest to takie proste, jak się może wydawać…

   „Miasto kości” jest pierwszą częścią serii „Dary anioła”. Dzięki popularności, jaką zyskała, niedawno mogliśmy obejrzeć jej ekranizację, która niestety niezbyt dobrze wyszła. Ale to po części zasługa samej książki, która, wybaczcie że to powiem, jest nijaka. Z jednej strony, owszem, potrafi wciągnąć, zaciekawić, rozbawić. Jednak to jedyne jej pozytywne cechy. Czytając historię Clary widzimy mocno schematyczną ścieżkę: zwykła nastolatka, odkrywa w sobie zdolności i dzięki temu wszystko w jej życiu się zmienia. Jest wyjątkowa. Ale czy na pewno? Jeśli przyjrzymy się wielu seriom/pojedynczym historiom, zauważymy, że ta ścieżka została już niejednokrotnie przebyta. Autorzy coraz częściej serwują nam tak schematyczne powieści, że naprawdę zastanawiający jest fakt, dlaczego stają się one tak popularne i lubiane. Czy podjęcie ryzyka stworzenia czegoś „innego” jest naprawdę tak wielkie?

   Wielokrotnie można się natknąć na wiernych fanów Clary i Jace’a. To prawda, są oni na swój sposób wyjątkowi. Nie zawsze jednak przejawia się to pozytywnie. Weźmy na przykład Jace’a. Został on stworzony po to, aby zyskał fanki. I tak się stało. Zastanawiające jest jednak to, czy bardziej przekonywujący był jego przypadkowy, mało śmieszny humor czy też „urok”, jaki rozsiewał wokół. Jest oryginalną postacią, jednak jego oryginalność ogranicza się do bycia irytującym w ogromnym stopniu. I jest strasznie mało wiarygodny. Już ostatnie momenty, kiedy Valentine zdołał go przekonać do tego, kim naprawdę jest… Serio? To ma być nasz „bohater”?

   Ciężko określić ten tytuł jako wybitny i zasługujący na ogromną sławę. Choć zyskał miano bestsellera, to jego treść w małym stopniu oddaje jego wysoką wartość. Już nawet ekranizacja, która miała dodatkowo napędzić zysk i popularność, nie wyszła tak, jak należy. Widząc tak marną adaptacje od razu powinniśmy się zastanowić, czy czegoś w tym nie ma. Prawda, że książka zawsze będzie lepsza, jednak gdy widzimy „Miasto kości” to stwierdzenie należałoby podwójnie przemyśleć… 

   Ile czytelników, tyle opinii. Z tym należy się zgodzić. Chociaż „Miasto kości” i cała seria „Dary anioła” zjednała sobie wielu czytelników, muszę z bólem stwierdzić, że mnie nie zdołała przekonać. Być może jestem już za stara bądź zbyt późno sięgnęłam po ten tytuł, jednak nie zmienia to faktu, że porządnie się rozczarowałam. Schematyczność, niekiedy banalność oraz wątłe postacie – tak można nakreślić w skrócie jej wady. Jest obszerna, potrafi wciągnąć i zaintrygować niektórymi wątkami, ale to tyle, jeśli chodzi o pozytywy. Choć próbowałam ją polubić, to jednak zbyt mało otrzymałam w zamian, aby to zrobić. „Dary anioła” to kolejna seria, której wartość jest w stu procentach przeceniana. Niestety, taka jest prawda…

Autor: Cassandra Clare

Tytuł: Miasto kości

Wydawnictwo: MAG

Rok wydania: 2013 (II)

Liczba stron: 510

"Świat bez bohaterów" - Brandon Mull

Na świecie brak już bohaterów...

   Brandon Mull to pisarz znany przede wszystkim przez czytelników jako autor „Baśnioboru”. Jednak w tym roku możemy poznać kolejną jego serię, wydaną nakładem wydawnictwa Mag. „Świat bez bohaterów” rozpoczyna przygody dwójki nastolatków którzy trafiają do innego, magicznego świata, który staje w obliczu wielkiego zagrożenia. Co prawda nie czytałam jeszcze poprzednich książek tego autora, niemniej jednak skłaniam się ku stwierdzeniu, że pisarz ten, jak mało kto potrafi utworzyć magiczną fabułę od podstaw i rozwinąć ją w sposób naprawdę ciekawy, który pozwoli czytelnikowi choć na chwilę przenieść się do innego wymiaru…

   Jason jest zwykłym nastolatkiem, który narzeka na ciągłą nudę w jego życiu. Nadchodzi taki dzień, kiedy podczas pobytu w zoo staje się rzecz niezwykła – przenosi się do magicznego świata, zwanego Lyrian. Kraj ten żyje w ciągłym niebezpieczeństwie i obawie mieszkańców przez Maldorem, złym cesarzem i czarnoksiężnikiem. Wraz z Rachel, która również dostaje się do Lyrianu, są jedyną nadzieją na to, że uda im się obalić Maldora i jego złe praktyk. Jednak nic nie jest proste, zwłaszcza, jeśli się jest Pozaświatowcem…

   Kiedy po raz pierwszy usłyszałam o tej powieści, skojarzyła mi się ona z serią o Narnii. No wiecie, przeniesienie się do magicznej krainy, gdzie władzę dzierży zły przywódca i tylko bohaterowie, którzy do niej trafiają, są w stanie poradzić sobie ze złem tam panującym. To odrobinę dało mi do myślenia: kurczę, a co będzie, jeśli ten autor powielił jedną z moich ulubionych serii? Zaryzykowałam. Za bardzo kusił mnie opis i chęć przeczytania dobrej fantastycznej książki. I muszę powiedzieć, że ta lektura warta była ryzyka. „Świat bez bohaterów” okazał się zupełnie inną historią, niż może się na początku wydawać. Co więcej, bogata jest w naprawdę dużo oryginalnych pomysłów, które zaskakują, niesamowicie wciągają, ale również potrafią dobrze rozbawić. Brandon Mull, choć wcześniej zbyt dobrze go nie znałam, okazał się naprawdę świetnym pisarzem, którego styl po prostu pokochałam.

   Wiele elementów książki  wygląda na naprawdę ciekawie skonstruowane. Weźmy na przykład rodzaje stworów i magicznych stworzeń (np. wielki krab czy też rozsadnik Ferrin). W wielu tytułach możemy spotkac elfy, trolle i inne stwory. Brandon Mull jednak stworzył wiele swoich kreatur i przez to odkrywanie nowych postaci przychodzi z większą ciekawością – w końcu chcemy dowiedzieć się o nich jak najwięcej, skoro czytamy o nich dopiero po raz pierwszy. Nawet same miejsca, w jakich toczy się akcja, czy sposoby praktykowania magii – to wszystko naprawdę jest ciekawe, ale i świetnie wygląda na tle całych wydarzeń. Nie brakuje niespodziewanych przygód i kolejnych etapów zagadek, co z pewnością ucieszy niejednego fana dobrej akcji.

   Zwrócę uwagę jeszcze na samych bohaterów: Jasona i Rachel. Spodobało mi się to, że autor nie tworzył z nich na siłę nastolatków zdolnych zrobić wszystko, nie uzdalniał ich ponad normę. Ich spontaniczność i poczucie humoru, ale również ciekawa pomysłowość świadczy o tym, że są na dobrej drodze do zdobycia wielu zwolenników wśród czytelników powieści. Polubiłam i jedną i drugą postać, ponieważ są różnorodni, jednocześnie inni i choć zwyczajni, potrafią zyskać na czyjejś sympatii. Ale generalnie nie stanowią tła dla rozgrywającej się akcji, tylko są jej czynnymi uczestnikami, dzięki czemu łatwiej jest o nich pamiętać i o nich mówić.

   Nie ma wątpliwości, że „Świat bez bohaterów” to kolejna świetna powieść fantasy. Choć opowiada o losach nastolatków i ich zmaganiach w magicznym świecie, myślę, że ta lektura spełni oczekiwania nawet samych dorosłych czytelników, którzy uwielbiają ten gatunek. Brandon Mull stworzył naprawdę ciekawą i oryginalną pozycję, o której nie będzie łatwo zapomnieć, a co więcej, wciąż będziemy łaknąc więcej i więcej przygód Jasona i Rachel. Całe szczęście to dopiero pierwsza część serii „Pozaświatowcy”, bowiem „Świat bez bohaterów” zaostrza apetyt czytelniczy na kolejne perypetie młodych bohaterów. Już nie mogę się doczekać drugiej części. Polecam gorąco!

Autor: Brandon Mull

Tytuł: Świat bez bohaterów

Wydawnictwo: Mag

Rok wydania: 2013

Liczba stron: 534

"Atlas chmur" - David Mitchell

Nic nie jest przypadkowe...

   O „Atlasie chmur” Davida Mitchella w ostatnim czasie było naprawdę głośno. A to za sprawą ekranizacji tejże powieści, która z rozmachem weszła do kin. Śledząc opinie czytelników na temat filmu jak i samej książki można dostrzec wiele pozytywnych reakcji i ciepłych słów. Ale nic w tym dziwnego. Książka Mitchella, pod względem estetycznym jak i wizualnym, wygląda wręcz niesamowicie, a bogactwo języka, jakie reprezentuje powieść, sięga bardzo wysoko i jest mocno rozbudowane, co udowadnia wielkie umiejętności brytyjskiego autora do kreacji fabuły. Różnorodność bohaterów jak i rozmaite miejsca akcji wieńczą jedynie cały efekt znakomitej powieści.

   Bohaterowie historii żyją w innych czasach, jednak wszystkich łączy nieodparta gonitwa za mniej lub bardziej ważnymi sprawami. Sława, pieniądze, władza… Nie ważne, o co chodzi, ważne, z jak mocnym zaangażowaniem. Razem z nimi przemierzamy kilkaset lat, obserwując zachowanie poszczególnych pokoleń. Przeszłość, teraźniejszość, przyszłość. To nieistotne. I tak wciąż działamy na podobnych zasadach…

   David Mitchell w swojej powieści przekracza wszelkie granice współczesnej literatury, w której książka ma swój określony gatunek i styl. „Atlas chmur”, można rzec, jest przedstawicielem ciekawej „inności”, którą czyta się z nieskrywaną przyjemnością. I wtedy, gdy czytamy o przeszłości i wtedy, gdy poznajemy przyszłość. Prócz ciekawego obrazu niesie ze sobą przesłanie, skłania czytelnika do refleksji o tym, co tak naprawdę jest w życiu istotne. Na podstawie różnych kreacji bohaterów przekazuje cały zawarty sens, jaki wynika z treści książki. Co najlepsze, jest to powieść nieznająca granicy wieku i gustu, dlatego powinna cieszyć się uznaniem u każdego, kto sięgnie po ten tytuł.

   Także pod względem budowy powieść wygląda intrygująco i ciekawie. Zawiera ona różne formy wypowiedzi, które wskazują na dany czas, miejsce akcji i jego bohatera. Są to m.in. listy młodego pianisty, Roberta Frobisher’a, który opisuje swoją pracę w Belgii, zapiski w dzienniku Adama Ewinga, pasażera statku, podróżującego po Pacyfiku,  czy też antyfona Sonmi~451- genetycznie modyfikowanej służącej, która oczekuje na wyrok śmierci. Wszystkie te wypowiedzi zawierają swój charakterystyczny styl, który pomaga czytelnikowi wczuć się w daną sytuację i w dany czas. David Mitchell po mistrzowsku oddał klimat przeszłych lat, współczesnych i następujących, stosując swój jakże ciekawy styl, który wpasowuje się idealnie w opisywane historie.

   Porównując dodatkowo książkę do jej ekranizacji można śmiało powiedzieć, że scenariusz zdaje swój egzamin i w pewien sposób dorównuje powieści. Nie jest może idealny, bowiem film nigdy nie odda charakteru książki, ale w przypadku „Atlasu chmur” można mówić o podwójnym sukcesie tego tytułu. Prócz niesamowitej powieści powstał obraz zbliżony do oryginału, który równie wciąga i intryguje. Nie chodzi już o gwiazdorską obsadę w postaci Toma Hanksa czy też Halle Berry, ale o dobrze oddaną narrację i klimat, jaki zawiera sama książka. Wiadomo, iż kilka wątków zostało przerobionych na rzecz filmu, jednak jako jeden z nielicznych zdołał w większości przekazać wszystkie wartości, jakie zawiera powieść.

   „Atlas chmur” to z pewnością tytuł, obok którego nie przechodzi się obojętnie. Choć w ostatnim czasie rozgłos mógł zagłuszyć nieco jego wartość, to wciąż pozostaje wierzyć słowom innych, tych, którzy czytali tę powieść i ją cenią. Książka Davida Mitchella w pewien sposób wyróżnia się na tle innych historii, jakie powstały na przestrzeni lat – jest inna i z tą „innością” jej do twarzy. Przede wszystkim zapewnia świetną rozrywkę i jednocześnie pozwala na spokojną refleksję nad własnym postępowaniem. Niełatwo dziś o takie historie, gdzie przygody bohaterów, często różnorodne i znane, niosą ze sobą morał, dlatego warto docenić ten tytuł. Z pewnością pozostawi on po sobie ciekawe wspomnienia i doznane wrażenia. Serdecznie polecam!

"Lecz czymże jest każdy ocean, jeśli nie morzem kropel?(str.536)"

Autor: David Mitchell
Tytuł: Atlas chmur
Wydawnictwo: MAG
Rok wydania: 2012 (II)
Liczba stron: 538

"Świat bez bohaterów" - informacja prasowa wydawnictwa MAG

Informacja prasowa wydawnictwa MAG:

Mull, lepiej znany jako autor popularnego cyklu Fablehaven, przedstawia nową przygodę fantasy, w której Jason i Rachel, dwójka amerykańskich dzieciaków, zostaje – osobno – wciągnięta do alternatywnego świata zwanego Lyrian. Chcą wrócić do domu, ale nie wiedzą jak to zrobić. Trzynastoletni Jason podejmuje się misji zdobycia magicznego słowa, potrzebnego do obalenia Maldora, złego cesarza Lyrianu, a pomaga mu w tym Rachel, Ślepy Król i inni sojusznicy. Dwoje nastolatków wyrusza, by odnaleźć pilnie strzeżone sylaby słowa, udaremniając jednocześnie plany przebiegłych i podłych sługusów Maldora. Szaleńcze przygody, z polotem wymyślone stwory i zaskakujące zwroty akcji – wszystko to pojawia się w czasie wędrówki Jasona i Rachel po niebezpiecznym świecie. Zakończenie książki jest nie tyle finałem, ile chwilą wytchnienia przed następną częścią. Czytelnicy, którzy szukają bogatej, wypełnionej przygodami fabuły, powinni spróbować najnowszej powieści Mulla.

Świat bez bohaterów ukazuje się 20 lutego 2013 nakładem Wydawnictwa Mag.

Brandon Mull to czarodziej słów. W Pozaświatowcach wyczarował jedną z najbardziej oryginalnych powieści fantasy, jaką przeczytałem w ciągu ostatnich lat – mieszanka przygody, humoru i magii, której nie sposób się oprzeć.

– Rick Riodan, autor serii „Percy Jackson” i „Olympians”

Jason Walker często marzy, żeby życie stało się odrobinę mniej przewidywalne – aż do dnia, kiedy codzienne obowiązki w zoo sprawiają, że chłopiec przenosi się z basenu hipopotama do dziwnego świata, któremu grozi niebezpieczeństwo.

Lyrian to miejsce pełne niebezpieczeństw i wyzwań – nie przypomina niczego, z czym Jason zetknął się do tej pory. Ludzie żyją tu w strachu przed nikczemnym czarnoksiężnikiem i cesarzem w jednej osobie, Maldorem. Dzielni ludzie, którzy kiedyś przeciwstawiali się Maldorowi, zostali przekupieni lub złamani, zostawiając po sobie królestwo, w którym górę wziął strach i podejrzliwość.

W poszukiwaniu drogi do domu Jason spotyka Rachel, która także została w tajemniczy sposób ściągnięta z naszego świata do Lyrianu. Jason i Rachel wplątują się w misję, mającą na celu złożenie w całość słowa mocy, które może zniszczyć cesarza i dowiadują się, że muszą uratować ten świat pozbawiony bohaterów, jeżeli chcą mieć jakąś szansę powrotu do domu.

Patronat: Czwórka, Wirtualna Polska, Lubimyczytać.pl

"Wróżbiarze" - Libba Bray

Nowy Jork w fantastycznym ujęciu

   Książek fantastycznych jest wiele, niestety nie wszystkie są jakościowo równe. W dzisiejszych czasach trudno o idealną powieść, która nie powielałby starych schematów poprzednich książek. Zdarzają się owszem wyjątki, ale do tych perełek potrzeba cierpliwości w ich szukaniu. Do lepszej i ciekawszej strony zaliczyłabym jednak śmiało nowość ostatniego miesiąca – tytuł „Wróżbiarze” autorstwa Libby Bray. Od dawna nie miałam szansy przeczytać równie świetnej książki, w której znalazłam i dobrze rozwinięty wątek fantastyczny i świetnie poprowadzone wątki poboczne, które łączą wszystko w spójną całość. Nie lada gratka nie tylko dla fanów fantasy…

   Nowy Jork, lata dwudzieste. Eve O’Neill to nastolatka, która wykorzystuje swój wiek i urodę, aby się bawić i zabłysnąć w świecie tancerek rewiowych i jazzu. Kiedy dziewczyna znów wywołuje skandal, rodzice wysyłają ją z rodzinnego Ohio do Nowego Jorku, gdzie wuj nastolatki prowadzi muzeum staroci. To nie staje na przeszkodzie jej imprezowego stylu życia, wręcz przeciwnie. Ale miasto skrywa wiele mrocznych tajemnic, gdzie zostają popełnione morderstwa w okrutny sposób. Nowojorska policja nie jest w stanie odkryć, kto stoi za tak nienawistnym czynem. Evie staje na drodze podejrzanego, dzięki swojej niezwykłej mocy, jaką skrywa, może dopaść go, o ile on pierwszy nie dopadnie właśnie jej…

   Połączenie świata fantastycznego z realem lat dwudziestych ubiegłego wieku od początku mocno mnie intrygowało. Wcześniej czytywałam podobne historie, jednak takiej – w żadnym razie. Dlatego tak mocno zainteresowała mnie fabuła tej książki. „Wróżbiarze”, jak się okazało, byli trafnym wyborem i mogę śmiało stwierdzić, że jest jedną z lepszych książek, jakie udało mi się przeczytać w tym roku. Nie mówię tego wcale przesadnie, powieść ta intryguje, wciąga i przede wszystkim jest bardzo oryginalna. A dodatkowo – idzie własnym rytmem i nie powiela schematów. Ale po kolei. W tej książce można znaleźć wiele ciekawych pomysłów, które dają obraz bardzo wyrazisty, aby poznać dokładnie świat przedstawiony nie trzeba nie wiadomo jak się wczytywać. Opisy, choć nie są skomplikowane i długie, dają uczucie sytości wiedzą. Razem z ciekawymi dialogami tworzą mega wciągający tekst, który pochłania się w zawrotnym tempie. Poza tym, choć fabuła jest całkowitym wymysłem autorki, Nowy Jork wygląda fantastycznie i ma się wrażenie, jakbyśmy czytali wspomnienia osoby, żyjącej w dwudziestych latach. Obraz ten jest świetną rozrywką.

   Dodatkowym atutem książki jest jej główna bohaterka – Evie O’Neill. Jest to przezabawna, mega barwna postać, której nie da się nie lubić. Osobiście zwykłam ją nazwać Evie ‘cięta riposta’, ponieważ jej odpowiedzi nie dość, że bawiły, to dodatkowo dopiekały jej rozmówcom. Takie sytuacje, gdy Evie przekomarzała się z innymi, dodają uroku fabule, tekst jest bardziej ‘luźny’ i przychylny czytelnikowi. A także dodaje intensywnej nuty całej książce, przez co jest jeszcze bardziej cenna i warta zachodu.

   Nieco obawiałam się, że w świetle realności świat fantastyczny „Wróżbiarzy” zostanie przyćmiony, jednak na szczęście na obawach się skończyło. Intrygująca zagadka, jaką serwuje autorka czytelnikom, oprawiona jest w aurę tajemniczości i magii, przez co nabiera sensu i kolorystyki. Milej się czyta coś, co jest fantastyczne, ale nie od razu dostaje się odpowiedzi na tacy. Ale szczerze muszę przyznać, że trochę pojawia się przewidywalności, kiedy bohaterzy dochodzą do sedna sprawy, ja, jako czytelnik, już przeczuwałam, co będzie dalej. To może nieco psuć efekt świetności, jednak w żadnym wypadku nie przeszkadza w czytaniu. Na szczęście…

   „Wróżbiarze”, śmiało można rzec, to jedna z lepszych książek fantastycznych tego roku. Przejawia wiele wątków, wiele pomysłów, które autorka wykreowała w bardzo ciekawy sposób. Stworzenie dobrej książki fantasy nie jest w dzisiejszych czasach banałem, dlatego warto zwrócić uwagę na umiejętności pani Bray. Świetne postacie, ciekawa zagadka, mocno wciągająca fabuła oraz oryginalne wykonanie dają mocno fantastyczny efekt dobrze skonstruowanej powieści. Serdecznie polecam wszystkim fanom fantastyki i czytelnikom, złaknionym mnóstwa wrażeń. Powieść ta zapewnia wiele ciekawie spędzonych godzin na lekturze, które wcale a wcale nie będą stracone. Gorąco polecam!

Za książkę dziękuję serdecznie wydawnictwu Mag:

Autor: Libba Bray

Tytuł: Wróżbiarze

Wydawnictwo: MAG

Rok wydania: 2012

Liczba stron: 624

Zapowiedzi czytelnicze: czerwiec 2012

W tym miesiącu za sprawą wydawnictw Prószyński i S-ka oraz MAG/Nowa Proza wyjdą nowe, ciekawe tytuły, które przedstawiam poniżej:

Prószyński i S-ka

"Zakon Smoka" Aleksandar Tesic 14.06.2012

   Nastały czasy Przepowiedni Ognia. Zakon Smoka rzuca wyzwanie hordom Hadesu.

   W przededniu wielkiej bitwy na Kosowym Polu Zakon Smoka staje w obliczu starodawnej przepowiedni. Głosi ona, że wśród jego członków znajduje się wybraniec, który na zawsze powstrzyma ataki potworów z Hadesu. Podczas gdy rycerze przygotowują się do ostatecznej bitwy, siły podziemnego królestwa robią wszystko, by unicestwić Wojownika Przepowiedni.

   Najbardziej zasłużeni rycerze Zakonu Smoka otrzymują miano Kosingas. Ich siłą jest wiedza, niedostępna zwykłym śmiertelnikom, żyjącym w strachu przed wysłannikami ciemności. Tytuł Kosingas należy się wyłącznie tym, którzy w obronie ludzkości niestrudzenie walczą przeciwko siłom Hadesu, a jednocześnie odkrywają dawno zapomnianą prawdę o istnieniu dwóch światów i cienkiej granicy, która je rozdziela.

  Od autora:

Opisane w książce wierzenia i rytuały należą do historycznego dziedzictwa Serbii i nadal praktykuje się je w niektórych regionach kraju, a przedstawione stworzenia to autentyczni bohaterowie serbskiej mitologii.

   Aleksandar Tesic: ur. w 1961, w Serbii. Jako syn dyplomaty, w młodości mieszkał w Egipcie, Meksyku i we Francji. Obecnie pracuje jako tłumacz w stacji telewizyjnej. „Zakon Smoka” to jego debiutancka powieść, nad którą zaczął pracować już w młodości. Zebrał w niej wierzenia swojego kraju, dotychczas przekazywane głownie w formie ustnej.

Autor: Aleksandar Tesic

Tytuł: Zakon Smoka

Tytuł oryginału: Kosingas. The Order of the Dragon

Tłumaczenie: Jakub Małecki

Data wydania: 14.06.2012r.

ISBN: 978-83-7839-177-7

Format: 125 x 195 mm

Liczba stron: 504

Cena detaliczna: 42,00 zł

"Miasteczko Niceville" Carsten Stroud 21.06.2012

   W Niceville liczba porwań jest o wiele wyższa od przeciętnej.
Pewnego wiosennego dnia dziesięcioletni Rainey Teague nie wraca ze szkoły do domu. Śledztwo prowadzi były żołnierz sił specjalnych Nick Kavanaugh, obecnie detektyw wydziału kryminalnego. Dni mijają i rodzina traci nadzieję na powrót chłopca – a kiedy policja go znajduje, jest żywy, ale w śpiączce i nie wiadomo, czy kiedykolwiek odzyska przytomność.

   Rok później znika bez śladu kolejna mieszkanka Niceville, starsza kobieta, należąca do jednej z najstarszych i najwybitniejszych rodzin w mieście. Nick Kavanaugh znowu prowadzi śledztwo, zostając wciągnięty w mroczny świat pomiędzy życiem a śmiercią, gdzie stanie twarzą w twarz ze starożytną złowrogą siłą, która czai się pod miastem, mroczniejszą i starszą niż górski las otaczający jej źródło: głęboką na tysiąc stóp otchłań znaną jako Krater.

   „Miasteczko Niceville” to pierwsza część serii znakomitych horrorów, których akcja rozgrywa się w tajemniczym miasteczku na południu Stanów Zjednoczonych.

   Carsten Stroud – dziennikarz prasowy i autor bestsellerów „New York Timesa”. Prawa do ekranizacji dwóch jego powieści wykupili czołowi hollywoodzcy producenci.

Autor: Carsten Stroud

Tytuł: Miasteczko Niceville

Tytuł oryginału: Niceville

Tłumaczenie: Alina Siewior-Kuś

Data wydania: 21.06.2012

Format: 142 x 202 mm

Liczba stron: 520

Cena detaliczna: 38,00 zł

Oprawa: miękka

MAG/Nowa Proza:

"Martwy w rodzinie" Charlaine Harris 27.06.2012

   Sookie Stackhouse doznała w Wojnie z Wróżkami obrażeń zarówno na ciele, jak i na duszy. Odczuwa też straszny gniew, chociaż w powrocie do zdrowia pomaga jej nie tylko fizykoterapeuta JB, lecz także krew Erica i jego miłość. Niestety, to nie koniec wszelkich kłopotów zakochanych, gdyż Ericowi zagraża wysłannik nowego króla, a w Bon

Temps pojawia się jego stwórca. W dodatku sytuacja polityczna po Wielkim Objawieniu wilkołaków i zmiennokształtnych nie jest stabilna - Kongres rozważa projekt ustawy, która każe się zmiennokształtnym rejestrować niczym emigrantom lub... wampirom. Sookie jest

przyjaciółką shreveporckiego stada, zgadza się więc udostępnić swój las na comiesięczne polowanie podczas pełni. Tyle, że po tej wizycie w jej lesie pojawia się grób, a w nim czyjeś zwłoki. Wokół domu Sookie krążą też wróżki,prawdopodobnie niezbyt przyjaźnie do niej

nastawione...

   Seria o Sookie Stackhouse stała się podstawą do kultowego serialu Czysta Krew emitowanego w Polsce od lutego 2009 na kanale HBO. Twórcą serialu jest laureat Oscara Alan Ball, zdobywca nagrody Emmy, Oscara za "American Beauty" i pomysłodawca kultowejprodukcji "Sześć stóp pod ziemią". Serial osiągnął gigantyczny sukces i otrzymał dwie nominacje do Złotych Globów. Pierwszy sezon przyciągnął 3,7 miliona widzów i zapowiada się, że będzie najlepiej oglądany serialem HBO również w Polsce. Serial emitowany jest w ponad 10 krajach świata.

   Prawa autorskie do serii książek Charlaine Harris o Sookie Stackhouse sprzedano do ponad 20 krajów. Seria liczy 12 tomów i jeden zbiór opowiadań.

Tytuł oryginału: Dead in the family

Język oryginału: Angielski

ISBN: 978-83-7480-254-3

Nazwa cyklu/serii: Sookie Stackhouse

Oprawa: miękka

Ilość stron: 400

Cena detaliczna (z vat): 35 zł

"Uniesienie" Lauren Kate 27.06.2012

   Co sprawia, że serce bije wam trochę szybciej? „Uniesienie”, czwarta i ostatnia powieść z cyklu „Upadli”, to powieść Lauren Kate, na którą czekał świat. Niebo jest ciemne od skrzydeł... Niczym piasek w klepsydrze, Luce i Danielowi ucieka czas. Aby powstrzymać Lucyfera przed wymazaniem przeszłości, muszą odnaleźć miejsce, w którym aniołowie upadli na Ziemię. Niebo jest ciemne od skrzydeł...

   Niczym piasek w klepsydrze, Luce i Danielowi ucieka czas. Aby powstrzymać Lucyfera przed wymazaniemprzeszłości, muszą odnaleźć miejsce, w którym aniołowie upadli na Ziemię. Za nimi podążają mroczne siły, a Daniel nie wie, czy uda mu się to przetrwać – przeżyć jedynie po to, by znów raz za razem ją tracić. Razem jednak muszą wziąć udział w epickiej bitwie, która skończy się martwymi ciałami... i anielskim pyłem. Jej skutkiem są wielkie ofiary i złamane serca. A Luce nagle wie, co musi się wydarzyć. Ponieważ jejprzeznaczeniem było życie z kimś innym niż Daniel. Ich przekleństwo zawsze dotyczyło tylko jej – i miłości, którą odrzuciła. Wybór, jakiego teraz dokonuje, jest jedynym, który się liczy. Kto zwycięży w walce o Luce? Oszałamiające zakończenie serii „Upadli”. Niebiosa nie mogą dłużej czekać.

Tytuł:Uniesienie

Autor: Lauren Kate

Seria:Upadli

ISBN:978-83-7480-256-7 oprawa twarda                  ISBN:978-83-7480-255-0 Oprawa:miękka

Tłumaczenie:Anna Studniarek

Liczba stron:464

Rok wydania:27 czerwca 2012

Cena detaliczna:45,90 zł oprawa twarda                   Cena detaliczna:35,90 zł oprawa miękka

"Dym i Lustra" Neil Gaiman 29.06.2012

   Zebrane w tej książce historie pochodzą z niezliczonych krain „Po drugiej stronie lustra”. Są wytworem bujnej wyobraźni Neila Gaimana - jednego z największych współczesnych pisarzy. Opowiadają o wydarzeniach zabawnych, wzruszających, budzących grozę lub po prostu cudownych. Łączy je nie tylko osoba autora, ale przede wszystkim niezwykła sugestywność i oryginalność kreowanych wizji.

„Starsza pani miała wyjątkowe szczęście: w sklepie ze starociami natrafiła na Świętego Graala –kielich , do którego spływała krew z przebitego boku Chrystusa. Prawdziwi i legendarni rycerze poszukiwali tego naczynia przez całe średniowiecze. W domku starszej pani zjawia się więc rycerz Galaad i prosi o oddanie bezcennego skarbu. Kiedy ta odmawia, rycerz przynosi na wymianę coraz dziwniejsze przedmioty – od kamienia filozoficznego po jajo Feniksa. Kpina, sarkazm, pastisz, aluzja literacka? Otóż wszystko naraz. Brytyjski prozaik Neil Gaiman z upodobaniem stosuje każdą z tych technik. Najnowsza książka Neila Gaimana jest zbiorem opowiadań, wierszy i krótkich nowelek. Ten zbiór opowiadań to popis wirtuozerii twórcy rownie dobrze poruszającego się po historii Europy, jak i świecie współczesnej literatury popularnej. Dla czytelnika jego prozy każde opowiadanie to świetna zabawa dająca możliwość sprawdzenia własnej erudycji.” – Newsweek

   Nominacja do McMillan Silver PEN – Najlepszy zbiór opowiadań.

Tytuł: Dym i lustra

Autor: Neil Gaiman

ISBN: 978-83-7534-093-8

Tłumaczenie: Paulina Braiter

Format: 125x195

Oprawa: miękka

Liczba stron: 384

Rok wydania: 29 czerwca 2012

Cena detaliczna: zł 35.00