"Zwycięzca bierze wszystko" - Aneta Jadowska

Uwaga! Wiedźma na horyzoncie!

   Każdy, kto interesuje się fantastyką, zwłaszcza naszą polską fantastyką, z pewnością kojarzy nazwisko Jadowskiej. Ta autorka z hukiem wkroczyła na rynek książkowy w zeszłym roku, kiedy wydana została jej pierwsza książka z serii o wiedźmie Dorze Wilk. Aktualnie istnieje już trzy części o zwariowanej bohaterce, jaką wykreowała polska autorka. „Zwycięzca bierze wszystko” – taki tytuł nosi ostatnio wydana książka. I nie ma co się oszukiwać, ubran fantasy w polskich realiach wygląda bardzo atrakcyjnie, odkąd poznaliśmy je w książkach Jadowskiej. Dobre bo swoje, dobre bo polskie. W tym przypadku jest to bardzo dobre…

   W życiu Dory Wilk nic nie jest takie samo. Nad jej głową wciąż wiszą czarne chmury, usnute przez jej wrogów, którzy postanowili w czasie świąt obdarować ją niezwykle mocno krwawymi prezentami. Nie ma co, wiedźma, wykazująca cechy anielskie, wampirze czy też wilkołacze, potrafi dobrać sobie znajomych… Nadszedł jednak taki czas, kiedy trudno komukolwiek zaufać. Zwłaszcza wtedy, gdy ważą się losy nie tylko jej samej, ale również jej przyjaciół.

   Jeśli chodzi o mnie, serię o zwariowanej wiedźmie Dorze Wilk pokochałam już od pierwszej części. Wtedy to poznałam urban fantasy od zupełnie innej strony. Od polskiej strony. Jadowska wykreowała świat przedstawiony, bazując go na realnym mieści Toruń i to wyszło jej znakomicie. Jej wyczyny możemy poznawać dalej, tym razem w części trzeciej, zatytułowanej „Zwycięzca bierze wszystko”. Na książce nie zawiodłam się, spodziewałam się dużej dawki adrenaliny, humoru, zagadek i wszelakich niespodzianek. I to oczywiście dostałam, za co szczerze autorce dziękuję. Fabuła znów niesamowicie wciąga, zagadka i niespodzianki wciąż czają się na każdym kroku, a główni bohaterowie nie tracą na swojej wartości. Trochę się jednak obawiałam, że w kolejnych częściach może wkraść się niejaki chaos, który będzie w stanie mieszać wątki. I to się niestety powoli ujawnia. Mamy do czynienia z częścią trzecią heksalogii, jesteśmy niejako w połowie i już można odczuć pewne zagmatwanie. Czytając tę część wyraźnie widać lekkie zawirowanie, niektórych elementów jest zbyt wiele. Nigdy w życiu nie miałabym nic przeciwko nowościom w serii, jednak dodawanie co rusz nowych cech głównej bohaterce zaczyna nieco dekoncentrować. I miesza w głowie czytelnika, przez co łatwo jest się pogubić. Wszystko można zrozumieć, bo bohater musi się rozwijać, jednak mała rada: powoli, co za dużo, to nie zdrowo. Żeby z Dory nie wyszedł „nadto super Hero” czy też… mutant.

   Do pozostałych elementów nie mam prawa się przyczepić, wszystko wygląda bardzo dobrze. Wspomnę szczególnie o fajnym, takim charakterystycznym prowadzeniu dialogów między głównymi postaciami. Czuć w pełni swobodę w języku, jakim posługują się bohaterowie. I dzięki temu łatwiej przyswaja się informacje, jakie przekazują. Mnóstwo humorystycznych porównań, dialogów, przemyśleń dopełniają cały efekt, który po zsumowaniu wygląda naprawdę ciekawie. Może lekko szalenie, ale bardzo pozytywnie.

   Zawsze mam problem z opisywaniem dobrych książek. Dlatego powtórzę krótko kilka fraz na temat książki Anety Jadowskiej. Pełna humoru, atrakcji i czarnych charakterów akcja, która rozgrywa się na polskiej ziemi i tego wprost nie można przegapić. Bohaterowie bawią, wprawiają w osłupienie czy też nawet powalają swoim tokiem myślenia, ale przede wszystkim można ich polubić. A nawet pokochać! Ale to trzeb przeczytać, nie ma innej opcji. Jeśli poczujesz smak pióra Jadowskiej na własnej skórze, zobaczysz, co to znaczy trafić do nieba. Lub piekła. Jak wolisz. Jedno jest pewne: „Zwycięzca bierze wszystko”. Wchodzisz w to? Serdecznie polecam!

Autor: Aneta Jadowska

Tytuł: Zwycięzca bierze wszystko

Wydawnictwo: Fabryka Słów

Rok wydania: 12 lipiec 2013

Liczba stron: 520

Premierowo:"Bogowie muszą być szaleni" - Aneta Jadowska

I'm gonna Highway to Hell!

   Z twórczością Anety Jadowskiej poznałam się przez przypadek. Tytuł „Złodziej dusz”, pierwsza część serii o wiedźmie Wilk, wybrałam ze względu na ciekawie zapowiadający historię opis, choć obawy co do treści pozostały. Jednak po lekturze zmienił się całkiem mój stosunek do polskich autorów jak i polskiej fantastyki, która, na przykładzie właśnie tej autorki, wygląda wręcz… fantastycznie. „Bogowie muszą być szaleni” to już drugi tom heksalogii o Dorze Wilk, który kontynuuje świetną postawę autorską oraz pokazuje, że w polskich realiach Urban fantasy sprawdza się równie bardzo dobrze. I niech mnie bogowie ukarzą jeśli skłamię, ale to jeden z najlepszych tytułów, jakie dotąd zostały wydane w tym gatunku…

   Dora Wilk tym razem musi zmierzyć się z pokrętnymi wydarzeniami, jakie mają miejsce w nadnaturalnym świecie. Gdyby nie fakt, że wiedźma nosi w sobie kilka „nieznośnych” genów, pewnie machnęłaby ręką, ale sprawa robi się coraz bardziej poważna. I dotyka jej najlepszych przyjaciół: Joshui, anioła stróża, oraz Mirona – przystojnego diabła. Wygląda na to, że bogowie lubią sobie kpić z innych, wykorzystywać ich, co nie podoba się wcale utalentowanej wiedźmie, która wykorzystuje swoje umiejętności do tego, aby powstrzymać to, co nieuniknione.

   Długo nie mogłam doczekać się premiery tego tytułu. Tym większą uciechę sprawił mi fakt, że mogłam przeczytać go jeszcze przed dniem premierowym. „Bogowie muszą być szaleni”, biorąc pod uwagę styl jak i pomysł, to naprawdę świetny tom, który satysfakcjonuje treścią, ale jednocześnie daje świetną zapowiedź na kolejną część. Jest z rodzaju tych książek, które bogacą czytelnikowi godziny lektury, po to, aby zachwycić go sobą i zachęcić do kontynuacji serii. Co w przypadku heksalogii o Dorze Wilk w pełni się sprawdza.

   Początki książek zawsze bywają arcytrudne, nie wiadomo, czy dany tytuł przypadnie nam do gustu, czy też okaże się totalną klapą. Tymczasem, w przypadku „Bogowie muszą być szaleni”, jest zupełnie inaczej – już po pierwszych zdaniach czuć, że kroi się coś ciekawego. Autorka już w pierwszym rozdziale daje nam odczuć napięcie akcji, już na samym początku coś się dzieje i jest to taki wstęp do kolejnych wydarzeń, równie interesujących. Co więcej, fabułę można określić jako z góry przewidywalną, powiedzmy szczerze, że skomplikowanych wątków tutaj nie uświadczymy, jednak wydarzenia, jakie nastają w ciągu całej lektury, choć można je z góry przewidzieć, to w pewien sposób zaskakują. To takie przemiłe zaskoczenie, które wieńczy się uśmiechem. Ale, nie powiem, są również wątki, które mieszają w całym utworze. I wtedy można szczerz powiedzieć sobie: „no tego to się nie spodziewałem!”.

   W całym tym szalonym systemie najbardziej jednak wyróżnia się główna bohaterka: Dora Wilk, zwaną również Jadą bądź Teodorą. Dotąd nie spotkałam tak barwnej postaci, która zawiera w sobie czarny humor, wrodzoną złośliwość, licencję na sarkazm czy też niesłychaną czułość (zarezerwowaną tylko dla przyjaciół). Potrafi wczuć się w sytuację, jest jak kameleon – dopasowuje się do otoczenia. To z jej punktu widzenia prowadzona jest narracja, co również włącza się w sukces serii. Dialogi, monologi czy też dogłębne przemyślenia Dory to iście wybuchowa mieszanka, która bawi, rozczula, czy też po prostu zadawala. Z taką bohaterką wprost nie można się nudzić.

   To już drugi tom, czyli kolejne spotkanie z pozostałymi elementami serii. Jak na fantastyczny gatunek przystało, prócz nadnaturalnego świata, mamy do czynienia z różnego rodzaju postaciami. Spotkamy tu między innymi anioły, wampiry, diabły, wilkołaki, wiedźmy czy też elfy. Niekiedy takie bogactwo za bardzo „zapycha” powieść,  fabuła nie wygląda ciekawie. Jednak w książkach Anety Jadowskiej, w pierwszej i teraz w drugiej części, pojawiają się one w stopniu umiarkowanym, tzn. są, ale nie dominują w treści. Wygląda to interesująco i estetycznie, mówiąc wprost: elegancko.

   „Bogowie muszą być szaleni” to naprawdę fantastyczna książka. Patrząc na inne tytuły Urban fantasy dostrzeżemy ciekawe elementy, jednak nie będą one wyglądały tak bogato, jak w przypadku tytułów Anety Jadowskiej. Jednak to co swoje, jest najlepsze, o czym można przekonać się przy lekturze polskiej heksalogii o Dorze Wilk. Zachęcam do lektury nie tylko miłośników gatunku, ale wszystkich tych, którym polska literatura nie jest obca. Schematyczność czy powtarzalność z innych powieści nie ma miejsca w tym przypadku, co czyni powieść jeszcze bardziej oryginalną i niepowtarzalną. Zatem książki w dłoń i czytajcie, najlepiej przy dźwiękach „Highway to Hell” grupy AC/DC. Będzie się działo, zapewniam! :D

Seria o Dorze Wilk:

1. Złodziej dusz

1.5 Wilk w owczej skórze

2. Bogowie muszą być szaleni

Autor: Aneta Jadowska

Tytuł: Bogowie muszą być szaleni

Wydawnictwo: Fabryka słów

Rok wydania: 9 stycznia 2013

Liczba stron: 464

"Grobowa wiedźma" - Kalayna Price

"Grobowa wiedźma" Kalayna Price

Będąc grobową wiedźmą, Alex Craft może rozmawiać ze zmarłymi. Najczęściej, to co od nich usłyszy, napawa ją przerażeniem.*

   Na rynku wydawniczym w ostatnich miesiącach a nawet latach można znaleźć wiele książek przesyconych wampirami, wilkołakami, aniołami i czarownicami. Ciężko odnaleźć naprawdę dobry kawał literatury, który będziemy w stanie zapamiętać na dłużej. „Grobowa wiedźma”, nowość kwietnia, plasuje się w gatunku Urban fantasy, powieści dla młodzieży i fanów paranormalnych stworzeń. Książka otwiera przed czytelnikiem świat zupełnie inny niż dotychczas można było poznać, pełen magii i grobowych stworzeń, które sprawią, że dwa razy pomyślisz, zanim się oglądniesz…

   Alex Craft, grobowa wiedźma ( a także detektyw i konsultant policji), jak sama nazwa wskazuje, może poprzez czary rozmawiać z istotami zza grobu. W swym życiu widziała już dużo złej magii. Jej nowe śledztwo prowadzi do zakażenia czarem oraz zamachu na jej życie. Musi współpracować z tajemniczym i zakochanym w niej detektywem Falinem, bez którego pomocy nie udałoby się jej rozwikłać zagadki paranormalnej polityki oraz znaleźć potencjalnego zabójcy, posługującego się magią silniejszą niż sobie wyobrażała. Na każdym kroku czyha na nią niebezpieczeństwo. I już nawet Śmierć, jej dobry znajomy, nie będzie w stanie jej uratować…

   Pierwsze, co może przyjść na myśl po przeczytaniu opisu i tytułu, jest fakt, że to kolejna ckliwa opowiastka fantasy ostatnich miesięcy. To na szczęście tylko pozory, ponieważ po zapoznaniu się z fabułą, całkowitą akcją, owe wrażenie z pewnością zniknie, zastępując je dobrym wrażeniem. „Grobowa wiedźma” od samego początku emanuje ciekawym pomysłem na fabułę. Nie ma w niej miejsca na stare schematy, powtarzane tak chętnie przez książki podobnego pokroju. Widać wyraźnie świeżość stylu i pomysłowość autorki, która zaskakuje czytelnika z każdym kolejnym rozdziałem. Ponadto konstrukcja książki jest prosta w odbiorze, wszystkie informacje są na bieżąco wyjaśniane, przez co tekst jest zrozumiały i chętniej przez nas czytany.

   Tytułowa wiedźma, czyli Alex Craft zmaga się ze swoimi umiejętnościami, które sprowadzają na nią same nieszczęścia. Przez całą historię śledzimy jej przygody, które zarazem fascynują jak i zatrważają. Autorka pokierowała nią w dość ciekawy sposób, nie tworząc idealnej postaci. Uparta, konsekwentna i nieco roztrzepana Alex ubarwia sobą całe opowiadanie, dzięki czemu ta książka jest jeszcze lepsza. Historia skupia się przede wszystkim na głównej bohaterce, jednak nie stwarza to pozoru nudy. Wciąż coś się dzieje, wciąż pojawiają się nowe wątki, które nie dość, że intrygują, to dają pole do popisu naszej wyobraźni. Podobnie jest z finałem opowieści, kiedy nie wszystkie sprawy zostały dokończone. To sprawia, że dalsze losy bohaterów mogą być dowolnie zinterpretowane.

   Styl autorki prezentuje się dość dobrze. Zastosowując prosty język, współczesne poczucie humoru oraz niewymagające od czytelnika opisy pani Price stworzyła coś ciekawego a zarazem łatwego do odbioru. Dzięki temu każdy z łatwością odnajdzie się w fabule, nie zgubi się podczas lektury i jeszcze zdoła uchwycić wszystkie detale. W tym miejscu można przyznać autorce wielki plus.

   Cóz, „Grobowa wiedźma” jest czymś nowym i zaskakująco dobrym na rynku czytelniczym. A już zwłaszcza wśród mnóstwa książek tego gatunku, który ostatnimi czasy jest bardzo popularny. Wśród tylu książek Urban fantasy ciężko „upolować” dobrą zdobycz, więc jeśli trafimy na taki kąsek, nie łatwo się oprzeć. Ciekawa historia, intrygujące wątki i zaskakująca akcja to tylko przedsmak tej książki. Dlatego sądzę, że warto sięgnąć po tak intrygującą książkę. Mile zaskakuje i utrwala się w pamięci na długi czas. A dodatkowo świetna oprawa graficzna okładki przykuwa wzrok, prawda?

Za możliwość przeczytania, dziękuję serdecznie wydawnictwu Copernicus Corporation:

* tekst z okładki

Autor: Kalayna Price

Tytuł: Grobowa wiedźma

Wydawnictwo: Copernicus Corporation

Rok wydania: kwiecień 2012

Liczba stron: 358