"Dziesiąty krąg" - Jodi Picoult

"Dziesiąty krąg" Jodi Picoult

   Jodi Picoult znana jest z tego, że w swych książkach porusza trudne tematy. Głównie są to problemy rodzinne, o których niełatwo jest mówić głośno. „Dziesiąty krąg” to kolejna powieść tej autorki, która zawiera w sobie przesłanie o ludzkim cierpieniu, o cierpieniu rodziny i o tym, jak łatwo paść ofiarą przez niewypowiedzenie na głos słowa „nie”. Pani Picoult po raz kolejny udowodniła, że w prosty, przystępny i ogromnie ciekawy sposób można przedstawić niełatwą historię.

   Daniel Stone to znany rysownik komiksów, który swą mroczną przeszłość zostawił dawno za sobą. Teraz jest wzorowym ojcem i mężem. Kiedy jego córka, Trixie, oskarża swojego byłego chłopaka o gwałt, w Danielu budzi się ogarnięty szałem mściciel. W tej sytuacji relacje ojciec-córka muszą ulec zmianie. Tymczasem Laura, żona Daniela, zrywa swój dotychczasowy romans, aby móc jakoś uratować swoje małżeństwo. Czy uda jej się ta sztuka, kiedy jej rodzina zostanie posądzona o… morderstwo? Jak poradzą sobie w takiej sytuacji?

   Nie da się ukryć, że należę do szerokiego grona fanów twórczości Jodi Picoult. Pochłaniam jej książki jedna za drugą i wciąż czuję niedosyt. Jeszcze niedawno nawet nie znałam tego nazwiska, a teraz dziwię się, że tak długo zwlekałam z czytaniem powieści pani Picoult. „Dziesiąty krąg” jest kolejną książką, jaką zdołałam przeczytać i znów jestem pod ogromnym wrażeniem. Wielokrotnie natrafiałam na negatywne oceny tej książki i muszę powiedzieć, że się z nimi nie zgadzam. Otóż fabuła i tym razem zdołała mnie do siebie przyciągnąć. Mimo swojej trudnej tematyki, pani Picoult potrafiła mnie zaskoczyć, zainteresować i w dodatku zaimponować nowymi pomysłami. Ponadto szczegółowe przedstawienie problemu pozwoliło mi na dokładne poznanie sprawy oraz zdobycie wiedzy na tematy, o których nie miałam pojęcia.

   Historia ta przepełniona jest walką o to, co w życiu najważniejsze: zaufanie, miłość i szczęście. Bohaterowie zmagają się z trudami codzienności, dźwiganiem ciężaru obowiązków, jakie na nich spadły po oskarżeniu o gwałt. I jest to opisane w sposób szczególny, który nie pozwala czytelnikowi choć na chwilę zostawienia bohaterów samych. Realność wszystkich zdarzeń, opisanych zachowań sprawiają, że sami stajemy się postacią powieści. I do końca, z zapartym tchem śledzimy poczynania „swoich kolegów”.

   Daniel Stone, główny bohater, jest autorem komiksów. W książce można znaleźć fragmenty jego nowego projektu, o którym pisze autorka. Jest to dodatkowe urozmaicenie, obok świetnej fabuły można obejrzeć i poczytać komiks, stworzony przez Daniela. Jest to o tyle ciekawe, że dodatkowo pani Picoult zawarła w nim ukryte przesłanie, które czytelnik musi sam odnaleźć na podstawie opisanego sposobu, w jaki udało się zejść bohaterom: Danielowi i Laurze. To świetna zabawa, w którą i ja postanowiłam się włączyć. A jakie to przesłanie? Nie zdradzę, nie popsuje innym tej przyjemności.

   O książkach pani Picoult można rozmawiać bardzo dużo, jednak wciąż słowa będą krążyć wokół jednego: że ta autorka jest mistrzynią w tworzeniu fabularnych historii. W swojej książce „Dziesiąty krąg” po raz kolejny udowadnia swój wielki talent, porywając czytelnika w świat ludzkich problemów, które na pozór powinny odstraszać. Jednak za każdym razem jest inaczej, sposób, w jaki opisuje ona każdy wątek jest wyjątkowy. I sprawia, że chętniej wczytujemy się w przedstawioną przez autorkę fabułę. Gorąco polecam.

Autor: Jodi Picoult

Tytuł: Dziesiąty krąg

Wydawnictwo: Prószyński i S-ka

Rok wydania: 2007

Liczba stron: 367

Stos czerwcowy 8/2012

Cześć kochani!
Za nami maj, czerwiec trwa w najlepsze. Czujecie już zbliżające się wakacje? Ja na razie niestety nie, przygotowania do egzaminów trwają, więc i czytanie pójdzie słabiej;/ Korzystając z chwili wrzucam kolejny już stosik książkowy, który uzbierał się w czasie początku miesiąca;)

Od góry zaczynając:

1. "Mała Dorrit" - kolejny film do recenzji;) Kolejny raz jestem zachwycona wydaniem płyt oraz trafnym wyborem;) Wkrótce recenzja.

2. "Czarny piątek" Alex Kava - pożyczona. Autorkę uwielbiam, więc nie ma się co dziwić:P

3. "Mistrz" Andy Andrews - wygrana w konkursie wydawnictwa Otwartego dla Ciebie

4. "Mroczny obrońca" Christine Fehan - kolejna wygrana, tym razem na Gildii.

5. "Piosenki dla Pauli" Blue Jeans - recenzyjna od wyd. Jaguar. Czytałam różnorakie zdanie na jej temat, teraz jest okazja wyrobić sobie o niej ostateczne zdanie.

6. "Dworzec ZOO" David Downing - recenzyjna od wyd. Replika i wortalu webook.pl

7. "Nieśmiertelność. Wieża" Wolfgang Hohlbein - recenzyjna od wyd. Telbit

Za wszystkie książki serdecznie dziękuję!

Wybaczcie mi, że ostatnio zaniedbuje Wasze blogi, jednakże ból ręki daje mi się we znaki;/ Pisałam wcześniej o tym, że po pewnym upadku miałam podejrzenie złamania. Na szczęście kość jest cała, ale ból, opuchlizna i drętwienie wciąż się utrzymują mimo prób okładów, usztywnień i innych mecyi. W nadchodzącym tygodniu wybieram się do lekarza, w końcu musi być tego jakiś powód...

W miarę możliwości będę Was odwiedzać, nie martwcie się;) Co jakiś czas bd się również przypominać, nawet jeśli nie recenzją, żebyście w czasie moich egzaminów nie zapomnieli o mnie:P Już wkrótce wakacje, więc tylko odliczanie zostało. No i te egzaminy. Ale jakoś to będzie;)

Pozdrawiam kochani!

"Myślę, więc nie jestem" - Anna Pliszka

"Myślę, więc nie jestem" Anna Pliszka

   Samobójstwo to trudny temat, który niezbyt często się podejmuje, a już wcale nie mówi się o nim ze swobodą i głośno. Bardzo rzadko poruszane są kwestie ludzi, którzy dotknięci tragedią chcą odebrać sobie życie. Są oni raczej wytykani palcami i traktowani inaczej, źle. A tak naprawdę, to kim oni są? Jak się czują? Co myślą? To trudne zagadnienie przedstawia w swojej książce Anna Pliszka. „Myślę, więc nie jestem” przedstawia obraz młodej kobiety, która po stracie bliskiej osoby zadręcza się ciągłymi myślami, które prowadzą człowieka na samą krawędź…

   Asia to młoda kobieta, która po stracie ukochanego mężczyzny nie widzi w swoim życiu żadnego sensu. Miewa myśli samobójcze. W swojej rodzinie również nie ma oparcia, zwłaszcza w ojcu, który potępia każde jej zachowanie. Podporą Asi staje się Synapsis, z którą mailuje. Poznana na pewnym forum kobieta służy jej dobrym słowem i poradą. To dzięki niej jakoś staje powoli na nogi, odcina się od dawnego życia. Jednak czy wszystko pójdzie dobrze? Czy Asia wyleczy się ze swoim myśli?

   Przyznam, że tematyka jest dość trudna i odmienna jak dla mnie. Na początku wahałam się, czy zgodzić się na nią czy też wybrać co innego. Jednakże po krótkim zastanowieniu postanowiłam przeczytać ją, aby oderwać się od codziennej rutyny czytania ‘zwyczajnych’ książek. Szczerze muszę przyznać, że nie żałuję decyzji, gdyż lektura okazała się bardzo pouczająca i jak na trudny temat, wciągająca. Autorka dosyć szczegółowo odkryła przed czytelnikiem rozum i myśli samobójcze bohaterki. To sprawia, że można choć spróbować zrozumieć taką osobę. Nie jest łatwo jednak postawić się na miejscu Asi, która w swym życiu nie widzi głębszego sensu. A przecież jest ona człowiekiem z problemami, które miewa większość ludzi. To jeden z wielu dowodów na to, że fabuła tej książki nie jest prosta.

   Chociaż cała książka nie ma nawet dwustu stron i tak obfituje w bogatą treść. Jestem pod wrażeniem umiejętności autorki, która potrafiła przedstawić ten problem rzeczowo, dokładnie, w tak krótki sposób. Zastanawiałam się, jak taki głęboki temat może zmieścić się w tak małej objętości. Jak widać, może i w dodatku jest to treść ‘dokończona’, nie ma w niej brakujących, przypadkowo wysuniętych wątków.

   W treści występują zapiski maili, które piszą do siebie Asia i Synapsis. Dzięki nim widać wyraźnie punkt widzenia głównej bohaterki jak i osoby, która chce jej pomóc. Wywiązał się z tego swoisty dialog, który pokazuje przebieg wszystkich zdarzeń, jakie miały miejsce. Wpływ na to ma również narracja pierwszoosobowa, która ukazuje każdą myśl, każdą uwagę i każde zachowanie Asi. To rzutuje na naszą ocenę jej postaci, ale również pokazuje, obnaża jej osobę, wiemy, jaka naprawdę jest. I to pozwala na lepsze zrozumienie nie tyle, co jej osoby, ale całej treści.

   Podsumowując, książka pani Anny nie należy do łatwych, jednakże nie oznacza to, że nie jest dla każdego. W tym przypadku raczej nie jest to kwestia gustu, tą książkę powinien przeczytać każdy, bez względu na swoje preferencje literackie. Omawiany w niej temat, często pomijany, jest trudny lecz przystępny. Warto zapoznać się z jej treścią, aczkolwiek nigdy nie wiadomo, czy czasem nie spotkamy kogoś takiego jak Asia. Oby nic takiego nie miało miejsca, jednak wiadomo, jak życie potrafi być kapryśne…

Za możliwość przeczytania dziękuję serdecznie Warszawskiej Firmie Wydawniczej:

Autor: Anna Pliszka

Tytuł: Myślę, więc nie jestem

Wydawnictwo: Warszawska Firma Wydawnicza

Rok wydania: 2011

Liczba stron: 168

"Kawalerowie Angeliny" - Brian O'Reilly

"Kawalerowie Angeliny. Opowieść z włoskiej kuchni" Brian O'Reilly

   Przepis na potrawę dnia. Składniki: kilogram szczęścia, kilogram miłości, litr zdrowia, trzy łyżki wsparcia, pół kilograma dobroci, pięć sztuk pomyślności, kilka kawałków uśmiechów, dwie szklanki radości oraz kilka kropel czułości. Dodatkowo kieliszek smutku, parę kropel słonych łez oraz wiórki goryczy do posypania. Wykonanie: wszystkie składniki dokładnie wymieszać w dużym pojemniku o czterech kończynach, zapiec w temperaturze 36 °C aż zdrowo się zarumieni. Udekorować według uznania. Smacznego życia!

   Angelina niespodziewanie traci swojego ukochanego męża. Po jego odejściu swój żal i złość przelewa na jedyne odpowiadające jej zajęcie – gotowanie. Przygotowuje różne potrawy, od pysznego spaghetti do złocistego kurczaka, po czym rozdaje ugotowane specjały swoim zaskoczonym sąsiadom. W ten sposób poznaje Basila, który jest wręcz zachwycony jej potrawami. Proponuje, aby Angelina gotowała dla niego. Dzięki temu wieść o jej kuchni rozchodzi się i tak stopniowo zaczyna gotować dla kolejnych samotnych mężczyzn. Okazuje się, że poprzez gotowanie można zyskać naprawdę wiele, a już szczególnie szansę na nową miłość…

   Należę do osób, które uwielbiają włoską kuchnię. Kiedy nadarzyła się okazja przeczytania książki Briana O’Reilly’ego, od razu się zgodziłam, ponieważ nawiązuje ona właśnie do potraw tamtejszego kraju. Historia obyczajowa młodej kobiety, która wcześnie została wdową w połączeniu z wyśmienitymi przepisami, zawartymi wewnątrz dały wynik świetnej lektury, która oczarowuje niejednego czytelnika. Książka zapewnia świetną zabawę z gotującą Angeliną, ale również mnóstwo emocjonalnych chwil, podczas których losy bohaterów nie są nam obce. Ponadto dobre poprowadzenie fabuły, w którą wplecione zostały kulinarne wyczyny, dało rezultat wciągającej, nieco zaskakującej (przynajmniej w niektórych momentach) akcji.

   Dodatkowym atutem książki jest jej prostota, gdzie losy zwyczajnych ludzi mieszają się w jedno. Tym samym nie ma się wrażenie sztuczności, bohaterowie, również normalni, bez żadnych wyimaginowanych zdolności są bardziej przystępni i łatwo się z nimi sympatyzować. Poza tym książka ujmuje czytelnika ciepłem, jaki wydziela. Atmosfera, jaka panuje wśród bohaterów, ich losy… wszystko to zostało opisane w sposób charakterystyczny i ciekawy, dzięki czemu odczuwamy to na własnej skórze.

   Podsumowując, książka „Kawalerowie Angeliny” jest naprawdę ciekawą i wciągającą lekturą na każdy dzień w roku. Oprócz zwolenników obyczajówek z pewnością przyciągnie niejednego fana kulinarnych zmagań, a to za sprawą przepisów, jakie można w niej znaleźć. Z Angeliną można ugotować wiele wspaniałych włoskich potraw, m.in. jajka po benedyktyńsku, babeczki z kremem karmelowym oraz napoleonki z bakłażanów. Prawda, że brzmi smakowicie? Ale to oczywiście przedsmak całej książki. Dlatego polecam wszystkim zapoznać się z lekturą, zastrzegając, abyście nie czytali jej o pustym żołądku, bo to różnie może się skończyć…;)

Za możliwość przeczytania dziękuję serdecznie wydawnictwu Replika oraz wortalowi Webook.pl, na którym również ukazała się ta recenzja:

Autor: Brian O'Reilly

Tytuł: Kawalerowie Angeliny. Opowieść z włoskiej kuchni

Wydawnictwo: Replika

Rok wydania: maj 2012

Liczba stron: 377

"Lucian" - Isabel Abedi

"Lucian" Isabel Abedi

   Kto dziś nie słyszał o książkach, w których śmiertelniczka połączyła się w gorącym uczuciu z nienaturalną istotą? Nie ważne, czy z wampirem, wilkołakiem, aniołem czy innym paranormalnym stworzeniem. Ostatnio takie książki są najbardziej rozchwytywane przez czytelników, zwłaszcza czytelniczki, które uwielbiają przeżywać romanse razem z ich bohaterkami. Jednak ich wysyp zdołał już się „przejeść” niektórym, chociaż i to nie przeszkadza autorom w coraz nowszych projektach o tej tematyce. „Lucian” autorstwa niemieckiej pisarki, Isabel Abedi, należy właśnie do kategorii książek, która mimo swojej coraz bardziej oklepanej kategorii, wciąż zachwyca niejednego czytelnika i wbrew pozorom, wydaje się ciekawa.

Rebeka spotyka na swej drodze Luciana – chłopaka, który nie wie kim jest. Ma on dziwne sny z jej udziałem, a w dodatku oboje czują, że coś ich do siebie przyciąga. Mimo prób trzymania się na dystans wciąż niewidzialny magnes pcha ich ku sobie. Łącząca ich więź wydaje się zbyt silna, aby żyć osobno. Kim w takim razie jest Lucian i co będzie z nim i Rebeką? Czy dadzą się prowadzić niewidzialnej magii przyciągania?

   Czytałam wiele pozytywnych opinii na temat tej książki, więc kiedy nadarzyła się okazja, skorzystałam z niej i chętnie wybrałam pozycję napisaną przez panią Isabel Abedi. Ciekawa okładka jak i tajemniczy opis dodatkowo wzbudziły moje zainteresowanie. Pięćset stron ani trochę mnie nie zraziło. Kiedy więc chwyciłam za nią, miałam wygórowane oczekiwania. Nie mogę powiedzieć, że ich nie spełniła, jednak w pewnym sensie byłam zawiedziona. Ale zaczniemy od dobrych stron. Pozytywnym aspektem książki jest styl autorki, który wciąga i nie pozwala na chwilę się oderwać. Mimo niedociągnięć fabuła mknie do przodu i nim się czytelnik obejrzy, już czyta koniec. Umiarkowana dawka akcji w tym przypadku jest dobrą cechą, ponieważ zwalnia to nieco pęd czytania, więc zrozumienie wszelkich informacji jest ułatwione.  Ponadto niektóre wątki uwydatniają cały pomysł w taki sposób, że retuszują wszelkie powielone schematy, dzięki czemu czytelnik zapomina o nich i odnosi wrażenie, że to zupełnie inna, ciekawsza książka.

   Minusów jest sporo, jednak nad wszystkimi nie będę się rozwodzić. Głównym problemem jest to, że ta fabuła mogłaby być znacznie lepsza, gdyby autorka postarała się wpleść trochę więcej nutki tajemniczości. Tak niestety wyszła przewidywalna historia, nieco banalna, która tylko kilka razy podczas całej pięćset stronowej akcji zdołała zaskoczyć. Ponadto niektóre wątki zostały wyolbrzymione, lekko niezrozumiałe , przez co nie pasowały do całości. A szkoda, ponieważ pomysł i cała książka mają spory potencjał, który niestety nie został dobrze uformowany i wykorzystany.

   Jeśli chodzi o postacie, są one zwyczajne, w żaden sposób się nie wyróżniają. Nawet Lucian, który okazuje się kimś więcej niż człowiekiem. Przedstawiony został w taki sposób, aby czytelniczki mogły odebrać go jako niebezpiecznego i pociągającego mężczyznę, który ostatecznie związuje się z ‘przeciętną’ dziewczyną. Taki schemat jest już znany między innymi ze „Zmierzchu” Stephenie Meyer. Jednakże w pewnym stopniu można go polubić, tak jak Rebekę, która mimo swojej wady wyolbrzymiania każdej sprawy, wydaje się dość sympatyczna.

   Książka ta chociaż nie jest wysokich lotów, to w pewnym sensie można ją uznać za ciekawą i miłą lekturą dla każdego miłośnika fantasy. Może zaskoczyć, lecz w większości może po prostu zawieźć. Jednakże mimo swoich wad śmiało można ją przeczytać. Bardzo szybko się ją czyta, lekko odstraszających pięćset stron wcale a wcale się nie odczuwa i wbrew ilości można pochłonąć ją w jeden dzień. Śmiało mogę polecić, jednakże bardzo wymagającym czytelnikom polecałabym ją chwycić w czasie, gdy już nic lepszego nie będzie pod ręką.

Za możliwość przeczytania serdecznie dziękuję wydawnictwu Nasza Księgarnia:

Autor: Isabel Abedi

Tytuł: Lucian

Wydawnictwo: Nasza Księgarnia

Rok wydania: 2011

Liczba stron: 528

Podsumowanie maja...:)

Witajcie;)
No i tak kolejny miesiąc upłynął. Maj za nami. Aż się dziwię, jak to tak szybko zleciał ten czas, dopiero sumowałam kwiecień, już teraz podliczam maj... Ech, nic nie poradzimy, tak już jest. Czerwiec mam nadzieję upłynie jeszcze szybciej, a to za sprawą zbliżających się egzaminów i w końcu upragnionych wakacji;) Nie mogę się już doczekać, aż nadejdzie ten pełen wolności czas.
Bez zbędnych dalszych pogadanek (znowu się człowiek rozgadał), przedstawiam bilans miesiąca MAJA:
Liczba książek przeczytanych w miesiącu maju: 13
Liczba zrecenzowanych książek: 9 (2 recenzje wciąż czekają na akceptację)
Liczba stron przeczytanych w tym miesiącu: 5090, co daje dziennie: ok. 164
Liczba odwiedzin w miesiącu maju: 2672
Książka, która w tym miesiącu była moją ulubioną: "Zaginione wrota" Orsona Scotta Carda 
Autor, który w tym miesiącu był moim ulubionym: Mary Hooper,
Liczba wygranych konkursów: 2 


Bilans gorszy od zeszłego miesiąca, ale to wynik ciągłego braku czasu no i małych problemów rodzinnych. Pożegnałam w tym miesiącu bardzo bliską mi osobę, więc to również odbiło się na książkach. No, ale zbliżają się wakacje, w maju nawiązałam nowe współprace, między innymi z firmą BestFilm, dla której recenzuję filmy;) Jeden już za mną, drugi wkrótce przyjdzie;) Na razie odganiam się od nowych propozycji, jako że muszę wyswobodzić się w natłoku obowiązków, zbliżające się egzaminy powoli dają o sobie znać. Ale jak tylko przyjdą wakacje, ruszamy z kopyta:D
Można zauważyć, że ostatnio mniej komentuję Wasze recenzje/notki, ale to wynik braku czasu. Teraz w dodatku muszę odłożyć w czasie napisanie recenzji do "Luciana" i "Kawalerowie Angeliny", a to przyczyna bolącej ręki. W ostatnim czasie miałam mały domowy wypadek i teraz podejrzewają u mnie pęknięcie kostki tuż przy nadgarstku;/ Ostatkiem sił piszę podsumowanie i zbieram się do łóżka, aby ręka nieco odpoczęła. W poniedziałek dowiem się wszystkiego, co i jak, więc trzymajcie kciuki, żeby gipsem się nie skończyło, bo nie dość, że pisanie recenzji mi nie pójdzie, to w dodatku zbliżające się egzaminy będą pod znakiem zapytania...;/
Pozdrawiam serdecznie! I wszystkiego naj dla wszystkich dużych i małych z okazji Dnia Dziecka:)

Filmik na poprawę nastroju. Szybko wpada w ucho;)