"Smaczne życie Charlotte Lavigne 2" - Nathalie Roy

Smak życia i uroki Paryża...

   Charlotte Lavigne to rezolutna kobieta, którą mieliśmy okazję poznać w pierwszej części serii zatytułowanej „Smaczne życie Charlotte Lavigne”. Pierwszy tom okazał się przezabawną historią o kobiecie, która dzieliła swą miłość między wspaniałego mężczyznę a kuchnię. Swoboda i lekkość w poznaniu jej historii sprawiła, że od razu chciało się czytać tom kolejny. I tak oto nadarzyła się szansa, bowiem dość niedawno ukazała się część druga przygód Charlotte. Tym razem treść również nie zawodzi, wiele się dzieje, w dodatku w sporej dawce humoru. Szkoda tylko, że historia tak szybko się skończyła. Na tle całej powieści wydaje się, że nawet zbyt szybko. Czy aby na pewno dobrze to wróży?

   Charlotte to kobieta szczęśliwa. W jej życiu wiele się dzieje: wychodzi za mąż za przystojnego Francuza oraz przeprowadza się do Paryża. Nie można wymarzyć sobie czegoś bardziej romantycznego! Okazuje się jednak, że szczęście nie trwa wiecznie. Na drodze staje jej matka ukochanego mężczyzny, jego córka oraz problemy najbliższego przyjaciela. Czy Charlotte poradzi sobie z tyloma wyzwaniami? Czy uda jej się być jednocześnie kobietą dystyngowaną i wspaniałą, acz zwariowaną kucharką?

   „Smaczne życie Charlotte Lavigne” to fantastyczna seria o zwariowanej kobiecie, która uwielbia gotować. Przekona się o tym każdy, kto sięgnie po każdą kolejną książkę. Ale czy tylko na tym skupiają się historie? Absolutnie nie. Charlotte Lavigne to bohaterka jednocześnie oryginalna, ale także prosta jak zwykły człowiek. Jej zachowania i podjęte decyzje wywołują u czytelnika niezliczone wybuchy śmiechu. Nie sposób jej nie polubić, gdyż ma tak bogatą (na swój sposób) osobowość, że od razu czytelnik nabiera chęci, by się z nią zaprzyjaźnić. Potrafi rozśmieszyć, wzruszyć i wywołać współczucie. A w dodatku wspaniale gotuje. Mało gdzie spotkamy takie postacie…

   W drugim tomie poznajemy więcej szczegółów z życia Charlotte. Tym razem są to przygotowania do ślubu, sama uroczystość zaślubin oraz przeprowadzka do Paryża. Autorka świetnie uchwyciła każdy aspekt z życia Charlotte. Chociaż akcja skupia się na różnych osobach (w tym przyszłej teściowej czy córce jej męża), na różnych miejscach (w tym głównie Paryż, który, jak wiedzą wszyscy, jest pięknym miastem) to nie zapomina utrzymać głównej bohaterki na pierwszym planie. Czasem coś innego przykuwa naszą uwagę, jednak to Charlotte jest głównym przedmiotem każdego wątku. I wcale nie mamy jej dość, wprost przeciwnie. Z czasem można stwierdzić, że bez niej nie byłaby to ta sama historia.

   Tytuł ten to z pewnością żaden banalny obyczaj. Ani zwykła komedia romantyczna. Przygody Charlotte Lavigne, można rzec, to żadna dobrze sprecyzowana kategoria. Mamy tu do czynienia z wieloma wątkami, które ciężko zamknąć w jedno. Nie tylko romans, nie tylko obyczaj, nie tylko komedia czy też kulinarna powieść. To powieść oryginalna i to chyba wystarczy.

   Tak jak wspominałam, jedynym mankamentem tej historii jest fakt, że zbyt szybko się kończy. Nie mówię tego owszem ze względu na to, że przeczytałabym więcej i więcej (swoją drogą: tak chyba jest), ale odniosłam wrażenie, iż powieść kończy się zbyt nagle. Coś się dzieje i nagle bum – koniec. Z lekka urwana  wydaje się ta historia, jakby autorka nie za bardzo wiedziała, jak zakończyć. Albo, skłaniając się ku lepszej wersji – nie chciała zbyt dużo zdradzać i wzbudzić zaciekawienie na dalsze przygody Charlotte. Jeśli to ta druga opcja, spełniła swoje zadanie. Teraz oczekuję od kolejnego tomu więcej i w dodatku mocno jestem zaintrygowana. A to chyba dobrze, prawda?

   Mówiąc zatem krótko: „Smaczne życie Charlotte Lavigne 2” to świetna kontynuacja serii, ale również fantastyczna powieść indywidualnie. Oryginalna bohaterka, duża dawka humoru i smaczne jedzenie – to tylko przedsmak tego, co znajdziemy w tej powieści. Niezwykle zajmująca akcja, w której znajdziemy wątki obyczajowe, romantyczne i komediowe. Ale nie tylko. Coś dla siebie znajdzie w niej każdy, kto po nią sięgnie. Dlatego z miejsca polecam każdemu z osobna. Świetna (i smaczna) zabawa gwarantowana!

Autor: Nathalie Roy

Tytuł: Smaczne życie Charlotte Lavigne 2. Bąbelki szampana i sucre à la crème

Wydawnictwo: Literackie

Rok wydania: 2014

Liczba stron: 435

"Dziewczę z sadu" - Lucy Maud Montgomery

Historia prawdziwej miłości...

   Lucy Maud Montgomery to autorka, którą praktycznie wszyscy znają. Na jej powieściach wychowało się kilka pokoleń kobiet, a jej historie znane są aż po dziś dzień. Dzięki zachowanym tekstom wciąż możemy poznawać lub na nowo przeżywać przygody stworzonych przez nią bohaterów, nie tylko Ani z Zielonego Wzgórza, która jest najbardziej znana. Jednym z tytułów, który fantastycznie przykuwa uwagę, jest opowieść „Dziewczę z sadu”. Historia ta na dzisiejsze realia wydaje się prosta i przewidywalna, jednak charakter, jaki w sobie ma, nie pozwala na pochopne wnioski. Jest ciepła, uczuciowa, ale przede wszystkim romantyczna. Czyli taka, jaką kochają czytać kobiety…

   Eric Marshall przybywa do Charlottetown, by poprowadzić szkołę w zastępstwie swojego chorego przyjaciela. Tam właśnie poznaje młodą i piękną Kilmenę – anioła, który ma talent absolutny. Jest jednak niema, co rodzi kilka problemów. Eric zakochuje się w niej i jest zdeterminowany walczyć o ukochaną. Czy pokona wszystkie przeszkody i zdobędzie serce dziewczyny?

   Romantycznych historii na świecie jest wiele. Ze świecą jednak szukać prawdziwych skarbów, które w stu procentach będą nie tylko prawdziwie uczuciowe, ale również z mnóstwem charakteru. Za taką na pewno można uznać „Dziewczę z sadu”. Jest to bowiem opowieść, którą przekazuje nam nie zakochana kobieta, jak to zazwyczaj bywa, ale mężczyzna, który poznaje siłę tego uczucia. Jest zdeterminowany walczyć o swoje, nawet, jeśli będzie musiał coś poświęcić. Autorka ukazała poszczególny etap miłosnych starań, aż do szczęśliwego zakończenia, którego nie mogło zabraknąć. Szybka i lotna akcja z przewidzianym zakończeniem. Trochę brzmi to ckliwie i banalnie, prawda? Tutaj jednak wygląda to zupełnie inaczej. Wystarczy sięgnąć po ten tytuł, by się przekonać.

   „Dziewczę z sadu” to z pewnością bardziej subtelna historia niż poprzednie pani Montgomery. Choć styl jest podobny, to i bohaterowie i ich postępowanie są bardziej delikatne, bardziej takie przemyślane. I chociaż humor również jest, to wygląda on nieco inaczej niż w innych historiach pisarki. Ale nie czyni to tego tytułu gorszym. Może z lekka prostszym, ale w żadnym wypadku gorszym. Ma bowiem swój charakter, ciekawych bohaterów i nieskomplikowaną historię. A w tego typu książkach taki system sprawdza się znakomicie.

   Mówiąc krótko: historia warta poznania. Z pewnością przypadnie do gustu fanom twórczości pani Montgomery, ale także miłośnikom historycznych romansów. „Dziewczę z sadu” to opowieść, gdzie wszystko jest proste: od początku fabuły aż do samego końca. Ale to dodaje jej jedynie uroku. Przewidywalna jest, to fakt, ale czyta się ją z przyjemnością. Dlatego z chęcią polecam każdemu. Przemiła lektura w tak fantastycznej oprawie – gwarantowana.

Autor: Lucy Maud Montgomery

Tytuł: Dziewczę z sadu

Wydawnictwo: Egmont

Rok wydania: 2014

Liczba stron: 192

"Krwawy szlak" - Moira Young

Wyprawa w nieznane...

   W literaturze młodzieżowej od dłuższego czasu nic ciekawego się nie dzieje. Czasem jakaś powieść wybije się ponad inne, ale po pewnym czasie i o niej łatwo zapomnieć. Wydawać by się mogło, że już nic nie będzie w stanie nas pozytywnie zaskoczyć. A jednak miałam okazję przekonać się na własnej skórze, że taka sytuacja może mieć miejsce. „Krwawy szlak” autorstwa Moiry Young, to książka, która niedawno ukazała się na naszym rynku. Od razu zebrała dobre opinie, jednak opis powieści wcale nie wskazywał na sukces. Ale to jeden z elementów zaskoczenia, bowiem po lekturze okazuje się, że było to coś, czego nie oczekiwaliśmy. I to chyba dobra wiadomość dla fanów tego gatunku…

   Życie Saby nie należy do najpiękniejszych. Wraz z bratem bliźniakiem, młodzą siostrą i ojcem mieszka w miejscu, gdzie głód zagląda ludziom w oczy. Wszystko się zmienia z dniem, kiedy jej brat Lugh zostaje porwany przez najeźdźców, którzy również zabijają jej ojca. Dziewczyna postanawia go odnaleźć, co wiąże się z długą i trudną wędrówką. Saba spotyka po drodze wiele trudności, z którymi musi borykać się sama. Z pomocą przychodzą jej jednak niestrudzony śmiałek Jack oraz grupa walczących dziewcząt o dumnej nazwie Wolne Jastrzębie. Czy uda jej się osiągnąć zamierzony cel?

   „Krwawy szlak” to pierwsza część kolejnej młodzieżowej serii. Z jednej strony, co trzeba powiedzieć szczerze, historia nie wydaje się być interesująca. Opis zdradza, że będzie to wręcz powtórka z rozrywki, bowiem podobnych historii czytać można było nie raz. Ale coś w tej powieści również intryguje i przyciąga, co oczywiście kończy się nie lada zaskoczeniem. Dlaczego? Po przeczytaniu tej historii można odczuć przyjemną niespodziankę. No bo w końcu miało być patowo i schematycznie. A jak było naprawdę? Przede wszystkim intrygująco i ciekawie, i mocno wciągająco. Akcja dzieje się tu w bardzo dobrym tempie, od początku do końca mamy do czynienia z przygodami głównej bohaterki, które nie dają nam spocząć na laurach. Wciąż pragniemy przeczytać o tym, co wydarzy się dalej, jak postąpi Saba, kogo spotka, i oczywiście – czy odnajdzie brata. W wielu momentach mamy wrażenie, że wiemy, jak skończy się dana sytuacja. Ba! Odnosimy wrażenie, że skończyła się zbyt prosto. Jednak autorka pokierowała każdy wątek w taki sposób, że za każdym rogiem czyha jakaś nowa niespodzianka. I to właśnie sprawia, że wciąż pragniemy lektury więcej i więcej.

   Ponadto bohaterowie również mają w sobie to „coś”. Na pierwszy plan wysuwa się oczywiście postać Saby, bo to ona dominuje w całej powieści. To ona postanawia ratować brata bliźniaka z rąk nieznanych najeźdźców. To ona wyrusza na ciężką wyprawę, w której robi wszystko, aby zbliżyć się do upragnionego celu. Wtedy właśnie poznajemy jej siłę, jej mocny charakter, ale również mocne strony. Z jednej strony, nie powiem, mocno denerwuje, ale z drugiej – nie da się jej nie lubić. Podobnie jak jej młodszą siostrę, z którą Saba nie ma zbyt dobrego kontaktu. Ta ledwie dziesięcioletnia osóbka powala na kolana hartem ducha i stanowczością. Ich relacja nie wygląda najlepiej, ale wydarzenia, jakie zaistniały, zmieniają to. I ta zmiana wygląda również ciekawie. Kolejny pozytywny aspekt tej powieści.

   „Krwawy szlak” to bogactwo nietypowych cech. Wiele jej aspektów zaskakuje, ale może również denerwować. Mnie osobiście lekko wymęczył sposób zapisu dialogów – bez interpunkcji. Cała powieść zapisana jest prozą, bez wyznacznika, gdzie i kto coś mówi w danym momencie. Z początku trudno jest się połapać, później można się przyzwyczaić. Jednak w książce, gdzie dużo się dzieje, ta forma może nieco przeszkadzać. I lekko zaniżyć tempo naszego czytania.

   Jak widać jednak, powieść warto przeczytać. „Krwawy szlak” to z pozoru typowa książka fantastyczna dla młodzieży, jednak po jej lekturze można dojść do całkiem innych wniosków. Moira Young stworzyła obraz bardzo ciekawy, gdzie i bohaterowie są wartościowi i cała otaczająca ich rzeczywistość: akcja, napięcie i finał. Wszystko układa się w jedną całość, którą można krótko określić: świetna i oryginalna historia. I chociaż ma w sobie coś z typowych młodzieżówek (zachowania i emocje bohaterów oraz nieodłączny romans) to jednak każdy może ją przeczytać. I każdemu powinna przypaść do gustu. Czy polecam? Oczywiście. Nawet bardzo mocno!

Autor: Moira Young

Tytuł: Krwawy Szlak

Wydawnictwo: Egmont

Rok wydania: 2014

Liczba stron: 400

"Smaczne życie Charlotte Lavigne cz. 1" - Nathalie Roy

Przez żołądek do serc!

   Jeśli poszukujecie wytchnienia od dotychczasowych lektur, mam dla was całkiem ciekawą propozycję. Tym tytułem w szczególności będą zachwycone panie, jednak nie wykluczajmy, że i męskie grono czytelników skusi się nim. Dlaczego? Przez żołądek do serca, powiadają. A tej książce blisko jest temu powiedzeniu. „Smaczne życie Charlotte Lavigne” to powieść przede wszystkim o miłości i… jedzeniu. Nie jest to jednak ckliwe romansidło, które „zmula” po kilku rozdziałach. Szalona bohaterka wprowadza nas w swój świat w iście zwariowany sposób. Nie tylko bawi, ale także napawa pozytywną siłą każdego, kto zaczyta się w tej książce…

   Charlotte Lavigne to zwariowana trzydziestolatka, która uzależniona jest od dobrej kuchni oraz swoich przyjaciół. Jest niepoprawną romantyczką, wszak marzy o miłości jak z bajki. Kiedy na jej drodze staje mężczyzna, powiedzmy, z jej marzeń, wszystko wywraca się do góry nogami. Czy jednak znalazła receptę na szczęście? Z jej nietuzinkowym entuzjazmem i radością życia potrafi zarazić niejedną osobę. Nie zawsze jednak przynosi to czyste korzyści. Charlotte musi również zmagać się czystymi ludzkimi problemami, które niestety często psują sielankowy humor w jej życiu.

   Ten tytuł to bardzo charakterystyczna książka. Nie tylko ze względu na kulinarny wątek w jej wnętrzu. Tutaj pierwsze skrzypce odgrywa główna bohaterka. Charlotte Lavigne to zwariowana kobieta, która w kuchni dąży do perfekcji. Ale nie tylko. Jej zmagania w codziennym życiu o utrzymanie przyjaźni ze swoimi bliskimi, wytrzymanie zamiłowania do młodszych mężczyzn własnej matki, czy też samo poszukiwanie idealnego mężczyzny wyglądają bardzo uroczo. I często przezabawnie. Na tym właśnie bazuje cała powieść. Nie czysto ckliwej sielance, ale uroczej radości, jaką zapewnia nam ta postać. Nie sposób jest się oderwać od tak ciekawej osoby, z tak bogatą osobowością.

   Nie należy tej książki traktować jako czystego czytadła dla kobiet. Ta powieść ma w sobie zdecydowanie więcej wartości, niż banalne historyjki, zabijające czas. „Smaczne życie Charlotte Lavigne” to głównie sympatyczna opowieść o kobiecie, która poszukuje szczęścia i spokoju oraz miłości. Podobać się to może w dużym stopniu dzięki prostocie, w jakiej zostało to ujęte. Być może niektóre wątki zostały nieco przedstawione na wyrost, co nadało jej niezbyt realnego wydźwięku, ale te błędy łatwo zignorować. Przy ciągłej akcji, jaką zapewnia nam główna postać, nie sposób zapomnieć o tym, że być może mężczyźni są zbyt idealni czy też bohaterka zbyt emocjonalnie podchodzi do błahostek. Łatwo przywyknąć do niektórych „udziwnień” autorki. Dlaczego? Charlotte skutecznie odwraca uwagę od niewielkich wpadek.

   To dopiero pierwsza część przygód rezolutnej trzydziestolatki, która smakiem swojej kuchni podbija serca wielu osób. Autorka obiecuje czytelnikom, iż powróci ona w kolejnych tomach, co mnie osobiście bardzo cieszy. Nie sposób nie polubić Charlotte Lavigne – zwariowanej, lekkodusznej, a jednak dobrej osóbki. Jej życie przypomina nieustanną gonitwę za szczęściem – z różnym skutkiem. Ale to nie przeszkadza jej w realizacji swych zamiarów. Jak tu nie lubić takiej postaci? „Smaczne życie Charlotte Lavigne” to powieść bardzo dobra, nie uraczymy w niej ckliwych opowiastek i pustych dialogów. To mimo wszystko bardzo bogata historia, która powinna spodobać się wielu osobom. Czy polecam? Z największą przyjemnością.

Autor: Nathalie Roy

Tytuł: Smaczne życie Charlotte Lavigne 1

Wydawnictwo: Literackie

Rok wydania: 2014

Liczba stron: 428

"Nigdy nie wiadomo" - Chevy Stevens

Czasem lepiej nie wiedzieć kilku rzeczy...

   „Nigdy nie wiadomo”, powieść autorstwa Chevy Stevens, to kolejny tytuł wydany w serii „Granice zła”. Ten thriller psychologiczny z pewnością pasuje do tej serii, bowiem nie tylko potrafi porządnie czytelnika zaintrygować, ale równie mocno wprawić go w przerażenie i wywołać gęsią skórkę. Lektura tej książki ma swoje ogromne zalety, ale bez wad się nie obeszło. Jednak, patrząc na nią z przymrużeniem oka, można dojść do wniosku, że to niezła historia. Nie tylko ma mroczny klimat, ale również dobry styl. Pytanie tylko brzmi: czy każdy zdoła się do niej przekonać?

   Sara Gallagher całe swoje życie spędziła w rodzinie, która ją adoptowała. Nadszedł jednak czas, kiedy zaczęła się zastanawiać, dlaczego została oddana, jakie powody mieli jej biologiczni rodzice, aby to zrobić. Decyduje się na odnalezienie rodziny. Kiedy trafia na ślad swojej matki, ta okazuje się być wobec niej oziębła, nie chce mieć z nią do czynienia. Niebawem jednak odkrywa, że jej matka jako jedyna zdołała uciec kempingowemu mordercy. Fakty mówiły samy za siebie, dlatego poszukiwania ojca stały się przerażającą próbą zapobiegania o to, aby jej tożsamość nie została przez niego odkryta…

   Ta powieść zawiera w sobie przeszło pięćset stron historii. Można z łatwością wyobrazić sobie, że podczas lektury sporo się dzieje. I tak rzeczywiście jest – autorka nie próżnowała już od samego początku, serwuje czytelnikowi intrygującą zagadkę przeszłości głównej bohaterki. Z pozoru wydaje się ona banalna, jednak dalsza akcja pokazuje, że byliśmy  w błędzie. Chociaż zdarzają się niemałe przestoje w działaniach, panującej akcji, to jednak historia mocno nas wciąga. To z pewnością zasługa umiejętności autorki, której styl jest bardzo dobry. Lekki, zwiewny, a jednocześnie nie nużący. Potrafi zainteresować odbiorcę. I to, można powiedzieć, w dużej mierze przełożyło się na sukcesywny odbiór powieści.

   Dodatkowym atutem tej powieści z pewnością będzie fakt, że choć z pozoru wydaje się ona przewidywalna przez nas, to potrafi zaskoczyć. Można snuć pewne przypuszczenia dotyczące pewnych postaci, pewnych wydarzeń, jednakże pojawiają się momenty, których w ogóle się nie spodziewamy. I to nadaje tej powieści charakter – mrożący krew w żyłach thriller, który niejednokrotnie wprawi nas w zaskoczenie i zaserwuje wiele pełnych napięcia sytuacji. Nic dodać, nic ująć.

   Jednak bez wpadek się nie obeszło.  Głównym mankamentem tej powieści  jest… jej długość. Nie chodzi oczywiście o objętość, która przeszkadza, ale o treść, która w pewnym momencie jest po prostu męcząca. Wydaje się, że pewne wątki są zbyt wydłużone, jakby autorka w pewnym momencie doszła do wniosku, że można by je jeszcze jakoś rozwinąć i dopisała do nich paręnaście linijek. Tak powstała wydłużona wersja dobrej historii, która ciągnie się i ciągnie w nieskończoność. W pewnym momencie można odnieść wrażenie, że wyczekujemy tego końca. Jakbyśmy przedzierali się przez niezliczoną ilość tych wątków… 

   Nie ma co jednak narzekać, bowiem prócz tej niewielkiej wpadki, książka jest naprawdę bardzo dobra. „Nigdy nie wiadomo” to powieść, która nie tylko intryguje na każdym kroku, ale przerażająco wciąga każdego, kto zdecyduje się po nią sięgnąć. Mroczna historia głównej bohaterki niesamowicie ciekawi, choć jest ona w dużej mierze przepełniona mrożącą krew w żyłach relacją z jej przeszłości i teraźniejszości, która również nie należy do sielanki. To z pewnością bardzo dobry thriller, który powinien zagościć u każdego, kto lubi ten gatunek. Być może lekko rozczaruje pod względem budowy treści, ale z pewnością nie zawiedzie samą historią. Polecam!

Autor: Chevy Stevens

Tytuł: Nigdy nie wiadomo

Wydawnictwo: Świat Książki

Rok wydania: 2013

Liczba stron: 560

"Błękitny zamek" - Lucy Maud Montgomery

"Praw­dzi­wa miłość zaczy­na się tam, gdzie nicze­go już w za­mian nie oczekuje."*

   Lucy Maud Montgomery to autorka znanej nam serii „Ania z Zielonego Wzgórza”. Ileż to dziewczyn, nastolatek i kobiet do dziś zaczytuje się w lekturach o słynnej i rezolutnej Ani, której przygody są niezmiennie ciekawe już od przeszło kilkudziesięciu lat. Z pewnością już do końca będziemy kojarzyć pisarkę z tą serią, chociaż na koncie ma również inne ciekawe lektury. Jedną z nich jest „Błękitny zamek” – powieść romantyczna i w dużej mierze urokliwa. Współczesny romantyzm rozumiany jest na wiele sposobów, dlatego warto czasem sięgnąć po starsze wiekiem książki, takie jak ta właśnie. Przemiło można spędzić z nią czas, który w żadnej mierze nie będzie stracony.

   Valancy Stirling wiedzie ciężkie życie. Ma dwadzieścia dziewięć lat, wciąż jest niezamężna, a na dodatek mieszka z matką, co nie pozostawia jej bez krytyki ze strony rodziny. Tylko jej fantazje na temat Błękitnego Zamku, z idealnym księciem i dworem, są w stanie pomóc przetrwać w tak krytycznej rodzinie. Pewnego dnia, kiedy dowiaduje się, że cierpi na straszną chorobę, postanawia wziąć sprawy w swoje ręce. Chce przeżyć pozostały czas najlepiej, jak to możliwe, chce żyć pełnią życia. Być może spotka swojego księcia z bajki, który sprawi, że Błękitny Zamek stanie się rzeczywistością…

   „Ania z Zielonego Wzgórza” to klasyk. Do dziś kojarzyłam autorkę jedynie z tej serii, która wypełniła moje dzieciństwo fantastycznymi przygodami młodej i później dorosłej już panny Shirley. Teraz to „Błękitny zamek” przejął inicjatywę i panią Montgomery mogłam ujrzeć w kolejnym, bardzo korzystnym dla niej świetle. Co najbardziej rzuca się w oczy przy lekturze tego tytułu, to z pewnością pełna uroku historia Valancy. Z jednej strony jest jej ciężko, obowiązujące zasady tamtych lat nie pozwoliły jej na szczęśliwe życie. Brak męża stał się powodem do krytyki ze strony całej rodziny i znajomych, przez co ucieka do swojej wyobraźni, gdzie odczuwa radość. Dopiero w dobie ciężkich doświadczeń, odnajduje to, czego szukała całe życie. Przyznam, że patrząc na taki opis przez pryzmat współczesności, wygląda to nieco trywialnie, przygnębiająco i lekko fatalnie. Jednak właśnie na tym polega urok powieści: choćbyśmy czytali o wielu „dziwnych” dla nas wątkach czy też trudnych chwilach bohaterki, to zostało to napisane w taki sposób, że nie idzie oprzeć się całej lekturze. Oddany został charakter tamtych lat, ówczesnych zasad i choćbyśmy mieli jakieś wątpliwości przez lekturą, znikną one już po pierwszych stronach.

   „Błękitny zamek” to historia pełna uroku i romantyzmu, jednak nie odnajdziemy w nim przerysowanych wydarzeń czy też cukierkowych zalotów. Chociaż końcówka należy do z lekka ckliwych, to cała powieść zawiera przede wszystkim delikatność i subtelne uczucia. Ponadto autorka zaserwowała nam niezłą zagwozdkę, która wyjaśnia się dopiero na samym końcu. Mamy więc do czynienia nie tylko z romantyzmem, ale również obyczajem i tajemnicą. Jak dla mnie te cechy w połączeniu ze znajomością pióra autorki brzmią naprawdę przekonywująco. 

   Lucy Maud Montgomery po raz kolejny udowodniła, że jej historie są mocno urokliwe i nieprzerysowane. Nie wyglądają sztucznie i choć są romantyczne, to wcale nie przepełnione wszechobecną sielanką. Jej powieści czyta się naprawdę fantastycznie i nie sposób jej nie polubić. „Błękitny zamek” to książka równie mocna jak cała seria „Ani z Zielonego Wzgórza”, dlatego z pewnością przypadnie do gustu jej fanom. Choć są od siebie różne, to pióro autorki zapewnia podobny klimat, który można odczuć na własnej skórze. Serdecznie polecam!

*Antoine de Saint-Exupery

Autor: Lucy Maud Montgomery

Tytuł: Błękitny zamek

Wydawnictwo: Egmont Polska

Rok wydania: 2013

Liczba stron: 280

"Spuśćmy psy" - Maureen Jennings

Uciekaj szczurku do dziury, tam cię nie złapie pies bury...

   Nazwisko detektywa Sherlocka Holmesa nie trzeba przedstawiać. Ten znany i mocno uzdolniony człowiek w kwestii rozpoznania najtrudniejszych spraw kryminalnych jest powszechnie uznawany za najlepiej i najszybciej rozwiązującego zagadki detektywa. Ale na świecie jest jeszcze jeden osobnik, który może się z nim równać. A mianowicie chodzi o detektywa William’a Murdoch. Bohater serii autorstwa Maureen Jennings staje przed trudnymi zadaniami, w których stara się odkryć prawdziwą wersję wydarzeń, nawet w najbardziej niekomfortowych warunkach. „Spuśćmy psy” to kolejna część przygód utalentowanego kanadyjskiego detektywa, który z pewnością spodoba się największym miłośnikom kryminałów.

   Detektyw Murdoch niespodziewanie dostaje za zadanie udowodnić, że jego ojciec jest niewinny. Harry Murdoch oskarżony jest o morderstwo swojego przeciwnika, jednak podtrzymuje, że jest niewinny. Nie wiadomo jednak, dlaczego znaleziono go zamroczonego alkoholem w pobliżu miejsca zbrodni. Wiadomo zaś, że Harry i Delaney, ofiara, byli zaciętymi rywalami w walkach psów ze szczurami. Przed detektywem trudne zadanie, musi pospieszyć się z wyjaśnieniem zagadki, zanim jego ojciec zawiśnie na szubienicy…

   Postać detektywa Murdoch niezmiennie może się kojarzyć ze znanym Sherlockiem Holmesem. Łączy ich wiele cech wspólnych (podobne lata, gospodyni, zawód, zdolności), jednak w żadnym wypadku nie są oni identyczni. Obaj na swój sposób są oryginalni i tego należy się trzymać. Skupiając się jednak na detektywie Murdoch – należy przyznać, że jest on bardzo ciekawą i charakterystyczną postacią. Maureen Jennings wykreowała go w sposób niby przeciętny, a jednak wzbudzający sympatię i podziw. Dodatkowo połączyła go z wielce ciekawymi wątkami kryminalnymi, umieściła akcję w XIX wieku i wyszła naprawdę interesująca powieść. Dla entuzjastów kryminalnych zagadek czy też powieści historycznych – wprost idealna.

   „Spuśćmy psy” to kolejna część przygód skromnego, lecz zdolnego detektywa. Tym razem ma za zadanie stanąć w obronie ojca – osoby, która przez lata została zapomniana przez Murdocha. Śledzimy jego poczynania, jego odczucia, metody, jakimi posługuje się, aby zdobyć informacje, a także poznajemy fragmenty z życia innych postaci. Należy zwrócić uwagę właśnie na te elementy: są one z pozoru zwyczajne, ale dają nam poznać charakter bohaterów oraz ich potencjalną rolę w całym śledztwie. W tym działaniu jest metoda – tak można podsumować robotę autorki. Dzięki tak dobremu zobrazowaniu akcji mamy czytelność stu procentową, a w dodatku możemy skupić się nie tylko na poczynaniach bohaterów, ale również samemu pokombinować, podejrzewać i snuć podejrzenia.

   Kiedy sięgamy po książkę z elementami historycznymi, przeważnie zwracamy uwagę na dobre umieszczenie fabuły w realiach danych lat. W powieściach Maureen Jennings wiele razy możemy natknąć się na opisy ubioru czy też miejsc i trzeba przyznać, że wiek XIX nie jest obcy autorce. Czytając „Spuśćmy psy” (ale nie tylko) możemy śmiało zagłębić się w realiach tamtejszych lat, z zaciekawieniem śledząc kolejne strony. Jeśli ktoś lubi takie klimaty, a ponadto lubuje się w zagadkach kryminalnych – przygody detektywa Murdoch powinny znaleźć się w spisie lektur obowiązkowych tej osoby. Koniecznie.

   Mówiąc krótko: „Spuśćmy psy” to lektura godna wielkiej uwagi. Świetna akcja, mnóstwo zagadek i aura tajemniczości, która spowija fabułę, to jedynie przedsmak ciekawych perypetii detektywa Murdoch. Jeśli ktoś do tej pory nie poznał jego przygód, powinien szybko to nadrobić. Wielkie brawa należą się autorce za niebanalne stworzenie wciągającej powieści, która z pewnością może równać się wielkości samego Sherlocka Holmesa. Nie ma co się głowić, Maureen Jennings napisała coś fantastycznego, co powinno trafić do biblioteczki każdego miłośnika kryminałów. Ta pasjonująca lektura to nic innego, jak kawał dobrej literatury, którą z całego serca gorąco polecam! Naprawdę warto.

Autor: Maureen Jennings

Tytuł: Spuśćmy psy

Wydawnictwo: Oficynka

Rok wydania: luty 2013

Liczba stron: 450