"Drugi brzeg" - Michał Gołkowski

Witajcie ponownie w Zonie!

   Jeśli planujecie wrócić do Zony, nadarzyła się świetna okazja. Mianowicie ukazała się nowa książka Michała Gołkowskiego pt. „Drugi brzeg”, która jest kontynuacją świetnego „Ołowianego świtu”. Co znajdziemy w tej części? Dużo „spacerów”, rozmów sam ze sobą, niewybrednego humoru i oczywiście jakże bogate tereny czarnobylskiej ziemi. Bohater Miszka prowadzi czytelnika na skraje, gdzie dotąd nigdy nie docierał. A napięcie, z jakim opowiada każde zdarzenie, trzyma w napięciu do ostatniego zdania.

   „Drugi brzeg” to dalsza część podróży stalkera Miszki. Czytając powieści Gołkowskiego wędrujemy razem z bohaterem po terenach czarnobylskiego cmentarzyska, gdzie każdego stalkera czeka nie lada wyzwanie. Przetrwanie to jedno, z drugiej strony jednak Miszka przeżywa wiele, powiedzmy, emocjonujących przygód. Są one zobrazowane bardzo szczególnie. To główny bohater relacjonuje nam każdą chwilę, dlatego mamy do czynienia z bezpośrednią akcją. I tu trzeba na chwilę przystanąć, bowiem właśnie ten element świetnie tworzy fantastyczną historię. Narrator traktuje czytelnika bardzo osobliwie, opowiada swoją podróż, swoje działania w bardzo interesujący sposób. Czytanie w tym momencie zamienia się w swego rodzaju słuchowisko, gdzie stalker Miszka opowiada swoje przygody. Dodajmy do tego szczyptę niezawodnego humoru i otrzymamy w rezultacie wyśmienicie opowiedzianą historię.

   Spojrzenie na Zonę nie wydaje się ciekawe, przynajmniej dla osób, które nie interesują się tym tematem. Autor jednak pisze w taki sposób, że zdołałby przekonać najbardziej opornych. Ponadto zapewnia czytelnikowi wiele frajdy z przygód, jakie spotykają bohatera. A jest ich niemało! Wciąż coś się dzieje, raz spokojniej, raz gwałtowniej. Nawet koszmary bohatera są w stanie wywołać emocjonalny dreszcz. A wszystko to zaledwie na niespełna czterystu stronach… Sukces estetyki wieńczy z pewnością galeria szkiców pana Radomskiego, które w dużej mierze ułatwiają zobrazowanie tego i owego. Efekt połączenia treści i rysunku wyszedł interesująco. Co najmniej, rzec można.

   „Drugi brzeg”, mówiąc wprost, to fantastyczna lektura. Często się zdarza, że kontynuacja przygód jednego bohatera nie wychodzi autorom zbyt dobrze, jednak Michał Gołkowski poradził sobie po mistrzowsku. Prawdopodobnie przyłożyła się do tego sama pasja autora, którą idzie wyczuć na każdej stronie jego powieści. Duże zaangażowanie w przygody widać na pierwszy rzut oka, co przekłada się na treść i odbiór tej treści. Do zagorzałych fanów Zony nie należę, jednak dzięki temu autorowi powoli zaczyna się to zmieniać. Dla każdego miłośnika będzie to z pewnością gratka. Dla pozostałych – z pewnością bogata w ciekawą treść lektura. Polecam!

Autor: Michał Gołkowski

Tytuł: Drugi Brzeg

Wydawnictwo: Fabryka Słów

Rok wydania: 2014

Liczba stron: 389

"Ołowiany świt" - Michał Gołkowski

Czy jesteś gotów wejść do Zony?

   Czy ktoś z was kojarzy, czym jest S.T.A.L.K.E.R.? Ja poznałam tą nazwę dzięki bratu, który dość szczegółowo opowiedział mi, czym zajmują się stalkerzy. Nie mylić oczywiście z osobą, która prześladuje innych – to coś zupełnie innego. Stalker, o którym mowa jest w książce Michała Gołkowskiego, to człowiek znajdujący się na terenie Zony: obszarze wokół elektrowni jądrowej w Czarnobylu. Zajmują się oni zbieraniem artefaktów, które w tajemniczy sposób wytworzyły się na jej terenie. Walczą nie tylko z mutantami i anomaliami, ale również o przetrwanie w bardzo trudnych warunkach... Dla niektórych może się to wydawać dziwne, niedostępne. Jednak jest w tym coś naprawdę intrygującego i mocno wciągającego, co czyni z nas nie tylko czytelnikami, ale również stalkerami.

   Uniwersum S.T.A.L.K.E.R.a oczami Polaka – stara mleczarnia, martwy cieć, zapomniany kalendarz i wieża w środku lasu. Wchodzisz w to? Zresztą, już jesteś. Wszyscy jesteśmy – stalkerami. Dziećmi Sarkofagu. Tutaj wrogiem jest zło, które może czaić się tuż obok, za naszymi plecami. Może przyjmować różne postaci, imiona i kształty; jednak najstraszniejszym, co możemy spotkać w Zonie - jest człowiek.*

   Jak wspomniałam, pojęcie o Zonie, o Stalkerach poznałam dzięki bratu oraz dzięki grze komputerowej, do której mnie zachęcił. Nie jestem typowym fanem tego rodzaju rozgrywek, opowieści, jednak mają w sobie coś, co potrafi zaintrygować. Chyba jest to ten niedostępny i dziwny świat, odrębny teren, który tworzy się wokół elektrowni czarnobylskiej. Przedstawione nie tylko w serii gier S.T.A.L.K.E.R., ale również w książce Michała Gołkowskiego, o której będziemy teraz mówić. Przedstawiona historia to losy polskiego stalkera – Miszy, zwanego też Misiem. Wkracza do Zony, która go kusi i przyciąga. Chce poznać jej tajemnice, pozbierać artefakty, ale nie jest to łatwe, od kiedy nie jest sam w tym miejscu. Każda chwila to walka o przetrwanie. Ale również pełne zagadek, które nieustannie proszą się o je odkrycie… Przyznajcie, że wygląda to ciekawie. Nieco mrocznie, intrygująco, ale przede wszystkim ciekawie. Świat Zony i stalkerów niesamowicie potrafi wciągnąć, naprawdę. Pochłania czytelnika jak Zona Stalkera. Jeśli już raz wkroczy się w świat akcji tej powieści, nie ma przeproś – zostaje się do końca.

   Co do treści i pomysłu nie można mieć zastrzeżeń. Jeśli fani gry dostaną w ręce ten tytuł, z pewnością będą

usatysfakcjonowani. Ale aby zachęcić czytelnika, potrzeba czegoś więcej. Akcji, napięcia, świeżych wątków… I trzeba stwierdzić, że faktycznie tego typu rzeczy jest tutaj pod dostatkiem. Z pewnej perspektywy opisywane w pierwszej osobie wydarzenia mogą przytłaczać nieco swoją intensywnością, jednak dobra narracja, zawierająca swobodę, lekko ironiczną barwę, poprawia nie tylko wyraz estetyczny, ale z pewnością pozwala na szybkie i wciągające czytanie. Co więcej, opisy przeważają w tym wypadku, co mnie osobiście ucieszyło, a dodając do tego tą lekką ironię, ciekawe podejście bohatera do bycia Stalkerem sprawia, że fabuła nie wygląda już tak strasznie. Nie ma co się bać tej tematyki (Czarnobyl i te sprawy…), nie wygląda ona tak strasznie jak się wydaje. Nie ma co również obawiać się niewiedzy na ten temat – autor zadbał o wyjaśnienie każdego szczegółu, z każdą nową informacją jesteśmy na bieżąco.

    Mówiąc krótko, polska wersja Zony, widziana oczami polskiego autora, wygląda równie ciekawie jak jej pierwotna wersja, w której miałam okazję ją poznać. Pokuszę się nawet o stwierdzenie, że wędrówka z bohaterem Gołkowskiego po terenach czarnobylskich była nieco ciekawsza i intrygująca aniżeli w grze i opowieściach. „Ołowiany świt” czyta się z nieskrywaną pasją, fabuła wciąga niezmiernie i tworzy z czytelnika kolejnego Stalkera, gotowego stawić czoła Zonie. Pełna przygód, krwawej nawet akcji oraz nietypowego Fast-romance książka pozwala na przeżycie wielu godzin na dobrej rozrywce. Dla wielbicieli gry – wręcz rarytas, lektura obowiązkowa. Dla innych – coś ciekawego, co sprawi, że poczują się w świecie nierealnym. Naprawdę godna polecenia pozycja.

*opis wydawcy

Autor: Michał Gołkowski

Tytuł: Ołowiany świt

Wydawnictwo: Fabryka słów

Rok wydania: kwiecień 2013

Liczba stron: 360