środa, 11 marca 2015

"Quilling. Cuda z papieru. Daj się wkręcić!"

Zakręcona zabawa!

   Wiele osób pyta mnie o hobby. Że książki – to oczywiste. Jednak od jakiegoś czasu zajmuję się również Quillingiem.  A cóż to takiego? – pytają wtedy. To coś zarówno prostego i efektownego, z czego można zrobić praktycznie wszystko. Jest to technika zwijania papieru, tworzenia ozdób z cienkich paseczków papieru, które uformowane w różne kształty tworzą obrazek bądź figurę w 3d. Tę technikę coraz częściej widujemy na kartkach świątecznych/urodzinowych, a nawet małych modelach przestrzennych. Świetnie to wygląda, prawda? Jeśli zatem chcielibyście zacząć swą przygodę z Quillingiem, zachęcam do zapoznania się z ciekawą książeczką Joanny Tołłoczko i Piotra Syndomana. Znajdziecie tam wszystko, co potrzebne jest początkującym quillingowiczom.


   Chociaż trochę tej techniki poznałam, z wielką chęcią przejrzałam poradnik. Znajdziemy w nim wszystko, czego potrzebuje każdy początkujący – od opisu narzędzi potrzebnych do tworzenia quillingowych elementów aż po przykładowe prace, które można wykonać. Prosto, krok po kroku, z dobrą ilustracją – wszystko, by ułatwić sprawę. Bo Quilling sam w sobie jest naprawdę prosty, wystarczy chęć i trochę pomysłów, by z papieru stworzyć naprawdę cudowne rzeczy. A przy okazji nieźle się zrelaksować…

 Czego nauczymy się, sięgając po poradnik? Wielu rzeczy. Na początek najważniejsze - kształty. Z jednego paska, który ukręcimy w małe kółeczko możemy wiele zdziałać - od charakterystycznej łezki, po inne figury geometryczne, z których uformujemy zaś inne kształty (listki, serduszka, płatki kwiatów). Druga rzecz - kwiaty. W quillingowym stylu znajdziemy wiele rodzajów, które pięknie ozdobią nasze kartki lub inne obrazy. Poradnik pokazuje te najciekawsze, które najprościej zrobić, ale jednocześnie najlepiej wyglądające:) Co więcej? Pomysły na zrobienie ozdób świątecznych, kartki na walentynki, małe zwierzątka, a nawet biżuteria! Wszystko w jasny i prosty sposób, idealny na początek naszej zabawy ze zwijaniem:)
Przykładowe zawijasy



   Ten poradnik z pewnością sprawdzi się jako pierwszy nauczyciel. Technika Quillingu to fajna sprawa, naprawdę potrafi wciągnąć. A przy tym nieźle ozdobić nasz dom. Można nawet pokusić się o oryginalną zakładkę do książki – to naprawdę proste! W książce Tołłoczko i Syndomana znajdziemy wszystko, czego potrzebujemy na początek: zachęcające słowa, dokładne instrukcje i przykładne zdjęcia. Aż się chce samemu mieć takie ozdoby! Jako maniak quillingowania zachęcam do poznania tego poradnika. To naprawdę wartościowa rzecz. Polecam!
Autor: Joanna Tołłoczko, Piotr Syndoman
Tytuł: Quilling. Cuda z papieru. Daj się wkręcić!
Wydawnictwo: Buchmann
Rok wydania: 2015
Liczba stron: 110

Quilling to ciekawa sprawa, o czym przekonali się moi znajomi i rodzina. Mam coraz więcej "zamówień" na kartki i prezenty dla ich znajomych. Jesteście ciekawi, jak to wygląda w praktyce? Poniżej wrzucam Wam przykładowe moje prace :) Wybaczcie jakość, ale zgrywałam je z telefonu...
Zachęcam Was do próbowania - naprawdę warto :)

niedziela, 8 marca 2015

The best of BBC #2 - "Muszkieterowie"

Dziś dzień wyjątkowy - Dzień Kobiet. Z racji naszego święta, Drogie Panie, przygotowałam dla Was wpis o ciekawej BBC-owskiej produkcji - "Muszkieterowie". Tych zacnych trzech (a raczej czterech) panów znamy nie od dziś, adaptacji filmowych i serialowych powieści Dumasa mieliśmy w ostatnich latach dość sporo. Jednak ta ostatnia, wspominana dzisiejsza wersja, spodobała mi się nie tylko ze względu na sympatię do brytyjskiego akcentu. Ale dlatego, że kostiumowych seriali tak dobrze jak BBC nie produkuje nikt inny :)
Zabójczo przystojni i ceniący kobiece wdzięki bohaterowie powracają w wielkim stylu. Romantyczny Aramis, hazardzista Portos, pogrążony w mrocznej przeszłości Atos i młodzieńczy D’Artagnan - mistrz dedukcji i sprytu. XVII-wieczna Francja - muszkieterowie, elitarni żołnierze nieudolnego króla Ludwika XIII-tego walczą ze spiskującym kardynałem Richelieu, tropią dworskie spiski, walczą w imię honoru i … zdobywają kobiece serca. Mistrzowsko zrealizowany serial kostiumowy; znani bohaterowie i świetnie zachowany klimat epoki w całkiem nowej, zaskakującej historii stworzonej przez Adriana Hodgesa ("Siły pierwotne", "Rzym"). Takiej wersji muszkieterów jeszcze nie było!

Bardzo, ale to bardzo wciągający serial. Jeśli jesteście fanami powieści Dumasa, lubicie kostiumowe produkcje - z pewnością polubicie tę wersję Muszkieterów. Wierne odtworzenie obrazu tamtej epoki stwarza klimat dla dziejących się wydarzeń. I wbrew pozorom - to nie historia o podbojach przystojnych żołnierzy. Choć, moje Drogie - jest czym nacieszyć oko ;) 
Fani kryminalnych zagadek również odnajdą w nim coś dla siebie, w końcu każdy odcinek to intrygujący spisek, porwania, walki, strzelaniny, etc. Czasem brutalny, ale umiarkowanie. Dużo akcji, trochę romansu i nieco humoru. I wszystko otoczone świetnymi kostiumami!
Wam polecam uwadze sezon pierwszy, tymczasem uciekam na seans najnowszego odcinka. Do usłyszenia!
 

wtorek, 3 marca 2015

"Mechaniczne pająki" - Corina Bomann

Zbrodnia wśród wynalazków...

   „Mechaniczne pająki” Coriny Bomann to powieść, która na pierwszy rzut oka wydaje się zwyczajna. Jedynie charakterystyczna okładka przykuwa większą uwagę. Czy ma zatem w sobie coś więcej, coś, co zainteresuje wielu czytelników? Steampunk to słowo intrygujące i w świecie książek coraz częściej powtarzane. Jeśli więc są osoby, które lubią ten nurt, na pewno tytułem nie będą rozczarowani. Szary i mroczny Londyn, który znika pod obłokiem pary i w tłoku maszyn – a pośród tego zbrodnia i wielka zagadka. Interesujące, prawda? Chociaż całość to ulepszona wersja wiktoriańskiego świata wynalazków i maszyn, na pewno nie pożałujecie. Ale ostrzegam – przygody Violet wciągają jak dobrze działające kółka zębate. Jak tylko zaczniesz, nie będzie odwrotu…

   Rok 1888, Londyn. Violet Adair to młoda dziewczyna, która szykuje się do debiutu w kręgach miejscowej arystokracji. Nie jest ona jednak typową przedstawicielką swojego wieku – Violet w tajemnicy przed wszystkimi oddaje się pasji konstruowania wynalazków, które ukrywa w swoim laboratorium. Kiedy podczas balu, który odbywał się w jej domu, dochodzi do przykrego incydentu – jeden z lordów umiera – Violet postanawia rozwikłać zagadkę tej śmierci. Chociaż sprawą zajmuje się sam Secret Service królowej, dziewczyna chce osobiście dowiedzieć się prawdy. Zwłaszcza, że zagrożone jest życie innych lordów i Violet  pragnie chronić swojego ojca…

   Przyznam szczerze, że najbardziej do lektury zachęcił mnie wątek kryminalny – jako miłośnik tego gatunku wprost nie mogłam odpuścić. Czasem miewałam również styczność ze steampunkiem, a poza tym – uwielbiam wiktoriański Londyn. Mimo wszystko jednak do tego tytułu potrzebna jest niejaka rezerwa, bo chociaż wszystko wygląda interesująco, a fabuła niesamowicie wciąga, to zbyt wielkie wymagania mogą popsuć nam wrażenia i co nieco nas rozczarować…

    Przede wszystkim należałoby jednak zaznaczyć, że autorka świetnie wczuła się w klimat – szarość, mrok, pełno maszyn, sztywne zasady… Czuć wyraźnie pasję i zainteresowanie tym nurtem. Fabuła została nakreślona w sposób dobrze przemyślany, intrygujący i w dużej mierze przypominający XIX-wieczny Londyn. A chociaż większość wynalazków i wygląd otoczenia to w większej mierze jedynie wyobraźnia pisarki, wcale a wcale to nie przeszkadza. Mało tego – dostajemy powieść, w której wiele się dzieje, mamy do dyspozycji sporo elementów, które przykuwają naszą uwagę i tym samym lektura staje się dużo bardziej interesująca. Jedynie najwierniejsi fani i znawcy tematu mogą mieć pewne „ale” – ale to nic, w końcu to tylko książka. I bez trzymania się kanonu może powstać coś naprawdę dobrego.

   Warto również przyjrzeć się wątkowi kryminalnemu. Mamy tu do czynienia ze zbrodnią, tajemniczą dodajmy i od razu czujemy, że będą tego konsekwencje. I tak to się właśnie zaczyna – niepozornie, tajemniczo i podejrzanie. Częściej czytuję współczesne kryminały, ale ten wątek wcale nie był od nich gorszy – autorka poprowadziła sprawę w dobrym kierunku, dozując fakty i przedstawiając je w dobrym tempie, podsycając przy tym niesamowicie ciekawość czytelnika. Nie powiem, niespodzianek było sporo i chociaż pod koniec nieco szybko nadchodzi rozwiązanie zagadki, to warto przeczytać tę historię. Ten cały wątek został świetnie wkomponowany w całość, dlatego powieść wydaje się spójna, intrygująca i od początku do końca ciekawa. Tajemniczy zabójca i ciekawe wynalazki? Kto by się nie skusił!

   „Mechaniczne pająki”, mówiąc pokrótce, to świetna i wciągająca powieść, która porwie niejednego czytelnika. Bije od niej czysta pasja autorki, dlatego historia wydaje się być bardziej realistyczna i zobrazowana. Fajnie wygląda wątek kryminalny, świat wiktoriański i wymyślone bądź ulepszone przez pisarkę wynalazki – całość ciekawie się łączy, tworząc intrygującą opowieść. Nie jest to może idealna i wyjątkowa książka, jednak ma w sobie to „coś”. I to „coś” z pewnością Was urzeknie. Polecam serdecznie!
Autor: Corina Bomann
Tytuł: Mechaniczne pająki
Wydawnictwo: Uroboros
Rok wydania: 2015
Liczba stron: 416

czwartek, 26 lutego 2015

"Niezwykła podróż fakira, który utknął w szafie IKEA" - Romain Puértolas

Co to była za podróż!

   „Niezwykła podróż fakira, który utknął w szafie IKEA”. Moi drodzy – to nie żart. Ta książka nosi właśnie taki tytuł i właśnie o tym opowiada. Romain Puértolas wymyślił prostą historię i zawarł jej sedno w tytule. O czym ona jest? O wielu rzeczach. O zakupach, podróżach, oszustwach i przemianie. Praktycznie po trochę o wszystkim. Nieco komediowa, lekko absurdalna, a nawet dająca do myślenia. Ale przede wszystkim rozrywkowa, świetnie nadająca się na popołudniowy relaks.

   Pewien fakir (oszust, jak się zdaje) wyrusza wprost z Indii do Francji, by specjalny zakup w jednym ze sklepów sieci IKEA. Kiedy postanawia wdrożyć swój plan w życie, całkiem „przypadkowo” trafia do szafy, w której przemierza drogę do… Londynu. W tym właśnie miejscu rozpoczyna się ciąg niespodziewanych podróży po Europie, podczas których jego życie zmieni się całkowicie…

   Najzabawniejsze w tej książce, o dziwo, nie jest sam tytuł, ale prześmieszne zbiegi okoliczności, jakie spotykają głównego bohatera. Z początku opowieść fakira wydaje się być niepozorna, jedynie pomysł na zakupy w IKEI trochę dziwi, ale z czasem historia zaczyna robić się… interesująca. Wydarzenia przybierają niespodziewany obrót, wszystko dzieje się panicznie szybko – raz jesteśmy z bohaterem w Londynie, zaraz lądujemy w Hiszpanii. Tak zdecydowane działania, szybkie podróże, krótkie wrażenia bohatera sprawiają, że czegoś nam może zabraknąć – większej ilości przygód, a może mniej zbiegów okoliczności? Lecz z drugiej strony otrzymujemy rozrywkę w takiej dawce, że nie sposób odłożyć jej na bok. Wciąga, bawi i pozostawia po sobie dobre wrażenie. Idealny tytuł na nudny wieczór.

   W historii jakże niezwykłej zwyczajnego fakira przychodzi jednak moment pewnej przemiany. Nie wiadomo, czy autor miał od początku cel napisać opowieść, w której zachowanie głównego bohatera da czytelnikowi solidnie do myślenia, czy jego przemiana ma stać się wzorem… Jednak z pewnością można rzec, że cały ten komediowy obrazek, perypetie fałszywego fakira, mają w sobie głębszy sens. Po przeczytaniu całości na usta ciśnie się jeden wielki uśmiech, ale w głowie pozostaje pewna myśl, która skłania do zastanowienia się. Być może nad tym, czy ta historia ma jakikolwiek sens, być może coś więcej. Ale na pewno na długo pozostawia ślad w naszej świadomości. I z pewnością jest to pozytywny ślad.

   To krótka opowieść, więc nie ma co się długo nad nią rozwodzić. „Niezwykła podróż fakira, który utknął w szafie IKEA” to historia, która z pewnością Was rozbawi. Chociaż jest krótka, to zwariowane przygody fałszywego fakira wciągają niesamowicie. Fajnie skonstruowana, dobrze napisana (z humorem) i przekazana w formie delikatnego absurdu–  wszystko to kryje się pod tytułem francuskiego debiutanta. Świetna rozrywka dla każdego mola książkowego. Polecam!
Autor: Romain Puértolas
Tytuł: Niezwykła podróż fakira, który utknął w szafie IKEA
Wydawnictwo: Sonia Draga
Rok wydania: 2015
Liczba stron: 240

wtorek, 24 lutego 2015

"Lot sowy" - Mercedes Lackey, Larry Dixon

"[...]pisklę stanie się mistrzem we wszystkim, czego spróbuje."*

   Swoją przygodę z czytaniem rozpoczęłam od fantastyki i po dziś dzień uwielbiam sięgać po ten gatunek. Zaczarowane światy, magiczne stworzenia, niebywale urokliwe i wciągające przygody wielkich bohaterów… to tylko przedsmak tego, co znajdziemy w takich książkach. Ale dawniej wybór lektury okazywał się dużo łatwiejszy niż dzisiaj. Wiele osób mówi, że współcześnie praktycznie o wszystkim już napisano. Czyżby? Okazuje się, że wciąż można znaleźć coś „świeżego”. Jednym z tytułów, który pozytywnie mnie zaskoczył, jest „Lot sowy” autorstwa Mercedes Lackey i Larry’ego Dixona. Chociaż z początku trudno było się do niej przekonać, to z czasem odkryłam, że to naprawdę ciekawa historia. Dobrze przemyślana i napisana z sercem. W każdym calu fantastyczna historia.

   Młody chłopiec o imieniu Darian nie miewa w życiu szczęścia. Najpierw stracił rodziców, którzy nigdy nie powrócili z Lasu Pelagirskiego, a teraz pobiera nauki u starego czarodzieja Justyna. Jednak chłopak nie jest zainteresowany magią, czuje się wyobcowany i dlatego samotnie przeżywa swą żałobę wśród leśnych drzew. Pewnego dnia ze swej leśnej kryjówki widzi, jak nieznani osobnicy barbarzyńsko atakują jego rodzinne strony. Zmuszony jest uciec. Nie wie jednak, że na swej drodze spotka Jastrzębich Braci, i że to spotkanie okaże się kluczowe dla jego przyszłości…

   „Lot sowy” od początku wydaje się interesujący. Ciekawy opis, skromna acz klimatyczna okładka przykuwają uwagę czytelnika. Od razu chce się przeczytać taką książkę. Czy faktycznie jest warta naszej uwagi? Z pewnością. Chociaż ma swoje wady, to z pewnością zachwyci niejednego fana fantastyki. Przede wszystkim ogromne brawa dla autorów za włożone serce w tę historię – jest naprawdę dobrze przemyślana i rozpisana w każdym szczególe. W całej książce przeważają opisy, mamy więc wersję bez zbędnego gadania. Ale w tym układzie sprawdza się znakomicie – obraz rzeczywistości w fabule jest klarowny, z łatwością można wyobrazić sobie Dariana [głównego bohatera] oraz otaczające go osoby i miejsca. W tych wszystkich opisach łatwo się zatracić, czuć ten charakterystyczny klimat fantasy. Autorzy skoncentrowali się na prostym, lecz jednocześnie magicznym przedstawieniu historii. I to wyszło im naprawdę dobrze.

   Ta powieść to z pewnością historia dla cierpliwych. Jeśli ktoś poszukuje książki z dużą dawką akcji, która już na początku wbija w fotel – z pewnością tutaj jej nie znajdzie. „Lot sowy” to opowieść z charakterem, jednak do konkretnych celów dochodzimy z czasem. Początek spokojnie wprowadza czytelnika w klimat, pozwala zapoznać się z bohaterami i ich historiami. Dopiero później zaczyna się konkretna akcja, która prowadzi do kolejnych naszych [czytelników] odkryć. To nieco wolne tempo ma dwie strony – z jednej mamy czas, aby wszystkie wątki poukładać w głowie, „ogarnąć” nieco cały ten system. Z drugiej zaś nie sprzyja to naszemu czytaniu: możemy łatwo się znudzić (jeśli nie lubimy zbyt długich opisów) i w konsekwencji często odkładać książkę. Cierpliwość zatem popłaca – z czasem fabuła nabiera szybszego tempa, są emocje i większa ciekawość. I naprawdę obiecujące (choć szybkie) zakończenie.

   Trudno mi jednoznacznie ocenić tę książkę. Cenię sobie dobrą fantastyczną historię, a do takich z pewnością mogę zaliczyć „Lot sowy”. Zaintrygowała mnie, zaczarowała swym światem, a podczas lektury, z każdą stroną przypominałam sobie, dlaczego tak bardzo lubię ten gatunek. Jednak troszeczkę się przy niej zmęczyłam. Z reguły jestem cierpliwą osobą, jednak tutaj nieco podkręciłabym tempo akcji. Uwielbiam też opisy, jednak w tej powieści doprowadziły mnie do zbyt szybkiego końca – stąd rozczarowanie, bo przy takim rozwoju wypadków liczyłam, że to wydłuży nieco historię, a nie odwrotnie. Ale to dopiero początek trylogii, dlatego liczę na rozwinięcie. A przy takim piórze i wyobraźni, jaką posiadają autorzy, jest na co liczyć…
* str. 356
Autor: Mercedes Lackey, Larry Dixon
Tytuł: Lot sowy
Wydawnictwo: Zysk i S-ka
Rok wydania: 2015
Liczba stron: 356

środa, 18 lutego 2015

The best of BBC #1 - "Good Cop"

Jeśli nie macie pomysłu na wieczorny seans, a szukacie czegoś z dreszczykiem - polecam jeden z thrillerów BBC: "Good Cop". Jest to krótki, bo jedynie 4 - odcinkowy serial, ale czas tutaj nie ma żadnego znaczenia. Podczas krótkiego spektaklu przeniesiecie się do szarego Liverpoolu, w którym sprawiedliwości musi stać się zadość. A z pewnością dopilnuje tego policjant John Paul Rocksavage...
John-Paul Rocksavage (Warren Brown) jest przykładnym gliną, który kocha swoją pracę. Wszystko się zmienia, gdy na jego oczach brutalnie zostaje zamordowany jego partner z policji. Wszystko w co wierzył John zostaje wywrócone do góry nogami, a on sam popada w coraz większą depresję. Jedynym sposobem na poradzenie sobie z sytuacją, staje się zemsta na przestępcach metodami, które niewiele mają wspólnego z prawem.

 Ze względu na moją sympatię do kryminalnych historii, często oglądam tego typu seriale czy filmy. Najczęściej szukam wśród brytyjskich produkcji, bowiem najrzadziej przeżywam rozczarowanie. "Good Cop" to mega wciągający thriller, który od samego początku wbija widza w fotel. Akcja toczy się we wiadomym kierunku, jednak każde spotkanie głównego bohatera okazuje się dla widza nowym doświadczeniem. Nie ma co również liczyć na taryfy ulgowe - serial jest mocno realistyczny, brutalny, kipi czarnym charakterem. Ze strony technicznej - fajnie ukazany obraz Liverpoolu, który w odcieniach szarości nadaje klimat i świetne tło dla serialu.
Jedyna wada - za krótki. Sezon pierwszy pozostawia odbiorcę z wieloma niewiadomymi, pewne wątki mogłyby zostać mocniej rozbudowane. A tu nic. Koniec po czwartym odcinku. A szkoda, bo zapowiadało się naprawdę genialnie.
Zainteresowani? Na weekendowy seans w sam raz! Zachęcam.