Pokazywanie postów oznaczonych etykietą Jeffery Deaver. Pokaż wszystkie posty
Pokazywanie postów oznaczonych etykietą Jeffery Deaver. Pokaż wszystkie posty

niedziela, 23 lutego 2014

"Pokój straceń" - Jeffery Deaver

W pułapce czterech ścian...

   Jeffery Deaver dał mi się poznać przy okazji lektury jego książki „Twój cień”, która okazała się nie tylko świetnym pomysłem, ale również bardzo dobrym wykonaniem. Sama promocja okazała się skuteczna, bowiem przekonała niejedną osobę. Moje kolejne spotkanie z tym autorem nie mogę jednak zaliczyć do pomyślnych. „Pokój straceń”, mimo że wpasowuje się w jeden z moich ulubionych gatunków, okazał się niezłym rozczarowaniem. Z lekka przeciągliwa fabuła i ogromna ilość bohaterów niesamowicie przytłaczają odbiorcę. A w dodatku w plątaninie wątków ginie gdzieś sens i logika wydarzeń. Co się stało, panie Deaver?

   W jednym z hoteli na Bahamach ginie Robert Moreno. Był obserwowany przez jedną z rządowych agencji bezpieczeństwa, która podejrzewała go o planowanie zamachu na jeden z koncernów naftowych na Florydzie. Śledztwo doprowadza do zaskakujących odkryć. Czy ktoś popełnił błąd? Lincoln Rhyme oraz Amelia Sachs prowadzą dochodzenie przeciwko służbom, które dokonały egzekucji na człowieku o nazwisku Moreno. Odkrycie prawdy naraża ich na śmiertelne niebezpieczeństwo. Rodzi się wiele pytań: kto i dlaczego, a także po co?

   Trudno powiedzieć o tej książce, że była totalną porażką. Owszem, zawodzi, nie daje poczucia spełnionej lektury, jednak ma swoje plusy. Być może zostały przyćmione przez błędy, jakich się można doszukać, ale jednak gdzieś tam są. Z pewnością można zaliczyć do nich styl autora, który wciąż jest niezmienny. Potrafi zainteresować czytelnika, wciągnąć go i z dokładnością przekazać każdy detal pojedynczego wątku. Jest dobrym lektorem, chociaż w „Pokoju straceń” ta funkcja momentami się chowała. Oprócz tego można dostrzec również samą dokładność, jaką przykłada Deaver do swoich opowieści. Nie robi fabularnych luk, które zmuszają czytelnika do własnej i często niedokładnej interpretacji, ale także nie zapomina o dobrym rozwinięciu każdego wątku, który zaczął. Tym samym historia jest kompletna, bez żadnych dziur i przykrych niespodzianek.

   „Pokój straceń” ma swoje jednak spore minusy. Przede wszystkim intrygująca fabuła jest tylko powierzchownie uznana za interesującą. Kiedy wczytamy się w powieść, lub, mówiąc prościej, spróbujemy się w nią wczytać (bo w tym przypadku tak właśnie jest), ilość wątków i samych bohaterów tak mocno przytłacza, że na początku nie tylko się gubi, ale traci orientację w całej historii. Duża liczba postaci to powszechnie przytrafiający się problem i wiadomo, że w takim przypadku nie trudno o zmyłkę. A jeśli przeplatamy to z nawałem wątków, w dodatku z kryminalną zagadką, śledztwem i podejrzeniami, nie mamy czasu na spokojną lekturę i własne domysły. Aby dokładnie zrozumieć całą historię, trzeba siedzieć dosłownie z nosem w książce. Nic dodać, nic ująć.

   Po tej książce spodziewałam się wiele, jednak po raz kolejny okazało się, że nie zawsze dostajemy to, czego chcemy. Rozczarowanie jednak podwójnie boli, kiedy otrzymujemy je od swojego ulubionego autora. Jeffery Deaver nie postarał się tym razem, przynajmniej w moim osobistym odczuciu. „Pokój straceń” to, krótko mówiąc, plątanina wątków, które są trudne do przebrnięcia. Ilość bohaterów przytłacza, a w połączeniu z bądź co bądź dobrą akcją, nie idzie za tym nadążyć. Wciąż trzeba gonić za wydarzeniami, a utrudnia to dodatkowo każdy bohater, którego trzeba łączyć z daną akcją. Chaos. Totalny chaos. Dobrnęłam do końca, jednak nie czuję się ani trochę z siebie dumna. Jedynie zmęczona lekturą, która okazała się kiepska, choć nic na to nie wskazywało. Jak widać, pozory mogą mylić częściej, niż byśmy chcieli…
Autor: Jeffery Deaver
Tytuł: Pokój straceń
Wydawnictwo: Prószyński i S-ka
Rok wydania: 2013
Liczba stron: 552 

niedziela, 11 listopada 2012

"Twój cień" - Jeffery Deaver

"Uważaj, bo za rogiem czai się stalker..."

   Ostatnio coraz częściej spotykam się z różnorakimi pojęciami, jakich używają w swoich książkach ich autorzy. Był behawioryzm, a teraz natknęłam się na inne ciekawe pojęcie – stalking. Stalker to osoba prześladująca swoją ofiarę, co według prawa grozi więzieniem. W książce „Twój cień” możemy zaobserwować tą relację ofiara – prześladowca na podstawie bohaterów: młodej gwiazdy muzyki i jej natarczywego fana. Ten temat od początku mnie zainteresował i po przeczytaniu ani trochę nie czuję rozczarowania. Na tym przykładzie widać, że książka poruszająca jakiś temat wcale nie musi być trudna i mało wciągająca…

   Kayleigh Towne to młoda, ale bardzo znana gwiazda muzyki. Dzięki urodzie i niespotykanym głosie jej piosenki zajmują wysokie miejsca na listach przebojów. Sława przysparza jej wiele radości, ale również mnóstwo strachu, który wzbudził w niej jeden z fanów. Krótka rozmowa przeradza się w życiowy koszmar, w którym giną najbliżsi gwiazdy. Agentka Kathryn Dance staje na ciężkiej drodze do odnalezienia winowajcy, który tylko z pozoru jest uchwytny…

   "[...]I choćby było ci  źle, to jedno zawsze wiedz:
         Jestem przy tobie... zawsze przy tobie.
         Twój cień."* 
   „Twój cień” to pierwsza książka autorstwa Jeffery Deaver’a, którą miałam okazję przeczytać. Słyszałam kilkakrotnie to nazwisko, jednak nigdy specjalnie mnie nie zainteresowało. Po tej lekturze jednak mam ochotę przeczytać również pozostałe książki, bowiem styl, jakim się posługuje, potwornie wciąga. I to widać na pierwszy rzut oka w trakcie czytania tytułu „Twój cień”. Ale prócz wciągających elementów książka posiada wiele innych zalet. Pierwszym z nich jest interesujące połączenie kilku tematów, m.in. stalkingu oraz życia młodej gwiazdy muzyki. Jest ich wiele więcej, jednak wszystkie łącznie dają ciekawy efekt. Wszystko jest dobrze ze sobą skomponowane, fragmenty każdych wątków łączą się w logiczna całość. I przez to nie ma miejsca na rzecz niezrozumiałą.

   Kolejnym pozytywem jest fakt, iż autor zamieścił w książce teksty piosenek, które wykonuje bohaterka – piosenkarka Kayleigh Towne. Co więcej, ten wątek został poszerzony o coś lepszego – wszystkie utwory zostały nagrane w rzeczywistości przez pewien zespół i dziś można posłuchać ich na stronie autora – właśnie tutaj. W ten sposób powstała płyta i jednocześnie fantastyczna ścieżka dźwiękowa, przy której dodatkowo zwiększa się satysfakcja podczas czytania. Po raz pierwszy spotkałam się z takim przypadkiem, jednak bardzo spodobało mi się to ‘urzeczywistnienie fikcji.’  I po przesłuchaniu fragmentów piosenek jestem urzeczona szczególnie tytułowym „Twoim cieniem”. Polecam spojrzeć na stronę autora i poznać muzykę z książki…

   W przypadku thrillerów oraz kryminałów często można się natknąć na jedną szczególną wadę – przewidywalność. „Twój cień”, owszem, czasem ma banalne fragmenty, jednak ostatecznie bardzo często potrafi zaskoczyć. I to w momentach, których czytelnik wcale się nie spodziewa. Wielokrotnie złapałam się na tym, że byłam totalnie wyprowadzona z równowagi – teoria, jaką ułożyłam sobie w głowie, legła w gruzach i wszystko zaczynało się od początku. Ale z drugiej strony cieszyłam się, że ta książka potrafiła mnie zaskoczyć. Dzięki temu zyskała bardzo wiele w moich ‘wymagających’ oczach.

   „Twój cień” pozostawia po sobie bardzo dobre wrażenie. Thriller autorstwa Jeffery Deaver’a to wciągająca powieść wielowątkowa, która powinna zainteresować szczególnie wymagającego czytelnika. Bardzo ciekawe przedstawienie różnorakich oblicz bohaterów dodaje barwy i tak dobrze skonstruowanej już fabuły. Dzięki temu powstaje jeszcze bardziej interesująca oraz wciągająca  historia. Szczególnie polecam miłośnikom gatunku oraz osobom, które poszukują czegoś odbiegającego od typowych lektur. „Twój cień” spełnia wymagania nawet najbardziej oczekujących wybitnych wrażeń… Polecam.

Za możliwość przeczytania serdecznie dziękuję wydawnictwu Prószyński i S-ka:
*fragment refrenu piosenki "Twój cień"
Autor: Jeffery Deaver
Tytuł: Twój cień
Wydawnictwo: Prószyński i S-ka
Rok wydania: 2012
Liczba stron: 456