"Nie jestem seryjnym mordercą" - Dan Wells

"Nie jestem seryjnym mordercą" Dan Wells

Przypadki chodzą po ludziach. Seryjni mordercy też. Ale oni to raczej wolą zabijać…

    15-letni John Cleaver ma obsesję na punkcie seryjnych morderców. Co się dziwić, skoro on i jego ojciec noszą imiona sławnych seryjnych morderców, a jego matka prowadzi zakład pogrzebowy, więc od dziecka był uczestnikiem balsamowania zwłok. Wydaje się, że losem nieuniknionym jest zostanie takim zabójcą. Kiedy jednak chłopak się o tym przekonuje, wytycza sobie zasady, które mają go uchronić od popełnienia jakiegokolwiek czynu, które charakteryzuje prawie 95% morderców.

   Kiedy w hrabstwie Clayton zostają popełnione zbrodnie, ciężkie zbrodnie, policja i FBI wydają się bezradni. Tym samym John bierze się za rozwiązanie sprawy i udaje mu się odkryć, kim jest morderca i jakie motywy nim kierują. Odczuwa w sobie potrzebę zgładzenia przestępcy, wydaje mu się, że tylko on może go powstrzymać. Tym samym obmyśla plan, dzięki któremu uda mu się złapać mordercę.

   Czy uda się Johnowi dopaść złoczyńcę? Jeśli tak, to w jaki sposób? W jaki sposób chłopak odkryje oblicze mordercy?

   Dzięki uprzejmości brata mogłam przeczytać nowość tego roku i po skończeniu tejże książki nie bardzo wiem, co o niej napisać. Pomysł na fabułę dość oryginalny, na brak akcji również nie mogłam narzekać. Jedyne, co mi przeszkadzało, to niekiedy zbyt wydatnie podkreślone opisy morderstw, a ja jakoś nie lubuje się w głębokich zbrodniach. Ale cała książka nie wydaje się krwawa, wbrew rysunkowi na okładce. Jednak porusza dość nietypowy, choć znany temat seryjnych morderców.

   John, główny bohater jest trochę jakby dziwny. Jego mocne zainteresowanie po części budzi podziw, przez jego zaangażowanie, jednak z drugiej strony może się wydawać, że był po prostu chory. Ale z racji, że nastolatek był zwyczajnie socjopatą, można niektóre jego działania racjonalnie usprawiedliwić. Niemniej jednak mam do niego spora rezerwę.

   Autor dość ciekawie opisuje każdy wątek. Jego styl nie jest wymagający, można bez trudu wczytać się w tekst. Gdybym miała polecić komuś tą książkę, to z pewnością fanom kryminałów i zbrodni, choć nie tylko oni zadowoliliby się „Nie jestem…”. Jednak czy ta książka jest dla młodzieży? Być może tak, ale pewnie dla nieco starszej, ponieważ większość dzisiejszych nastolatków lubi utożsamiać się z bohaterami. A lepiej niech nie naśladują Johna…

Autor: Dan Wells

Tytuł: Nie jestem seryjnym mordercą

Wydawnictwo: Znak emotikon

Rok wydania: styczeń 2012

Liczba stron: 256 

"Pożeracz snów" - Bettina Belitz

"Pożeracz snów" Bettina Belitz

Sen jest dla nas niczym lekarstwo, które leczy rany nieprzespanych nocy. Podczas snu odpoczywamy, śnimy, marzymy. Jest to złoty środek na nasze złe samopoczucie. Co jednak, gdy ktoś karmi się naszymi snami? Jak to jest, kiedy jest się pozbawionym snów?

Ellie wraz z rodziną przeprowadza się w inne miejsce. Zostawiła za sobą dawne życie, przyjaciół, znajomych, szkołę… Nie potrafi sobie zbytnio z tym poradzić, zamyka się w sobie. Jej nowi rówieśnicy nie są zbyt tolerancyjni, uważają ją za paniusie z miasta, która nie potrafi nic innego niż wywyższanie się. Dziewczyna nie ma pojęcia, co robić, jak się zachować.

Pewnego dnia spotyka Colina, chłopaka, którego uważają za dziwaka. Ellie stara się z nim nawiązać kontakt, chce go bardziej poznać, ale gdy próbuje to zrobić, ten ją odpycha. Jednak w kryzysowej sytuacji, kiedy potrzebuje wsparcia, pomaga jej.

Po ich ostatnim spotkaniu zaczyna mieć dziwaczne sny. Traci poczucie ogólnego czasu, nie może odnaleźć się w rzeczywistości. Stara się dociec cokolwiek w tej sprawie, ale niestety to doprowadza ją do zguby. Dowiaduje się rzeczy, o których nie powinna wiedzieć. Jej bliscy, tudzież ojciec oraz Colin stają się dziwni. Nie są tymi samymi osobami.

Dlaczego tak się dzieje? Czy Ellie grozi jakieś niebezpieczeństwo? I czy Colin coś ukrywa?

W całości książki nie było chyba rzeczy mało interesujących. Fabuła wyszła dosyć oryginalnie, nie powiem. Tematyka snów i nocnej mary po prostu urzekły mnie prostotą i faktem, że to tak naprawdę normalna rzecz, a potrafi zmienić się w coś interesującego. Takie fantasy dla młodzieży w nieco nowym i innym wydaniu. Nie ma w niej standardowego „i żyli długo i szczęśliwie”, a końcówka została tak sprecyzowana, że każdy czytelnik może snuć sobie plany, co tak naprawdę mogło się wydarzyć. CO mogło być jeszcze dalej.

Jeśli chodzi o bohaterów, to główna postać, Ellie, chyba najbardziej przypadła mi do gustu. Jej ciekawość i upór, podobnie wyglądają do moich cech. Utożsamiłam się z nią i ewidentnie lepiej się czytało. Colin również wydawał się ciekawy: arogancki, tajemniczy, cichy… Nic dziwnego, że dziewczyna chciała go poznać bliżej. Przeważnie tak się dzieje.

Styl autorki poprawny. Na początku może ciężej się czyta, jednak z czasem fabuła wciąga niesamowicie. Może akcji nie było zbyt wiele, ale końcówka za to nadrobiła swoje braki. Polecam poczytać każdemu fanowi fantasy i literatury mlodzieżowej.

Autor: Bettina Belitz

Tytuł: Pożeracz snów

Wydawnictwo: Znak Emotikon

Rok wydania: czerwiec 2011

Liczba stron: 507