"Zajmę się tobą" - Mary Kubica

Zajmę się... tobą.

   W tym roku poznałam wiele wspaniałych thrillerów. Mówię wspaniałych, bo dzięki tym historiom mogłam poczuć prawdziwy dreszcz emocji, bardziej prawdziwy niż przy niejednym nagrodzonym Oscarem filmie tego gatunku. Wiele z nich pamiętam jak wczoraj, ich historie niesamowicie zapadły mi w pamięć. Czy tak było również w przypadku książki Mary Kubicy? Tytuł „Zajmę się tobą” to bez wątpienia świetna historia. Intrygująca, wciągająca i mocno prawdziwa. Chociaż nie wywarła na mnie ogromnego wrażenia, z pewnością mogę zaliczyć ją do jednej z najmocniej dotkliwych powieści tego roku. I wiem, że moje zdanie podzieli wielu czytelników…

   Tego dnia Chicago tonęło w deszczu, a ta dziewczyna stała bez ruchu na peronie. W rękach trzymała zawiniątko. Heidi od razu zwróciła na nią uwagę. Zauważyła podarte dżinsy, zniszczony płaszcz i niemowlę, które nastolatka próbowała chronić przed ulewą. Heidi nie byłaby sobą, gdyby nie zareagowała – zawsze miała ambicję, by naprawiać świat.

Zaprosiła Willow pod swój dach, mimo protestów rodziny. Powinna dokładnie wypytać ją o przeszłość, powinna ustalić, przed kim i dlaczego ucieka, kto jest ojcem jej dziecka. Ale Heidi woli nie wiedzieć. Zapłaci za to wysoką cenę i skrzywdzi tych, których najbardziej kocha. [wyd.]

   To, co najbardziej urzekło mnie w tej książce jest to, że do końca nie wiadomo, jak się ona zakończy. Uwielbiam zawiłe historie, gdzie niełatwo jest połapać się, kto jest kim, kogo dotyczy termin „ofiara”  i „napastnik”. „Zajmę się tobą” to powieść skonstruowana tak, by to co najważniejsze rozegrało się na sam koniec. Trudno połapać się, o co tak naprawdę toczy się gra. Zagadki się mnożą, treści przybywa, a jednak wciąż nie wiadomo, jak to się wszystko skończy. To niesamowicie podsyca ciekawość czytelnika, z każdą stroną nasze zaintrygowanie wzrasta. Dodatkowo autorka podrzuca nam pewne przebłyski wydarzeń z przyszłości,  jednak nie rozwiązują one całej zagadki. Potęgują jedynie nasze zainteresowanie, pozwalają utworzyć osobiste teorie. Ale, tak jak było to w moim przypadku, dopiero na samym końcu dowiadujemy się, że nic nie jest takie, jak się tego spodziewaliśmy. Ogromne brawa dla autorki za dobrą konstrukcję powieści. Nieźle zagrała na mojej cierpliwości, ale mogę powiedzieć, że  finał, jak i intrygujące wydarzenia w trakcie lektury, rekompensują wszystko. Naprawdę.

    Ale „Zajmę się tobą” to nie tylko dobra zagadka. To inteligentna, momentami  także przerażająca gra psychologiczna. To, kim naprawdę okazują się nasi bohaterowie, pokazuje nam, jak zdarzenia w naszym życiu mogą mieć ogromny wpływ na naszą psychikę. Autorka serwuje nam mocno realistyczną historię, pełną niedopowiedzeń i pozorów. Potrafi uśpić naszą czujność, dlatego też wydarzenia późniejsze stają się podwójnie zaskakujące i zarazem szokujące. Nie ukrywam, że momentami czułam strach, ale jednocześnie nie mogłam przerwać lektury. Widać wyraźnie, jak cienka jest tu granica między fikcją a realizmem. Czytasz, a jednak masz wrażenie, że to mogło wydarzyć się naprawdę. Aż czuć ciarki na plechach!

   Zabrakło mi jedynie ciągłości akcji. Nieprzerwanej i stopniowo wzrastającej akcji. Bo początek powieści nie zapowiadał niczego spektakularnego, dopiero później zrobiło się gorąco. Jednak biorąc pod uwagę całokształt, można uznać powieść za jak najbardziej udaną. „Zajmę się tobą” to bardzo dobry thriller psychologiczny, który poruszy niejednego czytelnika. Zagadka postaci intryguje, motyw ich działania nie sposób przewidzieć, a finałowe wydarzenia tak intensywnie się dzieją, że pochłaniamy treść nie tylko ostro zaciekawieni, ale także czując mocne dreszcze na całym ciele. Historia niebywale prawdziwa, szokująca, wręcz dotkliwa. Ale przede wszystkim to świetna lektura, w którą można zaczytywać się godzinami. Polecam serdecznie!

Autor: Mary Kubica

Tytuł: Zajmę się tobą

Wydawnictwo: HarperCollins

Rok wydania: 2015

Liczba stron: 352

"Szczęście do wzięcia" - Jason F. Wright

Nauczmy się pomagać innym!

   Są takie historie, które nie tylko pięknie wyglądają. Opowiadają piękną historię, wzruszamy się, ale potem następuje czas, kiedy fabuła się rozmywa i nie pamiętamy już jej wartości. Są jednak i takie historie, które się pamięta – bo nie tylko nas oczarowują, ale mają w sobie głęboki przekaz. I dziś mam dla Was taką oto książkę: „Szczęście do wzięcia” autorstwa Jasona F. Wrighta. To świetna opowieść, która zainspirowała wielu do niesienia pomocy innym. Jest czarująca, wzruszająca, ciepła i po prostu piękna! I chociaż moja przygoda z tą historią trwała niezwykle krótko, na pewno będę ją pamiętać przez naprawdę długi czas…

   Hope jest młodą dziennikarką, która marzy o byciu sławną. Zaintrygowana tajemniczą akcją, w której potrzebujący otrzymują podarek od nieznajomych, postanawia rozwikłać zagadkę i stworzyć reportaż życia. W tym czasie spotka niezwykłych ludzi, dowie się, że dobro zawsze powraca, ale przede wszystkim uświadomi sobie, że drobny gest wystarczy, aby uczynić człowieka najszczęśliwszym na świecie.

 „Dziękuję Ci, kimkolwiek jesteś, za ten hojny dar oraz za udzieloną nam lekcję. Pieniądze nie uratowały mi życia. Ale na pewno ocaliły moją wiarę w ludzi.” [str. 49]

   Jedna z najbardziej niesamowitych i wyjątkowych historii, jakie udało mi się przeczytać – tak krótko mogę podsumować swoje doświadczenie z tym tytułem. Mogę śmiało również powiedzieć, że spodziewałam się dobrej lektury, jednak zostałam totalnie acz mocno pozytywnie zaskoczona. Bo Jason F. Wright zrobił coś, czego nie udaje się wielu autorom – stworzył świetną, treściwą książkę, która w swej małej objętości mieści piękną fabułę i głębokie wartości. Ten tytuł uczy, pokazuje nam, w jak prosty sposób możemy zmienić życie innych i siebie samych. To niesamowite, jak wiele razy pomyślałam: kurczę, to przecież takie proste. Dlaczego by nie spróbować? Czytając „Szczęście do wzięcia” czułam nie tyle mocne zainteresowanie zawartymi w nim wydarzeniami, ale również otworzyła się we mnie ogromna chęć do pomocy i zrozumienia drugiego człowieka. To była wyjątkowa lekcja i z pewnością zapamiętam ją do końca życia.

„Możemy przypomnieć ludziom, że w świecie[…]jest wiele dobrych uczynków.”[str. 52]

    „Szczęście do wzięcia” jest opowieścią, która wzrusza, bawi i rozczula. Wiemy także, że głęboko zapada w pamięć. Ale w swojej prostocie potrafi również nieźle zaintrygować. Główna bohaterka, Hope, jest dziennikarką. Jej zmysł reporterski udziela się również czytającemu, dzięki czemu lektura wygląda jeszcze ciekawiej. To właśnie Hope próbuje rozwikłać zagadkę tajemniczych podarków; poprzez jej osobę, jej postępowanie i zmianę, jaka w niej zachodzi, dostrzegamy moc wartości, jakie zawarł w swej książce Wright. Prosto z serca, nienachlanie, trafiając w czuły punkt odbiorcy. Uwierzcie, to fantastyczne wrażenie.

   To niezwykłe, jak jedna historia potrafi namieszać w odczuciach czytelnika, zmienić jego tok myślenia. A przy tym najzwyczajniej w świecie być ciekawą lekturą, jakich nie brak na naszych półkach. „Szczęście to wzięcia”, mówiąc krótko, to wyjątkowa opowieść, którą każdy powinien poznać. Wzruszająca historia, jaka została zawarta w tym tytule, daje mocno do myślenia, w dodatku rozbudza w czytelniku chęć do szczerej pomocy. Bo taki właśnie niesie przekaz – szczery i prosty, ale trafiający do każdego. Naprawdę wyjątkowa lektura. Serdecznie polecam!

Autor: Jason F. Wright

Tytuł: Szczęście do wzięcia

Wydawnictwo: WAM

Rok wydania: 2015

Liczba stron: 168

------------------------------------------------------------------------------------------------------

Kochani, pamiętacie wpis sprzed kilku dni o pewnej akcji charytatywnej, która ma na celu wesprzeć dzieci niewidome i niedowidzące? Warto przejrzeć go raz jeszcze przy okazji recenzji tej książki, bo obie kwestie się łączą. Kliknijcie w LINK i przeczytajcie szczegóły. Warto pomyśleć, przekazać i pomóc!

Możemy pomóc tym, którzy czytać nie mogą!

Kochani,
jest wiele osób, które kochają czytać. Ale są wśród nich osoby, młode osoby, które mimo swojej miłości do książek, nie mają możliwości przeczytać ich tak wiele jak inni. Dlaczego? Ponieważ są totalnie poza ich zasięgiem... Mówię rzecz jasna o niewidomych dzieciach, które mimo chęci, nie mogą pozwolić sobie na przyjemność lektury. W częstych przypadkach jest to nieosiągalne z powodu tego, że brajlowskie książki są zbyt drogie - co się dziwić, skoro koszt wydania jednej (!) książki sięga kwoty 1000 złotych!

Kochani,
piszę o tym właśnie teraz, ponieważ postanowiłam włączyć się w akcję, która ma na celu wsparcie biblioteki niewidomych dzieci, wychowanków Specjalnego Ośrodka Szkolno - Wychowawczego dla Dzieci Niewidomych i Słabowidzących w Krakowie. Wraz z premierą książki "Szczęście do wzięcia", która wychodzi nakładem wydawnictwa WAM, i o której niebawem będziecie mogli poczytać na moim blogu, zaplanowano początek ciekawej akcji charytatywnej, mającej na celu pomoc w rozwinięciu czytelnictwa wśród niewidomych dzieci. Nie powinno być tak, że nie wszyscy mają możliwość swobodnego czytania, rozwijania pasji. Niestety bywa tak, że nie mamy na to wpływu. Ale możemy to zmienić. Chociażby wspierając podobne inicjatywy :)

Jak możemy pomóc? To bardzo proste. Wystarczy, że do Świąt Bożego Narodzenia resztę z naszych zakupów, część naszych oszczędności bądź drobną kwotę, jaka wydaje nam się banalna, odłożymy do słoika lub skarbonki. Uzbierane środki należy przelać na konto Stowarzyszenia Nadzieja na ten oto nr:

15 1240 4461 1111 0000 4661 0607

Dzięki tym wpłatom i wsparciu Wydawnictwa WAM, od którego konto Stowarzyszenia również zostanie obdarowane równowartością uzbieranej przez nas kwoty, zostaną zakupione książko brajlowskie, które trafią do biblioteki Ośrodka :) [Szczegóły oraz regulamin: KLIK]

Warto pomyśleć, przekazać i pomóc. Jako miłośnicy czytania wiemy, jak mocna jest w nas chęć poznania coraz to nowszych historii. Dzięki drobnemu wsparciu możemy sprawić, że ta miłość do książek zakwitnie też wśród niewidomych dzieci. A tam, gdzie ta miłość już jest, pomożemy ją bardziej rozwijać.

Nie możesz pomóc? Podaj informację dalej! Wystarczy tak niewiele, żeby wesprzeć tych, którzy czytać nie mogą!

------------------------------------------------------------------------------------------------------------

   Hope (Nadzieja) jest młodą, ambitną dziennikarką, prawdziwą dumą swojej adopcyjnej mamy. Marzy o napisaniu reportażu, który przyniesie jej wielką sławę. Zafascynowana fenomenem tajemniczych podarunków, które otrzymują ludzie w potrzebie, rozpoczyna prywatne śledztwo. 

   Rozwiązując zagadkę Hope przekona się, że uczynione dobro zawsze do nas wraca w najbardziej niespodziewanym momencie. Przeżyje wspaniałą przygodę - spotkania cudownych ludzi i zrozumie, że dla osiągnięcia własnych celów, nigdy nie można wykorzystywać zaufania drugiej osoby.

"Szczęście do wzięcia" Jason F. Wright

"Lucian" - Isabel Abedi

"Lucian" Isabel Abedi

   Kto dziś nie słyszał o książkach, w których śmiertelniczka połączyła się w gorącym uczuciu z nienaturalną istotą? Nie ważne, czy z wampirem, wilkołakiem, aniołem czy innym paranormalnym stworzeniem. Ostatnio takie książki są najbardziej rozchwytywane przez czytelników, zwłaszcza czytelniczki, które uwielbiają przeżywać romanse razem z ich bohaterkami. Jednak ich wysyp zdołał już się „przejeść” niektórym, chociaż i to nie przeszkadza autorom w coraz nowszych projektach o tej tematyce. „Lucian” autorstwa niemieckiej pisarki, Isabel Abedi, należy właśnie do kategorii książek, która mimo swojej coraz bardziej oklepanej kategorii, wciąż zachwyca niejednego czytelnika i wbrew pozorom, wydaje się ciekawa.

Rebeka spotyka na swej drodze Luciana – chłopaka, który nie wie kim jest. Ma on dziwne sny z jej udziałem, a w dodatku oboje czują, że coś ich do siebie przyciąga. Mimo prób trzymania się na dystans wciąż niewidzialny magnes pcha ich ku sobie. Łącząca ich więź wydaje się zbyt silna, aby żyć osobno. Kim w takim razie jest Lucian i co będzie z nim i Rebeką? Czy dadzą się prowadzić niewidzialnej magii przyciągania?

   Czytałam wiele pozytywnych opinii na temat tej książki, więc kiedy nadarzyła się okazja, skorzystałam z niej i chętnie wybrałam pozycję napisaną przez panią Isabel Abedi. Ciekawa okładka jak i tajemniczy opis dodatkowo wzbudziły moje zainteresowanie. Pięćset stron ani trochę mnie nie zraziło. Kiedy więc chwyciłam za nią, miałam wygórowane oczekiwania. Nie mogę powiedzieć, że ich nie spełniła, jednak w pewnym sensie byłam zawiedziona. Ale zaczniemy od dobrych stron. Pozytywnym aspektem książki jest styl autorki, który wciąga i nie pozwala na chwilę się oderwać. Mimo niedociągnięć fabuła mknie do przodu i nim się czytelnik obejrzy, już czyta koniec. Umiarkowana dawka akcji w tym przypadku jest dobrą cechą, ponieważ zwalnia to nieco pęd czytania, więc zrozumienie wszelkich informacji jest ułatwione.  Ponadto niektóre wątki uwydatniają cały pomysł w taki sposób, że retuszują wszelkie powielone schematy, dzięki czemu czytelnik zapomina o nich i odnosi wrażenie, że to zupełnie inna, ciekawsza książka.

   Minusów jest sporo, jednak nad wszystkimi nie będę się rozwodzić. Głównym problemem jest to, że ta fabuła mogłaby być znacznie lepsza, gdyby autorka postarała się wpleść trochę więcej nutki tajemniczości. Tak niestety wyszła przewidywalna historia, nieco banalna, która tylko kilka razy podczas całej pięćset stronowej akcji zdołała zaskoczyć. Ponadto niektóre wątki zostały wyolbrzymione, lekko niezrozumiałe , przez co nie pasowały do całości. A szkoda, ponieważ pomysł i cała książka mają spory potencjał, który niestety nie został dobrze uformowany i wykorzystany.

   Jeśli chodzi o postacie, są one zwyczajne, w żaden sposób się nie wyróżniają. Nawet Lucian, który okazuje się kimś więcej niż człowiekiem. Przedstawiony został w taki sposób, aby czytelniczki mogły odebrać go jako niebezpiecznego i pociągającego mężczyznę, który ostatecznie związuje się z ‘przeciętną’ dziewczyną. Taki schemat jest już znany między innymi ze „Zmierzchu” Stephenie Meyer. Jednakże w pewnym stopniu można go polubić, tak jak Rebekę, która mimo swojej wady wyolbrzymiania każdej sprawy, wydaje się dość sympatyczna.

   Książka ta chociaż nie jest wysokich lotów, to w pewnym sensie można ją uznać za ciekawą i miłą lekturą dla każdego miłośnika fantasy. Może zaskoczyć, lecz w większości może po prostu zawieźć. Jednakże mimo swoich wad śmiało można ją przeczytać. Bardzo szybko się ją czyta, lekko odstraszających pięćset stron wcale a wcale się nie odczuwa i wbrew ilości można pochłonąć ją w jeden dzień. Śmiało mogę polecić, jednakże bardzo wymagającym czytelnikom polecałabym ją chwycić w czasie, gdy już nic lepszego nie będzie pod ręką.

Za możliwość przeczytania serdecznie dziękuję wydawnictwu Nasza Księgarnia:

Autor: Isabel Abedi

Tytuł: Lucian

Wydawnictwo: Nasza Księgarnia

Rok wydania: 2011

Liczba stron: 528