The best of BBC #2 - "Muszkieterowie"

Dziś dzień wyjątkowy - Dzień Kobiet. Z racji naszego święta, Drogie Panie, przygotowałam dla Was wpis o ciekawej BBC-owskiej produkcji - "Muszkieterowie". Tych zacnych trzech (a raczej czterech) panów znamy nie od dziś, adaptacji filmowych i serialowych powieści Dumasa mieliśmy w ostatnich latach dość sporo. Jednak ta ostatnia, wspominana dzisiejsza wersja, spodobała mi się nie tylko ze względu na sympatię do brytyjskiego akcentu. Ale dlatego, że kostiumowych seriali tak dobrze jak BBC nie produkuje nikt inny :)

Zabójczo przystojni i ceniący kobiece wdzięki bohaterowie powracają w wielkim stylu. Romantyczny Aramis, hazardzista Portos, pogrążony w mrocznej przeszłości Atos i młodzieńczy D’Artagnan - mistrz dedukcji i sprytu. XVII-wieczna Francja - muszkieterowie, elitarni żołnierze nieudolnego króla Ludwika XIII-tego walczą ze spiskującym kardynałem Richelieu, tropią dworskie spiski, walczą w imię honoru i … zdobywają kobiece serca. Mistrzowsko zrealizowany serial kostiumowy; znani bohaterowie i świetnie zachowany klimat epoki w całkiem nowej, zaskakującej historii stworzonej przez Adriana Hodgesa ("Siły pierwotne", "Rzym"). Takiej wersji muszkieterów jeszcze nie było!

Bardzo, ale to bardzo wciągający serial. Jeśli jesteście fanami powieści Dumasa, lubicie kostiumowe produkcje - z pewnością polubicie tę wersję Muszkieterów. Wierne odtworzenie obrazu tamtej epoki stwarza klimat dla dziejących się wydarzeń. I wbrew pozorom - to nie historia o podbojach przystojnych żołnierzy. Choć, moje Drogie - jest czym nacieszyć oko ;) 
Fani kryminalnych zagadek również odnajdą w nim coś dla siebie, w końcu każdy odcinek to intrygujący spisek, porwania, walki, strzelaniny, etc. Czasem brutalny, ale umiarkowanie. Dużo akcji, trochę romansu i nieco humoru. I wszystko otoczone świetnymi kostiumami!
Wam polecam uwadze sezon pierwszy, tymczasem uciekam na seans najnowszego odcinka. Do usłyszenia!

 

"Koniec defilady" - reż. Susanna White

Wojenna historia o miłości i zdradzie

   Seriale BBC mają to do siebie, że ich obraz wygląda bardzo realistycznie oraz wyraziście. Szczególnie seriale kostiumowe, które prócz barwnego przedstawienia obrazu, są niczym nieskrępowane, co nadaje im dodatkowego atutu. Podziwiam w nich to, jak dobrze mają dobraną obsadę, jak aktorzy angażują się w realizację produkcji oraz to, w jaki sposób przedstawiają minione lata. Do tej pory każdy obejrzany przeze mnie serial BBC wywarł na mojej osobie ogromne wrażenie. Nie inaczej było z tytułem „Koniec defilady”, zekranizowanym na podstawie powieści Forda Madoxa Forda. Po raz kolejny odczułam nie tyle zaintrygowanie, co ogromne zainteresowanie obrazem, jaki został utworzony. Przeniesienie tej powieści na ekrany, jak się okazuje, był pomysłem więcej niż dobrym.

   Christopher Tietjens to konserwatywny, angielski arystokrata, który służy w armii. Jego piękna, ale okrutna żona Sylvia zdradza go i mężczyzna nie może być nawet pewny, czy jest ojcem dziecka, które urodziła. Pomimo tego Christopher, przywiązany do edwardiańskich wartości, pozostaje lojalny w stosunku do żony. Jego życie odmienia się w dniu, w którym poznaje Valentine Wannop – nieustraszoną młodą sufrażystkę....*

    Jednym z kluczowych powodów, dla których zdecydowałam się na ten serial, jest postać Benedicta Cumberbatcha, aktora znanego przede wszystkim z roli Sherlocka Holmesa z serialu (również produkcji BBC) o prostej nazwie „Sherlock”. Polubiłam jego grę od pierwszego odcinka, potrafił zainteresować mnie swoją bogatą osobowością i umiejętności do grywania przeróżnych ról, co udowadnia po raz kolejny w serialu „Koniec defilady”. Muszę powiedzieć, że zaimponował mi zupełnie odmiennym stylem, do jakiego przyzwyczaił mnie w „Sherlocku”. Potrafił przekazać emocjonalne rozterki bohatera, łącząc je z charakterem zatwardziałego wyznawcy edwardiańskich wartości. Sprawia to, że szybko obdarzamy jego bohatera sympatią. I, mówiąc szczerze, dałabym mu osobistego Oscara za tak niewymuszoną i spontaniczną grę.

   Wracając jednak do ogólnego obrazu tego serialu – należy zwrócić uwagę na rozmach i bogactwo scenografii. Oglądając „Koniec defilady” możemy przenieść się w czasie do lat I Wojny Światowej, podziwiać angielskie salony i bitewne pola Francji. Wszystko wygląda jak żywo wycięte z historii, która odtwarza się na naszych oczach. Jest to świetne tło dla toczącej się zawiłej fabuły, która niebywale intryguje i pozostawia widza z wieloma pytaniami, które nieskończenie wciskają się na usta.

   Wszystkie elementy produkcji naprawdę wyglądają wspaniale. Od ciekawych postaci (Tietjens i jego edwardiańskie wartości czy też panna Wannop i jej walka o prawa kobiet) po malowniczy obraz (londyńskie salony, paryskie ulice, francuskie okopy) i nastrojową muzykę, która stanowi bogate tło. Nie brakuje w niej różnorodności gatunkowej, dlatego „Koniec defilady” powinien przypaść do gustu wielu osobom. Serdecznie polecam obejrzeć ten serial miłośnikom kostiumowych obrazów – jest to kolejny świetnie przygotowany film, gdzie nuda nie ma swojego miejsca, ale także osobom, które poszukują wyrazistych produkcji, wyrażających coś więcej niż tylko płytkie, bardzo powierzchniowe relacje i poglądy. „Koniec defilady” to w końcu produkcja brytyjska, a jak wiemy, to stamtąd wywodzą się jedne z najlepszych filmów. Koniecznie obejrzyjcie!

*opis wydawcy

Reżyseria: Susanna White

Tytuł: Koniec defilady (Parade's End)

W rolach głównych: Benedict Cumberbatch, Rebecca Hall, Adelaide Clemens

Rok produkcji: Wielka Brytania 2011

Czas trwania: 3 x 90 min.

"Mała Dorrit" - serial na podstawie powieści Karola Dickensa

   Mini serial „Mała Dorrit” powstał na podstawie powieści Karola Dickensa. Przedstawiony obraz w najmniejszych szczegółach odtwarza wyobrażenia autora, a co za tym idzie, świetnie utworzył klimat ponadczasowej opowieści o miłości, ludzkich dramatach i znaczeniu pieniądza. Te kilka odcinków serialu nie tyle cieszy oko wymagającego widza, ale również dostarcza wielu emocji, które towarzyszą mu od pierwszej minuty. Świetnie osadzone role oraz piękna scenografia dopełniają jedynie doskonałej adaptacji.

   Gdy, po wielu latach pobytu za granicą, do Anglii wraca Artur Clennam, jego zainteresowanie wzbudza zatrudniona w domu jego matki młodziutka szwaczka, Amy Dorrit. Oschła i ponura pani Clennam nie ma w zwyczaju pomagać innym, dlaczego więc przyjęła Amy? Czy chce w ten sposób zadośćuczynić za swoje złe postępki? Próba odkrycia prawdy prowadzi Artura do więzienia dla dłużników Marshalsea, gdzie poznaje ojca Dorrit. To spotkanie sprawi, że odkryje tajemnicę, która będzie mieć wpływ nie tylko na jego życie…*

   Serial opowiada historię niesprawiedliwości i ludzkiej biedoty XIX-wiecznego Londynu. Ukazuje on prawdziwe oblicze tamtych lat, które oddane zostało ze szczególną starannością. Obraz wcale nie jest koloryzowany, najmniejszy detal fikcji można porównać do prawdziwych zdarzeń. W tym miejscu można pogratulować scenografom oraz charakteryzatorom za świetne oddanie tamtejszych klimatów poprzez dobrze dobrane miejsca oraz kostiumy. Nie można narzekać na brak staranności, aby serial oddawał w pełni realność toczącej się historii.

   Z pewnością serial przypadnie do gustu wszystkim miłośnikom kostiumowych produkcji, ale również fanom twórczości Dickensa. Połączenie jego powieści z dobrą ekipą filmową dało wynik ciekawej adaptacji, ale również wspaniałej opowieści o ludzkich bolączkach. Oprócz tego z pewnością odnajdą się w nim miłośnicy romansów, zagadek, a także filmów, których akcja przypada na wiek XIX. Jest to bowiem historia przeplatająca w sobie wiele wątków: od tajemnic i intryg po nieszczęśliwą miłość. Uczucia przeplatają się z fałszem, nadzieja z porażką… Zaufanie jest czymś trudnym i nie wiadomo, kogo można nim obdarzyć. Emocje sięgają zenitu i pozwalają widzowi odczuwać je równie dobrze, jak odczuwa je bohater.

   Ten mini serial mogę z czystym sercem polecić każdemu. Osobiście jestem wielbicielką XIX-wiecznej Anglii oraz filmów kostiumowych, więc oglądanie sprawiło mi jedynie przyjemność. Ale nie tylko miłośnicy tego gatunku mogą znaleźć w nim coś dla siebie. Historia „Małej Dorrit” ma w sobie wiele ciekawych wątków, które powinny zainteresować nie tylko fanów tamtych lat. Ciekawa, wciągająca, z morałem historia pozwala widzowi spędzić miłe chwile na oglądaniu, a dodatkowo pozostawi po sobie ciepłe wspomnienia, które z pewnością pozwolą na kolejne obejrzenie serialu z takim samym zapałem jak na początku. Gorąco polecam!

Za tych wiele ciekawych chwil z "Małą Dorrit" dziękuję firmie BestFilm:

*opis z opakowania płyt

Reżyseria: Dearbhla Walsh, Adam Smith, Diarmuid Lawrence

Tytuł: Mała Dorrit - serial na podstawie powieści Karola Dickensa

W rolach głównych: Claire Foy, Matthew Macfadyen, Tom Courtenay, Alun Armstrong, Judy Parfitt 

Rok produkcji: Wielka Brytania 2008

Czas trwania: 8 x 50 min.