Pokazywanie postów oznaczonych etykietą Ingrid Hedström. Pokaż wszystkie posty
Pokazywanie postów oznaczonych etykietą Ingrid Hedström. Pokaż wszystkie posty

sobota, 10 sierpnia 2013

"Dziewczęta z Villette" - Ingrid Hedström

Kolejny morderca w Villette

   Jakiś czas temu miałam okazję poznać całkiem niezły kryminał autorstwa Ingrid Hedström. Tytuł „Nauczycielka z Villette” zapoczątkował serię powieści z udziałem sędzi śledczej Martine Poirot, która w kolejnych częściach będzie przewodniczyć sprawom kryminalnym, jakie wykreowała autorka. Ostatnio można znaleźć w księgarniach drugą część serii zatytułowaną „Dziewczęta z Villette”, która, można śmiało rzec, jest na równie dobrym poziomie co jej poprzedniczka. Choć wkradają się elementy zbyt naciągane, zbyt nudnawe, to wciąż pozostaje w odbiorze niezmiennie dobra. Jeśli więc nie znałeś dotąd twórczości Hedström, a jesteś miłośnikiem kryminałów, czas najwyższy nadrobić zaległości…

   W na pozór spokojnym miasteczku Villette, policja odnajduje ciała trzech nastolatek. Wracały one z festynu, który miał miejsce w tym czasie i miały nieszczęście spotkać kogoś, kto brutalnie ich potraktował. Wszystko wskazuje na miejscowego chłopaka, który zaproponował im podwiezienie do domu, jednak okazuje się, że prawda jest w zupełności bardziej skomplikowana, niż przypuszczali. Sędzia śledcza Martine Poirot ma ciężkie zadanie zmierzenia się z psychopatycznym mordercą, który gotowy jest zaatakować ponownie.

   W twórczości tej szwedzkiej pisarki jest coś specyficznego. Z jednej strony pisze niezwykle intrygująco, potrafi niesamowicie zbudować napięcie i podrzucać fałszywe tropy czytelnikowi, jednak z drugiej łatwo odczuć w niej, że tak ujmę, lekkie zmęczenie fabułą. Czasem (raz częściej raz rzadziej) pojawiają się momenty, kiedy nic się nie dzieje. W akcji występuje pewien zastój, który potrafi zanudzić odbiorcę. Na szczęście nie wpływa to na ogólną jakość powieści. „Dziewczęta z Villette” to już druga część z serii o śledczej Poirot, która zmaga się z trudami przestępstw. Jak to często bywa w środowisku skandynawskich kryminałów, nie jest to „ciągła” seria, dlatego można czytać kolejne części bez znajomości poprzedniej. Choć wiadomo, lepiej przeczytać chronologicznie wszystkie powieści. Wracając jednak do tej konkretnej – „Dziewczęta z Villette” należą do kategorii dobrze rozpisanych historii. Tak jak zaznaczyłam, przejawia momenty, gdy zbyt mało się dzieje, żeby konkretnie zaciekawić, jednak ciekawy styl autorki wpływa na szybkie i mocno wciągające czytanie. Ponadto sama zagadka z pozoru jest łatwa do rozwiązania, jednak z czasem okazuje się, że nic, co okazywało się oczywiste, takie nie jest. To również podsyca ciekawość i zachłanność czytelnika.

   Podobnie jak w przypadku „Nauczycielki z Villette”, tutaj również mamy do czynienia z dobrze rozpisaną sprawą kryminalną. Widać, że autorka ma niemałe pojęcie o tym, w jaki sposób toczy się śledztwo, aby skutecznie je rozwiązać. Wszelkie działania, pomysły bohaterów – wszystko to zostało objaśnione w najmniejszym szczególe. Czasem może wydać się to nieco męczące, jednak to tylko mały pozór. Tak naprawdę jest to bardzo pomocne w zrozumieniu ich postępowania. Dodatkowym atutem, który dodaje uroku książce, jest sam fakt, że miasteczko, w którym dzieje się akcja, tak naprawdę zostało wymyślone przez autorkę. Jednym może się to średnio podobać, jednak uwierzcie, że taki porządek rzeczy jest jak najbardziej mile widziany. Głównie dlatego, że miejsca akcji,  opisy otoczenia wyglądają jakby bardziej ciekawie – być może dlatego, że zostały upiększone i całkowicie wykreowane w wyobraźni Hedström. Jedno jest jednak pewne – miasteczko Villette dobrze wpasowuje się we wszystkie wydarzenia, jakie mają tam miejsce.

   Mówiąc krótko – „Dziewczęta z Villette” to naprawdę dobra powieść. Ingrid Hedström stworzyła niebanalną historię, która pozwala na pobudzenie czytelniczej wyobraźni. Choć to dopiero druga część serii, to mam nadzieję, że kolejne będą równie dobre jak poprzednie. Powieść ta z pewnością będzie idealnym wyzwaniem dla wielbicieli skandynawskich kryminałów, i w ogóle kryminałów, ale również powieści typu thriller z elementami psychologicznymi. Książka szwedzkiej pisarki dobrze wpasowuje się w różne gusta, bowiem zawiera wiele wątków, które są dobrze skonstruowaną mieszanką kilku gatunków. Z pewnością przypadnie do gustu wielu czytelnikom. Z mojej strony polecam serdecznie. Naprawdę warto.
Autor: Ingrid Hedström
Tytuł: Dziewczęta z Villette
Wydawnictwo:Czarna Owca
Rok wydania: 2013
Liczba stron: 352

niedziela, 17 lutego 2013

"Nauczycielka z Villette" - Ingrid Hedström

Przeszłość powraca...

   Kiedy słyszę o kryminałach, od razu kojarzą mi się one ze Skandynawią. Przeważnie co drugi tytuł na półce tego typu książek pochodzi z północy. I chociaż współcześnie na świecie pojawia się coraz więcej świetnych tytułów tego gatunku, to wciąż na topie pozostają książki skandynawskich pisarzy. Kolejnym moim odkryciem, jeśli chodzi o kryminały pochodzące z północy Europy, jest Ingrid Hedström, autorka debiutantka, która zapoczątkowała swoją karierę pisarską kryminałem rozgrywającym się w Belgii. I choć „Nauczycielka z Villette” jest jej pierwszą powieścią, mogę śmiało stwierdzić, że ta autorka stanowi poważną konkurencję dla swoich skandynawskich kolegów.

   Na drodze w miasteczku Villette zostaje potrącona kobieta. Jest nią szanowana i lubiana nauczycielka w miejscowej szkole, która zdaje się być nieprzypadkową ofiarą wypadku. Z zeznań świadków wynika, że celowo ktoś na nią wjechał. Sprawę prowadzi sędzia śledcza, Martine Poirot, która próbuje ustalić, kto i dlaczego chciałby zabić sześćdziesięcioletnią kobietę. W czasie śledztwa wychodzą na jaw tajemnice przeszłości, które przyczyniły się do śmierci nauczycielki…

   „Nauczycielka z Villette” to przede wszystkim kawał ciekawej lektury. Nie jest może to książka na miarę ogromnego sukcesu, jednak ma swój potencjał, który w przyszłości może się rozwinąć. Przede wszystkim ogromne brawa należą się autorce za niebanalną zagadkę kryminalną, która z pozoru wydaje się prosta, lecz z czasem okazuje się, że nic nie jest takim, jakim się może wydawać. Akcja napędzana jest miarowo, która następnie wzbudza niemałe napięcie i zainteresowanie dalszymi zdarzeniami. Dodatkowo każda postać jest wyjątkowo dla siebie charakterystyczna, dlatego trudno zgadnąć, kto jest sprawcą, a kto potencjalnymi ofiarami. To również sprawia, że czytanie staje się bardziej emocjonujące – z czytelnika zmieniamy się w detektywa, który wraz z śledczymi pomaga rozwikłać sprawę.

   Fabuła tej książki rozgrywa się w bardzo malowniczym miasteczku położonym w Belgii. Czytając powieść można wyraźnie dostrzec umiejętności autorki do kreowania nie tylko kryminalnych zagadek, co udowadnia skomplikowane śledztwo oraz intrygująca zagadka z przeszłości, ale również do stwarzania malowniczych scenerii, w jakich rozgrywa się akcja. Villette to tak naprawdę fikcyjne miasteczko, jednak na kartach powieści wygląda jak żywo wycięte z krajobrazu, co świetnie rzutuje na wyobraźnię. Dlatego tak dobrze czyta się „Nauczycielkę z Villette” – prócz zaskakująco dobrej sprawy kryminalnej, pełnej aluzji i intryg, mamy scenerię bogatą w charakterystyczne miejsca. I mnóstwo przestrzeni, którą wypełniamy własnymi podejrzeniami i teoriami.

   Ingrid Hedström stworzyła powieść, można powiedzieć, prawie że idealną. Posiada wszystkie cechy dobrego kryminału, a także własne, indywidualne zalety, które nadają jej charakterystycznego wyglądu. Choć to powieściowy debiut tej pisarki, można z pewnością powiedzieć, że debiut ten jest jak najbardziej udany. Mrożąca krew w żyłach historia, jaka zaistniała w „Nauczycielce z Villette” to kawał niezłej lektury, która intryguje, ale przede wszystkim niesamowicie wciąga. Kiedy raz przeczyta się stronę tej książki, nie ma przeproś – trzeba ją skończyć. Inaczej ciekawość będzie zżerała od środka. Ta szwedzka pisarka funduje czytelnikowi niezłą zagwozdkę, z którą będzie musiał się zmierzać aż do finału powieści. Naprawdę ciekawa inauguracja kryminalnej serii. Polecam!
Autor: Ingrid Hedström
Tytuł: Nauczycielka z Villette
Wydawnictwo: Czarna Owca
Rok wydania: luty 2013
Liczba stron: 304