"Skrzydła gniewu" - C.S. Friedman

Świat magii staje w obliczu zagrożenia...

   Niełatwo dzisiaj o dobrą książkę fantasy. Przeważnie powstają historie, które powielają schematy innych, a co za tym idzie, coraz więcej lektur staje się mniej wartych uwagi. Nie dotyczy to jednak nowej serii na polskim rynku księgarskim, autorstwa C.S. Friedman, pt. „Magister”. „Skrzydła gniewu”, drugi tom trylogii, który w ostatnim czasie miałam okazję przeczytać, sięga daleko w głąb fantastycznego świata pełnego magii, po raz kolejny zapewniając czytelnikowi mnóstwo godzin ciekawej i wciągającej lektury. Mimo że nie jest doskonała, to właśnie ten fakt sprawia, że warto po nią sięgnąć.

    Świat nie jest już bezpieczny, kiedy Duszożercy mogą przebić barierę Gniewu. Stare wspomnienia o tych demonach wracają, siejąc strach i obawy przed ich powrotem. Bariera ochronna w postaci Gniewu Bogów zaczyna kruszeć, co napawa również lękiem samych magów. Dotyczy to również Kamali, jedynej kobiety-magistra, która zmuszona ucieczką, wkracza w sam środek wielkiego niebezpieczeństwa…

    Jako że pierwszy tom przypadł mi do gustu, z chęcią zabrałam się do lektury kolejnej części. C.S. Friedman po raz kolejny zdołała udowodnić, że świat fantastyczny jest dla niej niestraszny. Umiejętnie poprowadziła całą fabułę, nie oszczędzając w niej szczegółowych opisów. Kiedyś bym się wściekła, widząc ciągły tekst, z minimalną ilością dialogów, jednak w przypadku tej trylogii ten fakt przemawia na korzyść. Wszystko jest zrozumiałe, brak jakichkolwiek nieścisłości, co objawia się oczywiście pełną wiedzą na temat fabuły. Bohaterowie są różnorodni, barwni, jednak wciąż wyróżniającą się postacią pozostaje Kamala. Jest uosobieniem siły, wytrwania i determinacji, co po raz kolejny pokazuje w swych działaniach. Miło jest czytać o bohaterce, która nie jest mazgajem i radzi sobie świetnie w każdym niebezpieczeństwie. To również dodaje uroku książce, która nie jest czymś banalnym, lecz bardziej ‘reprezentatywnym’ w swoim gatunku.

   Chociaż drugi tom trylogii również pozostawił po sobie pozytywne wrażenie, to wciąż lepiej wspominam część pierwszą, czyli „Ucztę dusz”. W poprzednim tomie więcej się działo, akcja zaskakiwała formą jak i miejscem występowania. W „Skrzydłach gniewu” brakło wizji jak i wykonania dynamicznych fragmentów, wciąż akcja toczy się wolno i nieco monotonnie. Przejawiały się nawet nudne momenty i choć nie dominowały, to  w świetle całej fabuły, dodają nieco negatywnych odcieni w opinii czytelnika.

   Mimo wszystko jednak pragnę polecić tą książkę. Czasem brakuje jej werwy, jednak w ostatecznym rozrachunku wcale nie musi to zostać odebrane jako coś złego. „Skrzydła gniewu” okazały się wartościową lekturą, która potwierdza wysoki poziom fantastyki, znajdujący się piórze C.S. Friedman. Autorka posiada niezbite umiejętności do kreowania magicznej fabuły, ujmującej najbardziej wymagającego czytelnika. Polecam szczególnie fanom tego zacnego gatunku oraz osobom, którym nie straszne czytelnicze wyzwania. Ten tytuł jest nieco wymagający, ale jeśli podejdziemy do niego z odpowiedniej strony, całość okaże się lekka jak piórko. I magiczna jak diabli:)

Za możliwość przeczytania książki dziękuję wydawnictwu Prószyński i s-ka:

Autor: Celia S. Friedman

Tytuł: Skrzydła gniewu, tom II trylogii Magister

Wydawnictwo: Prószyński i S-ka

Rok wydania: listopad 2012

Liczba stron: 544

"Uczta dusz" - Celia S. Friedman

"Uczta dusz" Celia S. Friedman

   Celia S. Friedman to amerykańska autorka, słynąca z powieści fantasy oraz science fiction. Na swoim koncie ma już m.in. Trylogię Zimnego Ognia, która przyniosła jej uznanie i popularność. W Polsce, wiosną tego roku, nakładem wydawnictwa Prószyński i S-ka ukazała się pierwsza część nowego cyklu Magister, zatytułowana "Uczta dusz". Powieść ta, skierowana szczególnie do zagorzałych fanów fantastyki, stanowi nowe oblicze magicznej strony tego gatunku. Z jednej strony zachwyca, pod kilkoma względami rozczarowuje, jednak nie da się zaprzeczyć, że to jedna z lepszych książek fantastycznych ostatnich miesięcy.

   Magistrowie są magami, którzy czerpią moc z ludzkich dusz. Nadaje im ona więcej siły i możliwość dłuższego życia. Kryją się z tym, aczkolwiek ta możliwość dotyczy jedynie mężczyzn. Kamala jako pierwsza pragnie zostać Magistrem. Ci jednak woleliby, aby zginęła z ich rąk, niżby dołączyła do ich zgromadzenia. A wszystko dlatego, że jest kobietą. W tajemnicy przed wszystkimi podejmuje szkolenie na Magistra, które źle skończy się dla niektórych osób. W tym samym czasie w krajach północy pojawia się zagrożenie, które stwarza dawno zapomniane zło. Chociaż siła magów może coś zdziałać, nikt już niestety nie jest bezpieczny…

   Zdecydowanym plusem powieści jest jej oryginalność. Uczta dusz od samego początku nie daje czytelnikowi wrażenia deja vu, w którym dostrzega schematy dawnych lektur. Nowa, zdecydowanie świeża magia Magistrów, której wykorzystywanie wymaga czyjejś ofiary, systematycznie pochłania czytelnika, który zatraca się w zupełnie innym świecie.

  Stopniowo rozwijana akcja, która wartko upływa z każdym rozdziałem, pozwala na dokładne zrozumienie fabuły. Autorka, stosując dogłębne opisy miejsc, bohaterów i zdarzeń zawarła istotne informacje, pomijając zbyt obszerną charakterystykę, co również przełożyło się na korzyść w czytaniu. Poza tym, konstrukcja wątków wyszła pani Friedman niemal znakomicie, chociaż brakowało w nich powiewów dynamicznej akcji, przez co w niektórych fragmentach można się było nudzić.

   Prócz ciekawej fabuły interesujący wydają się sami bohaterowie. Zwłaszcza Kamala, główna kobieca postać, która swym silnym charakterem namiesza w świecie przystępnym jedynie mężczyznom. Wydawać by się mogło, że sztuka bycia Magistrem jest trudna i nie do opanowania, szczególnie dla kobiet, które mogą być jedynie czarownicami. Zdołała udowodnić, że tak nie jest, że hart ducha i wytrwałość są dobrymi towarzyszami w walce o swoje. Dodatkowym atutem bohaterki, wbrew pozorom, jest jej pozycja społeczna. Czytelnik bowiem bardziej przywiązuje się do słabszych bohaterów, którym kibicuje w walce z przeciwnościami. Dzięki tym cechom postać jest bardziej wyrazista i spontaniczna, co owocuje oczywiście sympatią ze strony odbiorcy.

   Mimo tak licznych pozytywnych cech, powieść ma swoje minusy. Główną wadą fabuły była jej przewidywalność, można łatwo domyśleć się, co nastąpi w następnej części. Autorka czasem zaskakiwała pomysłami, niemniej jednak wciąż utrzymała ten sam poziom, który w prosty sposób można było przejrzeć. Jeśli jednak ta cecha nie przeszkadza komuś w czytaniu, nie ma obaw o rozczarowanie. Uczta dusz jest naprawdę dobrą lekturą, która ucieszy niejednego konesera fantastyki. Oryginalny pomysł, jak i dobre wykonanie autorki dają w sumie mile spęczony czas na lekturze tej książki. I śmiało można ją polecać nie tylko fanom tego gatunku.

Recenzja napisana dla portalu Paradoks. Publikacja znajduję się TUTAJ

Autor: Celia S. Friedman

Tytuł: Uczta dusz

Wydawnictwo: Prószyński i S-ka

Rok wydania: 2012

Liczba stron: 608