"Wszyscy jesteśmy sterowani" - Paweł Olearczyk

Trudne wybory czasem okazują się...dziwne.

   Kiedy wybieram książkę do przeczytania, zawsze zastanawiam się dwa razy, czy aby na pewno może mi się spodobać dany tytuł. Rzadko wtedy odczuwam rozczarowanie, a nawet jeśli, nie jest to mega wielka sprawa, coś zawsze było wartego uwagi. „Wszyscy jesteśmy sterowani” autorstwa Pawła Olearczyka na początku zrobiła na mnie wrażenie zapowiedzią – miałam nadzieję na dobrą opowieść z morałem, dobrą obyczajówkę polskiej produkcji. Tymczasem okazało się, że wyrażenie „przeliczyłam się” nie wystarczy, aby określić swoje odczucia po lekturze. Moja dotychczasowa teoria legła w gruzach, a od tamtej pory zastanawiam się nad wyborem więcej niż dwa razy…

    Nick Agent to młody chłopiec, który stara się żyć dobrze i przykładnie. Uczy się pilnie, słucha dorosłych, nie popada w kłopoty… Nadchodzi jednak dzień, kiedy wszystko się zmienia. W jego życiu zapanuje chaos, którego w żaden sposób nie może powstrzymać. Proste wybory staną się sztuką arcytrudną, tym bardziej, że wiele z nich ktoś będzie chciał podjąć za niego.

   Od zawsze byłam tolerancyjna wobec kiepskich książek. Jedne były bardziej wkurzające, inne mniej, ale przez grzeczność i wyrozumiałość tolerowałam występujące błędy. „Wszyscy jesteśmy sterowani” okazało się fenomenem ostatnich miesięcy – w tym roku nie czytałam jeszcze tak dziwnej historii (gdzie słowo ‘dziwny” jest wersją łagodzącą). Kiedyś bym może machnęła ręką na liczne błędy, jednak podczas lektury  miałam niejednokrotną ochotę rzucić książką o ścianę. Dosłownie. Aby uchwycić wszystkie nękające mnie błędy fabuły, lepiej będzie, jeśli podzielę je na pojedyncze problemy i opisze krótko kilka z nich:

   Problem nr 1: Główny bohater. O nim wiemy tyle, co nic. Nazywa się Nick Agent ( dość nietypowo jak na polskie standardy), ma 15 numerek w dzienniku (15?) i wiemy, jak na imię ma jego matka. O jego cechach charakteru musimy dowiadywać się, wyczytywać między wersami. A cóż to są za cechy! Bohater zazwyczaj powinien budzić sympatię u czytelnika, „zaprzyjaźnić się” z nim, tymczasem za każdym razem miałam ochotę kopnąć go w tyłek. Dlaczego? Nick jest kumulacją wszelkich dziwacznych cech: maminsynek, beksa, osoba, która trzęsie portkami przy każdej dobrej do tego okazji, chłopak, który ucieka na widok nagiego ciała koleżanki i mężczyzna, którego podnieca widok dołeczków w damskim policzku [„Nick najbardziej lubił, kiedy dziewczyna się uśmiechała, ponieważ na jej twarzy tworzyły się wtedy takie delikatne dołeczki, które bardzo go podniecały” str.21]. Nie chciałabym mieć takiego kolegi…

   Problem nr 2: Brak potrzebnych informacji. W fabule, aby dobrze zrozumieć sens oraz działanie poszczególnych bohaterów, trzeba mieć dokładne dane na ich temat. Może nie od razu cały życiorys należy streszczać, ale wiek, szkoła itp. na pewno by się przydały. W tej książce brak jakichkolwiek informacji, które nakierowałyby czytelnika na dobre rozumowanie. Czytając „Wszyscy jesteśmy sterowani” mamy pobieżne dane, bez których w innej sytuacji człowiek mógłby się połapać, co i jak, jednak tutaj poprzez różnorakie zachowanie postaci nie wiemy, czy to szkoła podstawowa, czy gimnazjum, czy nawet zakład poprawczy (zdarzały się i takie momenty!). Nie wiemy, ile główny bohater ma lat, przez co jego zachowanie irytuje i wcale nie da się go zrozumieć.

   Problem nr 3: Bez emocjonalne podejście do niektórych wątków. Jeżeli autor decyduje się na dramatyzowanie, mógłby się chociaż postarać. Tymczasem każdy wątek, w którym występuje dramatyczna sytuacja, odbywa się to na zasadzie napisać – zapomnieć. A gdzie te emocje? Gdzie ten dramatyzm? Przykład: Na starym moście kolejowym miał miejsc wypadek – pociąg z pasażerami wpadł do wody, ginie mnóstwo osób (w tym burmistrz miasta). Reakcja bohaterów? Mały płacz (bardziej z szoku, że musieli to widzieć akurat oni) i myśl: trudno, stało się. Burmistrz nie chciał naprawić mostu, niech cierpi… To były jedne z licznych momentów, kiedy człowiek zastanawia się, co myślał autor, kiedy pisał takie sceny…

   Problem nr 4: Wygórowana wyobraźnia. Prawie w całej książce można zauważyć nieścisłości i naprawdę wielkie ślady wybujałej wyobraźni autora. Dlaczego? W miejscu, gdzie powinna być normalna szkoła, normalny świat, nic nie jest normalne. Raczej dziwne. I nierealne. Postaci oraz sytuacje opisane w fabule nie raz śmieszą, irytują, bądź po prostu denerwują, aż doprowadzają czytelnika do białej gorączki. Kto widział w swojej placówce (jakikolwiek poziom reprezentuje) dziewczynę, która molestuje i wykorzystuje seksualnie kolegów w szatni? Kto spotkał nauczyciela, który chwali się w szkole, że jest właśnie w ciąży? A później okazuje się, że to dziecko jednego z uczniów, z którym zdradziła innego ucznia? Wiadomo, że jest to fikcja literacka, czysty wymysł autora, ale bez przesady. To i tak nieliczne przykłady, ale większość z nich stworzyć może niezły tom fantasy dla ludzi o mocnych nerwach…

   Problem nr 5: Niedojrzały styl. Na okładce wyczytałam, że tą książkę autor napisał, będąc w gimnazjum. Ok, to nieco przytępiło mój zapał do książki, a już podczas czytania całkowicie traciłam nadzieję na polepszenie sytuacji. Chodzi dokładnie o fakt, że styl, jaki reprezentuje ta książka, jest wprost dziecinny. Nie ma dokładnego odniesienia do tytułu, przez większość fabuły, kiedy czytamy rozważania bohatera, mamy wrażenie, jakbyśmy czytali o dziecku ( w dodatku nie za bardzo rozwiniętym umysłowo). Wiele elementów zaprzepaściło szansę na dobrą konstrukcję książki, m.in. rozważania na temat słowa „gówno” [„Choć było to słowo powszechnie uznawane za wulgaryzm z kategorii soft, z jej ust było to jak balsam dla jego uszu. Co z tego, że ten balsam jest brązowy i śmierdzi, kiedy to ona go nim smaruje. Mógłby słuchać tego cały dzień bez przerwy. ‘Gówno, gówno, gówno…’ – szeptałaby mu do ucha, a on rozpływałby się w zachwycie.” Str. 23]. Jeśli coś takiego kogoś szokuje bądź zniesmaczy, mogę zapewnić, że to był dopiero początek książki…

   Od zawsze byłam tolerancyjna dla złych książek, aż w końcu trafiłam na „Wszyscy jesteśmy sterowani”. W życiu nie przeżyłam tak wielkiego rozczarowania lekturą. Spotykałam wiele tytułów, które miały pojedyncze incydenty, które zaważyły na ocenie, jednak ta książka bije wszelakie rekordy. Cała jest kompletnie źle poprowadzona, bohater to zwykły dzieciak o niezwykle małym sprycie (powiedzenie, że był idiotą zabrzmiałoby brzydko). Wątki są niedokończone, niektóre wprost przesycone „dziwacznymi” momentami, co daje efekt bardzo, ale to bardzo irytującej fabuły. Miałam nadzieję na dobrą lekturę z morałem (wiem, wiem, ale tytuł mnie zmylił), a dostałam dziwaczną komedię o chłopcu, co bał się podjąć jakąkolwiek decyzję. Jeśli spotkacie gdzieś ten tytuł, być może będziecie chcieli z ciekawości sprawdzić, czy naprawdę jest aż tak zła, ale z mojej strony zapewniam, że nie jest warta zachodu. Szkoda czasu, aby marnować go na takie lektury. 

Książkę przeczytałam dzięki uprzejmości wydawnictwa Novae res oraz wortalowi webook.pl, na którym również ukazała się ta recenzja: 

Autor: Paweł Olearczyk

Tytuł: Wszyscy jesteśmy sterowani

Wydawnictwo: novae res

Rok wydania: 2012

Liczba stron: 280

Stos lipcowy 10/2012

Witajcie kochani!
Jak tam Wasze wakacje? U mnie w końcu upały zelżały, cieplutko jest, ale nie za bardzo, tak jak lubię. Poza tym mam sporo czasu na czytanie książek i to mnie niezmiernie cieszy;)
Nie dawno pokazywałam stosik na początek wakacji, a teraz znów się uzbierał kolejny, zacny i jak najbardziej apetyczny;D Nie przedłużając, oto nowe tytuły na mojej półce:

Od góry zaczynając:

1. "Sherlock" - 3-odcinkowy serial do recenzji. Opinia już wkrótce:) Od firmy BestFilm

2. "Przepis na miłość" - j.w. RECENZJA

3. "Klątwa karłowatych mnichów" Wioletta Zatylna - od wyd. Novae res oraz wortalu webook.pl RECENZJA

4. "Zwykłe niezwykłe życie" Dorota Sumińska - wygrana na blogu Zakurzona półka:)

5. "Ucieczka znad rozlewiska" Katarzyna Zyskowska-Ignaciak - od wyd. Nasza Księgarnia.

6. "Cena krwi" Tanya Huff - od wyd. Fabryka słów. Recenzja wkrótce

7. "Lare i t'ae" Eleonora Ratkiewicz - j.w

8. "Dym i lustra" Neil Gaiman - od wyd. Nowa Proza

9. "Agnes Grey" Anne Bronte - od wyd. MG

10. "Bractwo Czarnego Sztyletu. Księżycowa przysięga" J.R. Ward - od wyd. Videograf

Za wszystkie książki bardzo dziękuję!

Bardzo dziękuję również za wszystkie zaproszenia do zabaw, za otagowania i inne;) Niestety z braku możliwości (czasu i internetu) muszę jak na razie odpuścić publikowanie takich postów, co mnie niestety bardzo smuci... Staram się też odwiedzać Wasze blogi regularnie, ale nie zawsze mogę je komentować, za co przepraszam.

Mam nadzieję, że wakacje pozwolą na częstsze odwiedziny mojego bloga, serdecznie zapraszam oczywiście:) Zauważyłam z resztą, że coraz więcej osób interesuje się moja stroną. Jest to ogromnie radosne, kiedy zakładałam bloga nawet nie sądziłam, że tak daleko zajdzie. Ale to tylko Wasza zasługa, dlatego ściskam Was za to:)

Ależ się rozpisałam. Miało być krótko i zwięźle...;/ No nic, zmykam, a Wam życzę jak najbardziej udanych wakacji. Dużo wypoczynku, no i książek:)

"Klątwa karłowatych mnichów" - Wioletta Zatylna

"Klątwa karłowatych mnichów" Wioletta Zatylna

   Coraz częściej czytuję pozycje literatury polskiej i, co najlepsze, coraz częściej te tytuły są coraz lepsze. Można spotkać wiele osób, które stronią od polskich tytułów, jednak jest to błąd, bowiem mamy w naszym kraju sporo utalentowanych pisarzy. Do tego grona mogę śmiało zaliczyć panią Wiolettę Zatylną, której książka „Klątwa karłowatych mnichów” do tej pory wywołuje na mojej twarzy uśmiech. Spowita w sporą dawkę humoru fabuła przedstawia się interesująco, a sama lektura wciąga już od samego początku. Do tego barwne postacie, świetne dialogi oraz ciekawe wątki dają efekt bardzo dobrze skomponowanej książki.

   Ewa, w dniu swojego ślubu, niewytłumaczalnym sposobem znajduje się na murze kościelnym i ze smakiem zajada się czereśniami. Widoczny brak wsparcia ze strony najbliższych powoduje, że kobieta ucieka z pomocą szalonego szofera. Zastanawiając się nad powodem tego zajścia, Ewa postanawia dowiedzieć się, czy w jej rodzinie zdarzyły się już podobne przypadki. Z pomocą babci Neli oraz zwariowanego szofera i bliskiego przyjaciela zagłębia się w różne zapiski na temat swoich przodków. Okazuje się, że niegdyś panienka Maszkowska, daleka krewna, kradła czereśnie znad muru kościelnego, przez co wysłana została do klasztoru. W uzupełnieniu o rodzinne opowieści Ewa dowiaduje się o klątwie, która ciąży nad jej rodziną. Klątwie karłowatych mnichów…

   Do przeczytania nie musiałam się długo przekonywać, sam pomysł wydał mi się wystarczająco ciekawy, aby sięgnąć po tą książkę. Zastanawiałam się, co może oznaczać ta klątwa karłowatych mnichów, dlaczego związana jest z czereśniami i młodymi kobietami. Przyznam, że po poznaniu odpowiedzi na te pytania jestem całkowicie usatysfakcjonowana rezultatem, a treść lektury na długo pozostanie mi w pamięci. No ale po kolei. Książkę czyta się bardzo dobrze i z ogromnym entuzjazmem, a jest to wynik mnóstwa komediowych scen i barwnego języka, jaki zastosowała autorka. Wypowiedzi bohaterów nie raz zwalają z nóg, a ciekawe powiedzonka zostają w pamięci. Ponadto fabuła nie jest wymagająca, lekkie i przyjemne perypetie postaci dostarczają mnóstwa emocji, zapewniając sporą dawkę ciekawych przygód. Bardzo miło spędza się z nią czas, który biegnie nieubłagalnie szybko, niemal niezauważalnie nastaje koniec lektury.

   Bardzo ważnym elementem, który nadaje wyraz całej fabule, są jej bohaterowie. Stanowią oni mechanizm, który napędza akcję, ich barwne osobowości dopełniają całość. Chociaż każdy z nich ma w sobie to „coś”, co sympatyzuje go z odbiorcą, to najbardziej wyróżnia się chyba pan Walenty Kołatek, szofer, który pomógł Ewie uciec sprzed kościoła. Jego niesamowicie śmieszne oraz pomysłowe powiedzonka bawią wprost do łez, upodobanie do filmów przenosi na życie codzienne, porównując ludzi i sytuacje do ich odzwierciedlenia kinowego. Pan Valentino vel Walenty emanuje radością, jego sympatyczna osobowość z pewnością uzyska niejednego fana. Osobiście bardzo go polubiłam, starszego mężczyznę zaklinającego na „puchnące parówki” bądź „na pingwina Kleofasa” wprost nie da się nie lubić…

   „Klątwę karłowatych mnichów” czyta się bardzo miło, lekka i przyjemna lektura świetnie nadaje się na każdy dzień w roku. Szybkie tempo akcji wpływa na tempo czytania, podobnie jak zgrabny styl pani Wioletty. Znajdziemy w niej sporo ciekawych wątków, od tajemnicy (czym jest owa klątwa) po romans (Ewa i Watek) oraz wiele, wiele innych. Polecam każdemu tą książkę, nie ma ona bowiem żadnych barier czytelniczych, każdy się w niej odnajdzie. Dobrze spełnia rolę niewymagającej lektury, nadaje się w sam raz na letnie dni. Zachęcam do przeczytania.

Za możliwość przeczytania dziękuję wydawnictwu Novae Res oraz wortalowi webook.pl, na którym również ukazała się ta recenzja:

Autor: Wioletta Zatylna

Tytuł: Klątwa karłowatych mnichów

Wydawnictwo: Novae res

Rok wydania: 2011

Liczba stron: 228

"Zamówienie z Francji" - Anna J. Szepielak

"Zamówienie z Francji" Anna J. Szepielak

W życiu istnieje wiele rzeczy, na które cierpliwie czekamy. Ale czy jesteśmy na tyle odważni, aby po nie sięgnąć?

Główną bohaterką książki jest Ewa, która pracuje jako fotograf. Jednak praca nie daje jej tyle satysfakcji, ile by chciała. Pewnego jednak dnia dzięki swojej koleżance dostaje jako zlecenie pewien projekt, który ma zrealizować… we Francji. Kobieta decyduje się na ten krok i do słonecznej Francji wyrusza wraz z Elizą: kobietą, która mianuje Ewę naczelna tego projektu, ponieważ twierdzi, że tylko ona, będąc właśnie kobietą będzie w stanie zrealizować zlecenie. Kiedy znajduje się na miejscu, dostrzega piękny dom i rodzinę w nim mieszkającą. Z miejsca zaprzyjaźnia się z nimi. Z czasem słyszy ich historię i jej życie się odmienia.

Samo umiejscowienie fabuły wyszło autorce na plus. Słoneczny kraj jakim jest Francja… wiele z Nas pewnie chciałoby się tam znaleźć. W końcu francuski to taki piękny język. A kraj sam w sobie jest urokliwy.

Czytając książkę można łatwo wczuć się w bohaterów, ich sytuację. Przedstawiona historia rodu pani Konstancji była naprawdę ciekawa, z zapartym tchem śledziłam kolejne jej wątki. Tak jak i życiowe wybory i zmiany Ewy. Poza tym autorka postarała się przy opisach otoczenia, szczegółowe notatki w pełni pozwoliły przenieść czytelnika w miejsce, które właśnie opisywała. W przenośni oczywiście.

Jak zawsze w książkach doszukuję się wątków miłosnych. Tutaj tak wyraźnie nie był on rozpisany, a jednak się pojawił. I to w taki subtelny sposób… Gerard, który w swych cechach przypominał ideał mężczyzny pojawił się w idealnym momencie i za to mu chwała.

Na koniec chce jeszcze powiedzieć coś o okładce. Spodobała mi się, jest prosta a jednak przykuwa wzrok. Zapowiada wiele, jakieś tajemnice, a kiedy sięga się po taką książkę, z taką fabułą, po prostu nie można być niezadowolonym.

Polecam oczywiście poczytać.

Autor: Anna J. Szepielak

Tytuł: Zamówienie z Francji

Wydawnictwo: Novae Res 

Rok wydania:  2010

Liczba stron: 359