"Za cudze grzechy" - Hanna Cygler

Podróż życia przez europejskie szlaki...

   Jednym z moich ulubionych rodzajów książek są powieści historyczne. Czy w całości, czy też z paroma jedynie nawiązaniami do lat ubiegłych – nie ma to znaczenia. Samo wykorzystanie tła historycznego staje się urokliwym dodatkiem w historii, bo czujemy się, jakbyśmy odkrywali przeszłość na nowo. Wciąż poszukuję nowych autorów, jednak częściej sięgam po znane mi nazwiska. I jednym z nich jest pani Hanna Cygler. Jej najnowsza powieść „Za cudze grzechy” – kontynuacja świetnej powieści „W cudzym domu” – to także urokliwa i wciągająca opowieść, w której znajdziemy wszystkiego po trochę: intrygi, romanse, życiowe rozterki, niebezpieczne zamachy… Czytelnik nie ma chwili wytchnienia, wciąż napotyka intrygujące wydarzenia. I do samego końca nie traci poczucia, że oto właśnie poznał wyjątkową historię…

   Kontynuacja powieści "W cudzym domu", to prawdziwie europejska, pełna przygód podróż. Los nikogo nie oszczędza. Rozalia skazana jest na rodzinny areszt w Krakowie, Luiza i Joachim próbują dotrzeć do Ameryki przez Paryż. Pozostali zniknęli - czyżby bez śladu? Spiski, terroryści, wybuchające bomby i namiętności nie pozwalają bohaterom cieszyć się spokojem. Nie znajdują go nawet we własnym domu. I za co to wszystko? [wyd.]

   Podobnie jak przy lekturze poprzedniego tomu, tak i w tym przypadku wspominam książkę bardzo ciepło. Wiedziałam, że pani Cygler mnie nie zawiedzie. I nie pomyliłam się. „Za cudze grzechy” to pasjonująca opowieść, w której próżno szukać swobodnego obyczaju czy też  zwyczajnych romansów. W tej bogatej w różnorodne wątki książce odnajdziemy coś zupełnie obszerniejszego, coś, co z miejsca czytelnika zafascynuje. A to z pewnością zasługa zgrabnie opisanych relacji między bohaterami, ich zwyczajnych, ale jednocześnie barwnych przygód, czy też wielu różnych poczynań naszych drogich postaci (nierzadko niestosownych). Wszystko to zostało ujęte w jeden charakterystyczny obrazek, który naprawdę może się podobać. Są w nim wyjątkowe postacie, intrygująca wydarzenia, wciągająca akcja i wszechogarniająca niepewność, w jaki sposób zakończy się ta historia.

   To, co również wzbogaca tę powieść, jest z pewnością świetnie wkomponowany historyczny klimat. Czytając „Za cudze grzechy” możemy z łatwością przenieść się na XIX – wieczne ulice Europy, śledzić tamtejszą etykietę i poznawać kulturę tamtych lat. Powieść wygląda bardzo realistycznie, widać, że każdy szczegół został dopracowany tak, by kojarzył nam się z atmosferą minionego wieku – te stroje, styl bycia, otoczenie… Taki sam nastrój panował w poprzedniej części i wyraźnie został utrzymany w jej kontynuacji, dzięki czemu poznawanie dalszych losów poznanych przez nas bohaterów staje się równie przyjemne jak za pierwszym razem.

   Mogę z czystym sercem powiedzieć, że mocno spodobał mi się ten tytuł. Już dawno nie czytałam powieści historycznej i cieszę się, że był to tak udany powrót. „Za cudze grzechy” to świetnie opracowana powieść, pełna intryg, niespodzianek i zwyczajnych acz interesujących relacji między bohaterami. Ma w sobie nutę romansu, kawałek obyczaju i nieco sensacji. A wszystko to zostało sprawnie otoczone interesującym i mocno klimatycznym tłem, który nadaje wydarzeniom dreszczyk emocji. Zaryzykuję i powiem, że część pierwsza podobała mi się ciut bardziej. Ale nie zmienia to faktu, że ten tytuł jest wyraźnym akcentem na naszym rynku. Polecam!

 Autor: Hanna Cygler

Tytuł: Za cudze grzechy

Wydawnictwo: Rebis

Rok wydania: 2016

Liczba stron: 376

"Głowa anioła" - Hanna Cygler

Wszystko się zmienia...

   Hanna Cygler to pisarka wszechstronna. Potrafi stworzyć powieść romantyczną, sensacyjną czy też z tłem czysto historycznym. I śmiało można powiedzieć, że robi to w sposób niemal idealny. Jednak jak się okazuje, nawet najlepszym zdarzają się wpadki. Pani Cygler przytrafiło się to przy okazji jej kolejnej książki pt. „Głowa anioła”. Ta historia nie jest zła, ma charakter i mnóstwo zwrotów akcji, jednakże w jej treść wkrada się zbyt wiele ckliwości. Powieść wygląda bardzo dobrze, czyta się szybko i z zaciekawieniem, ale niektóre romantyczne wątki wprost rażą swym cukierkowym wymiarem…

   Julia Sarnowska przyjeżdża do kraju, gdzie przyjęła zlecenie na renowację zabytkowego pałacu. Kiedy wraca do rodzinnej miejscowości, czuje się co najmniej dziwnie. Prócz środowiska, zmienili się również jej bliscy znajomi. Wkrótce odkrywa, że ktoś próbuje pokrzyżować jej plany. Tylko kto? Czyżby była to sprawka jej nowego ukochanego, o którym wiele się mówi? Finał okazuje się całkowitym zaskoczeniem nie tylko dla bohaterki, ale także dla czytelnika, który niczego się nie spodziewa.

   Tak jak sie można było spodziewać, Hanna Cygler po raz kolejny przyszykowała dla swoich czytelników nie lada gratkę. Prócz głównej tematyki fabuły, jaka zostaje nakreślona na początku, dzieje się mnóstwo innych rzeczy. Są one większym bądź mniejszym zaskoczeniem, ale co najważniejsze – dużo się dzieje. „Głowa anioła”, mogłoby się wydawać, to powieść romantyczna, gdzie bohaterka wraca po latach w rodzinne strony i tam przeżywa drugą młodość. No bo wiadomo, miłość i te sprawy. Ale to jedynie przykrywka dla tego, co dzieje się później. Autorka postarała się o to, aby tajemnica nie wyszła na jaw aż do samego końca powieści. Podsuwa fałszywe tropy, myli czytelnika. Można rzec, że zrobiła to niemal tak dobrze, jak najlepsi skandynawscy pisarze kryminałów. Skąd to porównanie? Otóż powieść ta to nie tylko romans. To jedynie powierzchowna warstwa. Fabuła bogata jest w mnóstwo sensacyjnych wątków, które świetnie napędzają akcję. Do samego końca.

   Co niestety mniej może przypaść do gustu, to fakt, iż w przypadku romansu, wszystko się knoci. Choć ten wątek nie dominuje, to niestety psuje lekko charakter całości. Zbyt okazała zażyłość, nieco banalna, nawet jak na obyczajową historię wydaje się zbyt ckliwa. Osobiście nie lubię, kiedy w powieści romans rodzi się z szybkością światła. Tworzy to nieco obraz czysto harlequinowy, gdzie czułe słówka i spotkania kochanków są na poziomie nastolatków, tonących w burzy hormonów. „Głowa anioła” to na szczęście nieco łagodniejsza wersja, nie zmienia to jednak faktu, że ten wątek wyszedł nieco ckliwie.

   Nie jest to jednak powód, aby rezygnować z lektury. „Głowa anioła” to kolejna świetna powieść Hanny Cygler, która po raz kolejny udowadnia, że wie, co robi. Jest to powieść bogata w różnorakie wątki: od sensacji po romans, co powinno usatysfakcjonować wiele osób. Być może fabuła okazała się z lekka przesycona romantyzmem, ale nie zmienia to faktu, iż historia wciąga. I intryguje aż do samego końca. Finał okazuje się naprawdę sporym zaskoczeniem, co dodatkowo przemawia na jej korzyść. Dlatego warto uwzględnić tę powieść w swoich planach czytelniczych. Miła lektura gwarantowana.

Autor: Hanna Cygler

Tytuł: Głowa anioła

Wydawnictwo: Rebis

Rok wydania: 2014

Liczba stron: 296

"W cudzym domu" - Hanna Cygler

Powrót do przeszłości...

   Coraz częściej można zauważyć, że autorzy książek w swoich powieściach wracają do minionych lat, minionych kultur i wydarzeń. Widać również, że cieszą się one dużym zainteresowaniem wśród czytelników. Podobną lekturą, której akcja toczy się w latach ubiegłych, jest książka Hanny Cygler „W cudzym domu”. Ta barwna opowieść jest mieszanką wszelakich gatunków, które tworzą intrygującą i bardzo wciągającą historię. I jest kolejnym dowodem na to, że nie trzeba być zagranicznym autorem, żeby stworzyć niebanalną, a co ważniejsze, bardzo dobrą powieść, która w Polsce odniesie sukces.

  Historia toczy się w wieku XIX. Bohaterowie – Joachim von Eistetten, Louise de Sokolowski, Dmitrij Szuszkin – trafiają do Warszawy, gdzie każdy z nich pragnie rozpocząć nowe życie. Los jednak nie sprzyja im szczęściu, w ich życiu pojawiają się wzloty i upadki, które kończą się dla nich różnie. Joachim przez fałszywe oskarżenie trafia do Cytadeli, może zostać zesłany na Sybir. Jego sprawą zajmuje się radca Szuszkin, który nie darzy sympatią wszystkiego, co polskie. Louise zaś, po ucieczce z rodzinnego domu, zmaga się z trudami życia i być może, niespełnioną miłością, co doprowadza ją do nietrafnych i ciężkich decyzji…

   Książkę Hanny Cygler czyta się w bardzo przyjemny sposób. Dobrze poprowadzony narrator sprzyja lekturze, której towarzyszą niczym nieskrępowane przemyślenia oraz barwne porównania. Należy przyznać, że często nadmiar takich poetyckich porównań potrafi denerwować, ale w przypadku tej powieści wszystko wygląda zupełnie inaczej. Ten fakt sprawia, że tło nie tylko historyczne, patrząc ze względu na wiek, w którym toczy się akcja, wygląda bogato i realistycznie. Wzbogaca również charaktery postaci, dodajmy, że skonstruowanych na bazie „coś z niczego”, wyglądających bardzo ciekawie na tle wydarzeń, które mają swoje miejsce w powieści. „W cudzym domu” wyraźnie odznacza się grą pozorów, które serwuje nam autorka. Z czasem możemy odkrywać prawdziwe zamiary i zasiane intrygi, które niesamowicie potrafią wciągnąć i zaciekawić. Wątki mieszają się ze sobą, na pierwszy rzut oka są różne, jednak okazuje się, że wszystko jakoś się ze sobą łączy. To również jest na swój sposób ciekawa metoda, która ma na celu zaintrygować i zaskoczyć swoim finałem.

   W książkach, w których występuje wiele gatunków na raz, często się zdarza, że fabuła jest mieszanką wybuchową, w ostateczności nie prowadzącą do niczego. Powieść Hanny Cygler ma w sobie kilka osobliwych rodzajów, m.in. sensację, romans, czy też obyczaj. Jednak nie są one wyodrębnione, w pewien sposób się ze sobą łączą, przez co mamy spójną powieść historyczną, z mnóstwem elementów, pochodzących od innych gatunków. Może zatem zaciekawić wielu czytelników, nie tylko zagorzałych powieści historycznych czy też romansów, bądź też lektury obyczajowych. Można zaryzykować stwierdzenie, że jest to historia dobra dla każdego.

   „W cudzym domu” to bardzo ciekawa powieść z tłem bogato historycznym. Muszę przyznać, że dawno nie bawiłam się tak dobrze, czytając jakąkolwiek historię. Czytając powieść Hanny Cygler towarzyszyło mi wrażenie, iż oglądam ciekawy film kostiumowy, w którym intrygi i tajemnice wprost przyciągają przed swój obraz. Troszkę jestem zawiedziona końcówką, w którą wkradł się lekki chaos i w ostateczności historia zakończyła się bardzo szybko. Wyglądało to niczym nagłe urwanie w jednym miejscu, jakby brakło autorce pomysłu. Mimo to jednak całość odebrałam bardzo przyjemnie. Powieść Hanny Cygler jest tego typu książką, którą pamięta się prze dłuższy czas, dlatego mam nadzieję, że w przyszłości będzie mi dane wrócić do dworku Lubeckich i jego ciekawych lokatorów. Zachęcam gorąco do poznania tej opowieści, bowiem jest ona ciekawym powrotem do naszej ubiegłej historii, dzięki autorce równie ciekawej na papierze jak i naszej wyobraźni. Polecam!

Autor: Hanna Cygler

Tytuł: W cudzym domu

Wydawnictwo: Rebis

Rok wydania: luty 2013

Liczba stron: 360