"Próba" - Eleanor Catton

Trudna życia próba...

   Eleanor Catton to młoda pisarka (ur. 1985 r.), zdobywczyni nagrody Bookera. Znana z tytułu „Wszystko, co lśni” autorka to przede wszystkim utalentowana i mądra kobieta, która pisze nieprzeciętnie i urzekająco. „Próba” to jej debiutancka powieść i kiedy ją przeczytamy, wnioski będą tylko jedne – to naprawdę świetna pisarka. Obawiałam się jej, nie ukrywam, ale coś mi mówiło, żeby spróbować tego tytułu. Na tę chwilę mogę powiedzieć, że naprawdę było warto. Intrygująca powieść okazała się ciekawym doświadczeniem i z pewnością zapamiętam go na długi czas.

   W mieście wybuchł skandal obyczajowy – nauczyciel liceum muzycznego miał kontakty seksualne z nieletnią uczennicą. Główna postać w powieści, nauczycielka saksofonu, przygląda się swojej klasie, przyjaciółkom ofiary, które wyrażają oburzenie seksualnym skandalem, ale zarazem bardzo chętnie, z zaciekawieniem i zazdrością, śledzą każdy jego detal… Z liceum sąsiaduje szkoła teatralna. Jej uczniowie postanawiają na zaliczenie odegrać sztukę, której tematem jest ten skandal. Wytyczenie granic między sztuką, dramatem scenicznym a światem realnym z jego życiowymi dramatami wzbudza jeszcze większe emocje, gdy młody student szkoły aktorskiej dowiaduje się, że molestowaną uczennicą jest młodsza siostra jego również nieletniej dziewczyny.[wyd.]

   Obawiałam się, że trudno będzie mi „wczytać” się w ten tytuł. Okazało się jednak, że w pewien sposób się wciągnęłam. Lektura od początku do końca okazała się intrygującym przedstawieniem, które w ekspresowym tempie rozegrało się na moich oczach. I wyglądało wręcz świetnie.

   „Próba” to niezwykła gra pozorów. Nic nie jest tutaj dosłowne. Autorka postarała się o ciekawy rozwój wydarzeń, jednak to czytelnik odbiera go po swojemu. Niby wiemy, o co chodzi, ale po skończeniu lektury nasuwa się tak wiele pytań, że nie sposób tego ogarnąć. Sama miałam ochotę przeczytać ją raz jeszcze. A może wnioski byłyby jeszcze inne? A może to próba nie tylko dla bohaterów, ale również dla czytelnika?

   Podobało mi się, że na każdym kroku można poczuć dreszcz emocji. Bo przez większość książki panuje aura tajemniczości, takie osobiste oczekiwanie, co nastąpi dalej. Nie jest to typ lektury, w której typujemy dalsze działania bohaterów. Tutaj spokojnie czekamy na kolejne wydarzenia, na to, czym jeszcze uraczy nas autorka. Kolejną grą pozorów czy może oczywistą konsekwencją zdarzeń?

   To taki rodzaj książki, w której nie wiemy, co nas czeka. Wręcz obawiamy się tego – a może za trudna? A może nudna? Może się nie spodoba? Jednak ulegamy i wsiąkamy w jej treść. Catton udowodniła w niej, że błyskotliwie i z ogromną dbałością o szczegóły potrafi napisać coś, co przyciąga uwagę. Jednocześnie intryguje i stawia wiele pytań. Chociaż czyta się ją nieco wolno i czasem wręcz topornie, to naprawdę warto. „Próba” to ciekawe doświadczenie, które zostaje z czytelnikiem na zawsze.

   Polecam.

Autor: Eleanor Catton

Tytuł: Próba

Wydawnictwo: Literackie

Rok wydania: 2015

Liczba stron: 381

"Portret Doriana Graya" - Oscar Wilde

"Portret Doriana Graya" Oscar Wilde

"Młodość! Nie ma nic, co by się z nią mogło równać. To idiotyzm mówić o niedoświadczeniu młodości."*

   Młodość przemija, tak jak my sami. To my jesteśmy młodością, tą, która umyka nam przez palce każdego dnia. Dla niektórych może to być oznaką ciągłego ulatywania naszej zdrowotności, naszego życia. A jeszcze niektórzy starają się, aby ją zatrzymać u siebie jak najdłużej. Jak zatem można to zrobić? Czy jest sposób na zatrzymanie młodości? Otóż Dorian Gray właśnie taki znalazł. Ale za wszystko przecież trzeba słono płacić…

   Londyn. XIX wiek. Młody, zaledwie 20letni Dorian Gray uchodzi za najpiękniejszego człowieka w okolicy. Pewien malarz, Bazyli Hallward, widząc go postanawia uwiecznić jego wizerunek na portrecie. Młody Dorian zaskoczony efektem obrazu oraz zauroczony teoriami lorda Henryka, za wszelką cenę chce zatrzymać przy sobie młodość. Wypowiada na głos złowieszcze słowa, zaprzedając tym samy swoją duszę. Ale odtąd nie postarzeje się ani o dzień.

   Jednak to, co na zewnątrz nie odzwierciedla duszy. Dorian z czasem popada w obłęd, znajomi zaczynają go opuszczać, boją się go. Popełnia nawet morderstwo, którego następstwem są ogromne wyrzuty sumienia i ciągłe ataki paniki. Im dłużej widzi swój portret zniekształcony, tym bardziej popada w paranoje. Po dłuższych jednak rozważaniach, Dorian postanawia się zmienić, chce być dobrym. Ale z duszą na ramieniu, zepsutą do cna przez ciągłe wpływy z zewnątrz, wszystko kończy się tragicznie…

   Przyznam szczerze, że to ekranizacja skłoniła mnie do przeczytania książki. Pierwszy raz popełniłam gafę, oglądając najpierw film, a później czytając książkę. Jednak nie zepsułam sobie na szczęście pierwszego wrażenia, które na pierwszy rzut oka wydaje się niezłe.

   Lektura nie jest prosta, jest nieco skomplikowana przez swoją filozofię. W całej książce, oprócz życia Doriana i jego postępowania, mamy też ciekawą postać lorda Henryka, przyjaciela chłopaka, który głosi swoje poglądy, wyrażając się na temat różnych aspektów życia. Oscar Wilde ciekawie i dość skomplikowanie przedstawia jego punkt widzenia, jednak mnie bardzo zainteresowały. Szczerze powiedziawszy, trzeba dogłębnie skupić się na czytaniu, aby poznać prawdziwe znaczenie słów tego pana.

   Dorian Gray jest ciekawą postacią. Uważany za pięknego mężczyznę, potrafił przekonać do siebie wszystkich ludzi. Zasłuchiwał się w teorie lorda Henryka, które na dobrą sprawę namąciły mu w głowie. Po odkryciu mocy swojego portretu zmienia się, jest bardziej swawolny, romansuje i porzuca, bawi sie i umyka. Próbuje odnaleźć siebie poprzez zagłębianie wiedzy na różne tematy. Dorian, który za wszelką cenę chciał zatrzymać młodość, w końcu dostrzega swój prawdziwy problem. Jednak z reguły trafny pomysł okazuje się zgubą. To dowodzi na to, że należy wystrzegać się takich pokus. Należy zachować prostą kolej rzeczy.

   Książka Wilde’a pokazuje też świat, jakim był w tamtych czasach. Nędza i bogactwo, poglądy ludzi na ten temat, zachowania ludzkie… Wszystko to pokazane zostało poprzez Doriana i otoczenie, w jakim się obracał. Ciekawe rozmowy, nietuzinkowe teorie oraz opisy barwnych a zarazem szarych ulic Londynu. Świetna kreacja autora.

   Myślę, że warto zapoznać się z twórczością tego autora. A już na pewno z właśnie tą książką, która swego czasu była nawet obowiązkową lekturą szkolną. Ale nawet, jeśli nie ma miejsca dla niej w kanonie lektur XXI wieku, warto zapoznać się z wartościami, jakie przesyła ta książka. Można odnaleźć w niej wiele ważnych przesłań, które na co dzień wydają się zwyczajne i błahe. Polecam.

*str. 192

Autor: Oscar Wilde

Tytuł: Portret Doriana Graya

Wydawnictwo: Siedmioróg

Rok wydania: 2000

Liczba stron: 199