"Świat bez końca" - reż. Michael Caton-Jones

Mroczne oblicze średniowiecza

   Ken Follett to autor, który w specyficzny a jednak ciekawy sposób potrafi przedstawić fabułę w swoich książkach. Nic więc dziwnego, że ich treścią interesują się producenci filmowi. Ostatnimi czasy miałam okazję poznać ekranizację jednej z jego powieści, tj. „Filary ziemi”. Zrealizowana z rozmachem produkcja ujmuje nie tylko świetnym oddaniem klimatu średniowiecza, ale również rozmaitymi wątkami wszelakiej maści, przeniesione z kart powieści na ekran w sposób prawie idealny. Kolejną produkcję stworzoną na bazach twórczości Folletta, jaką miałam okazję obejrzeć, jest „Świat bez końca”, gdzie akcja rozgrywa się dwieście lat po wydarzeniach z „Filarów ziemi”. Czy również jest tak dobra jak jej poprzedniczka? Trudno stwierdzić, bowiem znów widać wielki rozmach w odtworzeniu krajobrazów minionej epoki oraz wiele rozmaitych wątków. Pojawiają się jednak różnice, o których mam zamiar tutaj wspomnieć.

   Akcja "Świata bez końca" zaczyna się 200 lat po wydarzeniach z "Filarów Ziemi", w roku 1327. Na tle barwnej panoramy średniowiecza, w okresie wielkich przemian i dziesiątkującej społeczeństwo zarazy, toczy się epicka opowieść o walce o władzę, pieniądze i wpływy. O tajemnicach i zbrodniach, o nauce burzącej fundamenty wiary. Historia, w której ludzkie emocje - miłość, nienawiść, pragnienie zemsty - odgrywają wiodącą rolę.*

   W „Filarach ziemi” spodobało mi się to, że scenariusz jest mocno zbliżony do wydarzeń z powieści. Ponadto nie ma w nim skrępowania, aktorzy świetnie przyczynili się do sukcesu produkcji, w której nie ma miejsca na wstydliwość i nieśmiałość. „Świat bez końca” w pewien sposób naśladuje postępowanie pierwszej części – nic dziwnego, w końcu twórcy serialu są niezmienni. Jest odwaga, jest niczym nieskrępowana nagość, jednak zabrakło tym razem subtelności, która towarzyszyła „Filarom…”. Nie można mówić, że przez to film jest gorszy, bowiem nie psuje to ogólnego charakteru obrazu, jednak w pewien sposób, niektórych widzów, może to w pewien sposób… no nie wiem, zniesmaczyć. Nagość i sceny erotyczne są bardziej odważne i występują częściej, co niektórym może się podobać, ale za to niektórym wprost przeciwnie.

   Oglądając „Świat bez końca” mamy szansę ponownie przenieść się w świat średniowiecza. Po raz kolejny producenci postarali się o odtworzenie obrazu w najdrobniejszych szczegółach. Za to podziwiam kraje Wielkiej Brytanii czy Kanady, potrafią zbudować akcję w realiach zbliżonych mocno do tego, co było. Nie ma sztuczności w krajobrazach, nie ma wpadek przy kostiumach… Seans z serialem „Świat bez końca” i wcześniej „Filary ziemi” jest zatem świetną wędrówką po średniowieczu, dobra powtórka z lekcji historii, która w tym wydaniu wygląda dużo ciekawiej niż na kartach podręcznika.

   Prócz wydarzeń historycznych, które występują w serialu, występują również wątki poboczne, bardziej obyczajowe, które wprawiają w najróżniejsze emocje. Fabuła mocno wciąga, wciąż pozostawia niedosyt po każdym odcinku, a co więcej, po skończeniu serialu ma się ochotę na więcej. Ponadto nastraja muzyka, jaka płynie w tle, nie jest wymyślna, brzmi mile dla ucha. Również gra aktorska wydaje się być na wysokim poziomie, choć w przeciwieństwie do „Filarów ziemi” ten serial jest wypełniony aktorami mniej znanymi i nawet debiutantami. Mimo wszystko jednak należą się brawa za włożony wysiłek w tworzenie serialu, nie tylko producentom, ale właśnie też odtwórcom różnych ról.

   „Świat bez końca” to serial nieco gorszy od „Filarów ziemi”, niemniej jednak jest on warty uwagi. Jeśli ktoś lubi średniowieczne klimaty, ten moment w historii, gdzie wiek XIV wiedzie prym, lub zwyczajnie zna i podziwia twórczość Kena Folletta – ten serial jest właśnie dla nich. Bardzo dobrze zorganizowany obraz  wciąga już od pierwszych minut, ale również trzyma w napięciu do ostatniego odcinka. Nie jest idealny, może nawet ma swoje wady, jednak warto go obejrzeć. Polecam!

*opis wydawcy

Reżyseria: Michael Caton-Jones

Tytuł: Świat bez końca

W rolach głównych: Ben Chaplin, Peter Firth, Cynthia Nixon

Rok produkcji: Kanada/Niemcy/Wlk. Brytania 2012

Czas trwania:  4 x 90 min.

"Filary ziemi" - reż. Sergio Mimica-Gezzan

Świat średniowiecza bez cenzury.

   Zazwyczaj to książka przekonuje mnie do tego, bym obejrzała jej ekranizację, rzadko odwrotnie. Tymczasem po raz kolejny miałam okazję obejrzeć, w tym przypadku serial, który zachęcił mnie do sięgnięcia po książkę. „Filary ziemi”, które powstały na podstawie powieści Kena Folletta, to przygotowana z rozmachem adaptacja, która wciąga i ciekawi od samego początku. Choć rzecz dzieje się w średniowieczu, z pewnością wciągnie nie tylko miłośników minionej historii…

   Anglia XII w. Na tle budowy monumentalnej katedry Kingsbridge rozgrywa się bezkompromisowa walka o władzę, wpływy i chwałę. Losy władców, lordów, duchownych i zwyczajnych ludzi. Wojna domowa, konflikty na tle religijnym, spór o tron - sensacyjno-przygodowa akcja pełna jest intryg, mrocznych tajemnic i zbrodni, aktów nienawiści, miłości i seksu.*

   Obejrzenie „Filarów ziemi” było niebywałą przyjemnością. Po raz kolejny spotkałam swoich ulubionych aktorów (Eddie Redmayne’a oraz Matthew Macfadyen’a), ale również poznałam niebywale porywającą historię, wcześniej stworzoną przez Kena Folletta. Przyznam szczerze, że od dawna intrygował mnie ten serial, jednak do niedawna wciąż się wahałam, czy jednak go obejrzeć. Obawiałam się przede wszystkim zbyt przesadzonych scen, które będą krzyczały, jak bogaty był budżet produkcji, tłamsząc wiarygodny wizerunek średniowiecznych realiów. Tymczasem, dzięki dobrze dobranej obsadzie, dobremu scenariuszowi czy też dobrej reżyserce serial przeszedł moje najśmielsze oczekiwania.

   „Filary ziemi” to niebywała historia, do której od początku należałoby przyjrzeć się z uwagą, aby dobrze wszystko zrozumieć. Są one bowiem gromadą wielu wątków, które w całości i osobno wyglądają świetnie. Istnieje ich tak dużo, iż należy być pod wrażeniem, że aż tyle udało się zmieścić w czteroodcinkowym serialu. Jeśli zrozumiemy historię, seans będzie jak najbardziej udany, a jeśli dodatkowo znamy powieść Kena Folletta, możemy porównać różnice i podobieństwa.

   Na dodatkowe uznanie zasługuje również odwaga i umiejętność przedstawienia obrazów śmiałych, scen seksu i przejawów nienawiści ludzkiej. Serial nie zawiera cenzury, która w wielu filmach ma swoje miejsce. To również sprawia, obraz jest bardziej wyrazisty i przyziemny, lepiej trafia do widza. Jestem pod wrażeniem przede wszystkich grą aktorów, która w tych sytuacjach pokazywała, jak wiele jest warta.

   W ostatnim czasie widziałam wiele filmów i seriali i szczerze muszę przyznać, że „Filary ziemi” są jedną  z lepszych produkcji, jakie obejrzałam. Wszystkie elementy ze sobą współgrają, tworząc obraz doskonały. Być może czegoś brakowało, jednak ja tego nie dostrzegłam, ale lektura powieści Kena Folletta dopiero przede mną, więc ciężko o tym mówić. Jedno jest jednak pewne: średniowiecze przedstawione w tym serialu wygląda zupełnie inaczej niż w książkach historycznych  – dużo barwniej, wyraźniej i przystępniej. Dla każdego. Nawet dla nie-miłośników minionej epoki. Serdecznie polecam!

Za możliwość poznania serialu dziękuję firmie Best Film:

*opis wydawcy

Reżyseria: Sergio Mimica-Gezzan

Tytuł: Filary ziemi

W rolach głównych: David Barkes-Jones, Matthew MacFadyen, Alison Pill, Eddie Redmayne

Rok produkcji: Kanada/Niemcy 2009

Czas trwania: 409 min (ok. 4x102min)